فشار خون اورژانسی چیست؟

استاندارد

فشار خون بالا یکی از مهم‌ترین علت بروز بیماری‌های قلبی و سکته است. درمان و کنترل فشار خون بالا علاوه بر مصرف دارو به نوع زندگی فرد، رژیم غذایی و میزان ورزش بستگی دارد. در صورت اصلاح نکردن شیوه زندگی و عدم مراجعه به پزشک، فشار خون بالا می‌تواند خطرات بسیاری برای فرد به همراه داشته باشد.
در صورتی که با افزایش زیاد فشار خون مواجه شدید، لازم است از درمان اورژانسی برای رفع مشکل استفاده کنید. برای درمان این شرایط می‌توان از تزریق داروهای خاص به منظور کاهش فشار خون، بررسی فعالیت‌های قلب، و بستری کردن فرد در بیمارستان استفاده کرد. سایر روش‌های درمان مناسب در این شرایط به اندام‌های آسیب دیده در نتیجه فشار خون بالا بستگی دارند.
فشار خون بالا نشان دهنده افزایش زیاد در فشار خون است که می‌تواند باعث سکته مغزی شود. فشار خون بالا یعنی فشار خون حد بالا (فشار سیستولیک) برابر با ۱۸۰ میلی‌متر جیوه یا بیشتر یا فشار خون حد پایین (فشار دیاستولیک) برابر با ۱۲۰ میلی‌متر جیوه یا بیشتر باعث وارد شدن آسیب به رگ‌های خونی می‌شود. به این ترتیب رگ‌ها متورم شده و ممکن است مایع یا خون از آنها خارج شود. در نتیجه، این وضعیت می‌تواند بر عملکرد پمپاژ خون توسط قلب تاثیر نامطلوب داشته باشد.
علائم بالا رفتن ناگهانی فشار خون
علائم و نشانه‌های افزایش بیش از حد فشار خون می‌تواند زندگی فرد را به شدت تهدید کرده و شامل موارد زیر باشد:
◾درد شدید قفسه سینه
◾سر درد شدید همراه با گیجی و تاری دید
◾حالت تهوع و استفراغ
◾تشویش و نگرانی شدید
◾نفس‌تنگی
◾صرع و تشنج
دلایل افزایش فشار خون به صورت اورژانسی
دلایل اصلی ایجاد این شرایط به شرح زیر هستند:
◾فراموش کردن مصرف داروهای فشار خون
◾سکته مغزی
◾حمله قلبی
◾نارسایی قلبی
◾نارسایی کلیه
◾پارگی شریان اصلی بدن (آئورت)
◾تداخل بین داروهای مصرفی
◾تشنج و فشار خون بالا در طول دوره بارداری (اکلامپسی)
افزایش فشار خون به صورت ناگهانی به دو گروه اصلی ضروری و اورژانسی قابل تفکیک است. در مواردی که مشکل ضروری باشد، فشار خون فرد به شدت بالا بوده اما پزشک تصور نمی‌کند این شرایط باعث وارد شدن آسیب به اندام‌ها شده باشد. در مواردی که مشکل اورژانسی باشد، فشار خون به شدت بالا بوده و باعث وارد شدن آسیب به اندام‌ها شده است. فشار خون بالای اورژانسی می‌تواند عوارض حاد برای بیمار به همراه داشته و زندگی فرد را تهدید نماید.
عوارض
در صورتی که فشار خون بالا درمان نشده به حال خود رها شود، بیمار در معرض مجموعه متنوعی از پیامدهای بالقوه قرار می‌گیرد. در موارد افزایش زیاد فشار خون، این شرایط می‌تواند سکته قلبی یا سکته مغزی، وارد شدن آسیب به چشم‌ها، آسیب‌دیدگی کلیه‌ها (شامل نارسایی کلیه)، مشکلات شناختی همچون از دست دادن حافظه یا از دست دادن سطح هوشیاری، پاره شدن آئورت (رگ اصلی خارج شده از قلب)، یا جمع شدن مایع در ریه‌ها را به همراه داشته باشد. به خاطر اینکه عوارض فشار خون بالا از نظر سلامتی می‌توانند بسیار شدید باشند، در صورت مواجه شدن با این شرایط یا علائم ذکر شده فوق، لازم است از خدمات درمان اورژانسی برای بررسی و رفع مشکل استفاده شود.
خدمات درمان اورژانسی برای فشار خون بالا
در بیمارستان
