اختلالات سازگاری ( Adjustment disorders)

استاندارد

 

اختلالات شخصیت عبارتند از مجموعه اختلال‌های روان شناختی که ویژگی اصلی آن‌ها رفتارهای خشک و غیرقابل انعطاف است. این رفتارها به اشخاص آسیب می‌رساند، چون مانع سازگاری آن‌ها با الزام‌های زندگی روزانه می‌شود و روابط آن‌ها را با دیگران مختل می‌سازد. اشخاصی که به اختلال‌های شخصیتی دچار هستند، صفات شخصیتی ناسازگارانه دارند و این صفت‌ها آن‌قدر ژرف و عمیق حکاکی شده‌اند که در برابر هرگونه تغییر و دگرگونی مقاومت می‌کنند. در بیشتر مواقع این اشخاص گمان می‌کنند دیگران باید تغییر کنند تا با آن‌ها مطابقت داشته باشند و نه بر عکس.
 اختلال سازگاری یک واکنش بیمارگونه در مقابل چیزی است که شخص عادی ممکن است آن را «بدشانسی» بنامد. این اختلال، تشدید یک اختلال روان‌پزشکی که شامل ملاک‌های تشخیصی دیگر باشد نیست.اختلالات سازگاری نوعی بیماری روانی مرتبط با استرس است. ممکن است احساس اضطراب و افسردگی کنید و یا حتی افکار خودکشی به سراغتان بیاید و یا ممکن است تصمیمات بی پروایی بگیرید . در واقع، به سختی می توانید با تغییر در زندگیتان سازگار شوید
عامل تنش زا می‌تواند بسیار جزئی باشد مانند یک ضرر مالی کوچک ولی فرد دچار مشکلاتی می‌شود مانند مشکلات خواب، بی قراری، تحریک پذیری، عصبی بودن، خستگی، اضطراب، از دست دادن تمرکز و منزوی شدن، عصبی بودن شدید، نگرانی و ناتوانی از حضور در سر کار، مدرسه یا بودن در کنار دیگران. در تشخیص باید دقت کرد فرد بیماری روانی دیگری نداشته باشد. معمولاً چون بیماری گذرا است بدون درمان در طی چند ماه بهبود می‌یابد.
محققان در حال تلاش برای کشف عامل موثر در اختلالات سازگاری هستند . همانند اختلالات روانی، علت این اختلال پیچیده است و ممکن است با ژنتیک، تجربیات زندگی ، خلق و خوی و حتی تغییر در مواد شیمیایی طبیعی مغز مرتبط باشد.
یک یا چندین وقایع استرس زا در زندگی ممکن است خطر ابتلا به اختلال سازگاری را افزایش دهد و این ممکن است در هر نوع رویداد استرس زا در زندگی فرد اتفاق بیافتد  هر دو رویدادهای مثبت و منفی نیز می تواند موجب استرس شدیدی شود. برخی از نمونه های رایج عبارتند از:
تشخیص یک بیماری جدی
مشکل در مدرسه
طلاق یا  فروپاشی یک رابطه
از دست دادن شغل
داشتن یک نوزاد
مشکلات مالی
حمله فیزیکی
جان سالم به در بردن از یک فاجعه
بازنشستگی
مرگ یک دوست
ادامه تحصیل در مکانی دور
مشکلات روحی و روانی
قرار گرفتن در معرض جنگ یا خشونت
شرایط دشوار زندگی
در برخی موارد، افرادی که با  موقعیت های استرس زا روبرو هستند بیشتر در معرض ابتلا به اختلال سازگاری قرار می گیرند .
خطر ابتلا به اختلالات سازگاری در دوران کودکی بیشتر است . بیش فعالی و یا سوء استفاده جنسی ، اختلالات خانوادگی در اوایل زندگی ممکن است فرد را بیشتر در معرض این اختلال قرار دهد  .
بیشتر افراد بزرگسال در ظرف شش ماه بهبود می یابند و پیامدهای بلند مدتی ندارد. گرچه ، افرادی که دچار یکی از اختلالات سلامت روانی ، مشکل سوء مصرف مواد یا یک اختلال سازگاری مزمن باشد ، بیشتر احتمال دارد که دچار مشکلات روحی و روانی طولانی مدت شود ،مانند :
افسردگی
اعتیاد یه الکل و مواد مخدر
افکار و رفتار خودکشی
در مقایسه با بزرگسالان، نوجوانان مبتلا به اختلال سازگاری  به طور قابل توجهی در معرض خطر مشکلات طولانی مدت هستند . علاوه بر افسردگی ، سوء مصرف مواد و رفتار خودکشی، نوجوانان با اختلال سازگاری در معرض خطر ابتلا به اختلالات روانی زیرمی باشند از جمله:
شیزوفرنیا
اختلال دو قطبی
اختلال شخصیت ضد اجتماعی
درمان اختلالات سازگاری 
مراقبت‌ از خود، روان درمانی، و در بعضی‌ از موارد، استفاده‌ از دارو.
۱.انتخاب‌ درمان بر مبنای‌ شدت‌ اختلال‌ سازگاری‌ و تأثیری‌ که‌ بر زندگی‌ فرد گذاشته‌ است‌ خواهد بود.
۲. خانواده‌ و دوستان‌ فرد می‌توانند به‌ وی‌ در سازگاری‌ با واقعه‌ کمک‌ کنند.
همچنین‌ فرد با کمک‌ آنها می‌تواند در زندگی‌ خود تغییراتی‌ را به‌ وجود آورد که‌ در آینده‌ بتواند سازگاری‌ بهتری‌ با وقایع‌ زندگی‌ داشته‌ باشد.
۳.  خود فرد هم‌ می‌تواند روش‌ سازگاری‌ با واقعه‌ استرس‌زا را فرا گیرد،
عوامل‌ استرس‌زا و احساسات‌ خود را در مورد آنها به‌ طور روزانه‌ یادداشت‌ کند،
با دوست‌ خود در مورد تجربیاتش‌ صحبت‌ کند،
به‌ یک‌ گروه‌ حمایتی‌ بپیوندد،
سلامت‌ جسمی‌ خود را فراموش‌ نکند ، رژیم‌ غذایی‌، ورزش‌، و خواب‌ مناسب‌.
۴. روش‌های‌ روان‌ درمانی‌ مختلفی‌ برای‌ کمک‌ به‌ فائق‌ آمدن‌ به‌ اختلال‌ سازگاری‌ موجود هستند و اثربخشی‌ آنها به‌ اثبات‌ رسیده‌ است‌.
هر کدام‌ از این‌ روش‌ها که‌ مورد استفاده‌ قرار گیرد، غالباً برای‌ مدت‌ کوتاهی‌ مورد نیاز خواهد بود.
در بعضی‌ از موارد ممکن‌ است‌ خانواده‌ درمانی‌ توصیه‌ شود ، از جمله‌ مشاوره‌ زناشویی‌.