در بیمارستان، احتمالاً از تزریق دارو برای درمان اورژانسی فشار خون بالا استفاده می‌شود. رایج‌ترین داروهای قابل استفاده به این منظور عبارت از سدیم نیتروپروساید (نیپراید)، لابتالول (نورمودین)، و نیکاردیپین (کاردن) است. در این شرایط لازم است از روش‌های درمان اورژانسی برای افراد دچار فشار خون بالا (بدخیم)، افراد دچار دوره کوتاه (حاد) نارسایی احتقانی قلب، آنوریسم مخرب (ورم یا پهن شدن) آئورت، افراد دچار سکته مغزی و مسمومیت حاملگی استفاده شود.
روش‌های درمان خانگی برای فشار خون بالا
در صورتی که احساس کردید فشار خون شما افزایش پیدا کرده است، فعالیت‌های خود را بطور کامل متوقف کرده و برای چند دقیقه یا تا زمان از بین رفتن احساس گیجی یا سر درد نفس عمیق بکشید. افزایش ناگهانی در فشار خون می‌تواند در نتیجه انجام فعالیت‌ها یا حرکت‌های شدید یا بیش از حد ایجاد شود. بنابراین در این شرایط لازم است انجام فعالیت‌ها متوقف شده و به بدن استراحت داده شود.
علاوه بر این فشار خون می‌تواند در نتیجه استرس یا تشویش نیز افزایش پیدا کند. در صورتی که این شرایط علت افزایش فشار خون باشد، بهتر است دراز کشیده یا نشسته و از نفس کشیدن آرام، عمیق و همراه با آرامش برای بهبود وضعیت خود استفاده کنید. انجام این کار را تا زمانی ادامه دهید که با بهبود در علائم بیماری مواجه شوید.
به همراه توجه به این توصیه‌ها برای کنترل افزایش ناگهانی فشار خون در خانه، می‌توان از داروهای کنترل فشار خون در هنگام مواجه شدن با این شرایط استفاده کرد، هر چند این داروها می‌بایست طبق توصیه پزشک مصرف شوند. در این حالت نباید هیچ دارویی به صورت خودسرانه توسط بیمار مصرف شود. به عنوان یک توصیه برای اطمینان از مناسب بودن روش درمان انتخابی می‌توان به مطب پزشک مراجعه کرده و علائم بیماری را با وی در میان گذاشت.
در صورت مواجه شدن با احتمال افزایش فشار خون می‌بایست دقت مناسب در ارتباط با رژیم غذایی وجود داشته باشد. به این ترتیب لازم است از مصرف مواد غذایی سرشار از سدیم همچون مواد غذایی فرآوری یا کنسرو شده خودداری شود. این شرایط به معنی این است که بیمار دیگر نمی‌تواند چیپس‌های شور در خانه مصرف نموده و می‌بایست مصرف غذاهای آماده و سریع را متوقف کند. توجه داشته باشید مصرف سدیم می‌تواند تاثیر منفی بر افزایش فشار خون داشته و تلاش‌های درمانی برای کاهش فشار خون را خنثی نماید.
یک روش دیگر برای کاهش سریع فشار خون مصرف آب لیمو ترش است. در ادامه با سپری شدن ۶ تا ۷ دقیقه، می‌توان یکی از مواد غذایی سرشار از پتاسیم زیر را مصرف کرد: ۲ تا ۳ عدد موز (۱۱۹۹ میلی‌گرم)، یک فنجان کشمش (۱۰۸۹ میلی‌گرم)، ۲ فنجان آب پرتقال (۹۹۲ میلی‌گرم)، ۱۰ تکه زردآلوی خشک شده (۴۰۷ میلی‌گرم)، آلوی خشک شده (۸۷۸ میلی‌گرم) یا یک گرمک (۴۹۴ میلی‌گرم). در صورتی که به این میوه‌ها دسترسی نداشتید، می‌توانید پتاسیم مورد نیاز برای بدن را از منابع گیاهی همچون سیب زمینی پخته شده (۱۰۸۱ میلی‌گرم)، سوپ گوجه یا گوجه خام (۹۰۹ میلی‌گرم)، لوبیای لیما (۹۵۵ میلی‌گرم) یا کدوی زمستانی (۸۹۶ میلی‌گرم) تامین نمایید.
با این وجود مراجعه به متخصص برای کنترل فشار خون و چک آپ برای سایر بیماری‌های مرتبط امری ضروری است. در صورت وجود علائم فشار خون بالا به سرعت با اورژانس تماس حاصل نمایید.

 

 

انسولین و انواع آن

استاندارد

انسولین یک ماده شیمیایی پروتئینی است که توسط سلولهایی به نام سلول های بتا که در جزایر لانگرهانس در لوزالمعده قرار دارند، تولید می شود و وظیفه کنترل قند خون در بدن را به عهده دارد.با ورود غذا به لوله گوارش و تجزیه آن، قند موجود در غذا از طریق پرزهای جدار دستگاه گوارش وارد خون می شود. ورود قند به خون علامتی به لوزالمعده فرستاده و با تحریک سلولهای بتا؛ انسولین تولید و ترشح می شود. انسولین نیز ورود گلوکز یا قند خون را به داخل سلولهای بدن تسهیل می کند و در آنجاست که این قند یا می سوزد و انرژی تولید می کند و یا ذخیره می شود.حال اگر به نحوی سلولهای بتای لوزالمعده توان تولید کافی انسولین را نداشته باشند و یا بدن نسبت به انسولین مقاومت نشان دهد، قند در خون باقی مانده و به داخل سلول هدایت نمی شود.اگر سلولهای بتا تخریب شده باشند و یا نتوانند انسولین تولید کنند در واقع فرد مبتلا به دیابت نوع یک(IDDM) بوده و برای ادامه حیات لازمست که حتما انسولین تزریق کند. اما اگر مقدار انسولینی که توسط سلول های بتا ساخته می شود،کافی نباشد و یا سلولهای بدن درجاتی از مقاومت نسبت به انسولین را نشان دهند، شخص مبتلا به دیابت نوع دو (NIDDM)بوده و یا نیاز به قرصهای پایین آورنده قند خون دارد و یا در مواردی مانند فشارهای عصبی( استرس) ، بیماریهای حاد و مواردی که به قرصهای خوراکی پایین آورنده قند خون پاسخ مناسب ندهند،باید انسولین مصرف کند. باید دانست از آنجایی که انسولین یک پروتئین است، مصرف خوراکی آن سبب می شود تا در شیره معده مورد حمله آنزیم های قوی هضم کننده پروتئین قرار گیرد و منهدم شود. لذا انسولین را نمی توان به صورت قرص یا کپسول تهیه نمود و باید از طریق زیر جلدی تزریق نمود.امروزه پژوهشگران در صدد یافتن راهی برای حفاظت انسولین در برابر آنزیم های گوارشی می باشند و گمان می کنند با قرار دادن آن در پوششی از مواد مقاوم در برابر آنزیمهای گوارشی قادر به این کار خواهند بود.

منابع تهیه انسولین

بر چسب روی شیشه های حاوی انسولین ، منبع تهیه انسولین را نشان می دهد. انسولین ها با توجه به منبع تهیه به دو دسته تقسیم می شوند:

۱- انسولین انسانی:

انسولین انسانی از لوزالمعده انسان تهیه نمی شود ور توسط باکتریها در محیط کشت تولید می شود اما شبیه انسولینی است که در بدن انسان ساخته می شود.

در موارد زیر باید از انسولین انسانی استفاده نمود:

۱- دوران حاملگی

۲- حساسیت نسبت به انسولین حیوانی

۳- تاکید پزشک به مصرف انسولین انسانی

۴- شروع درمان با انسولین

۲- انسولین حیوانی:

این انسولین از عصاره لوزالمعده پستاندارانی که انسولین آنها مشابه انسولین انسانی است، تهیه می شود.

انسولین انسانی را با انسولین حیوانی مخلوط نکنید. برای هر گونه تغییر در نوع انسولین مصرفی با پزشک خود مشورت کنید.

اشکال مختلف انسولین کدامند؟

۱-انسولین سریع الاثر رگولار

۲-انسولین با اثر متوسط(  (NPH

 

۳انسولین طولانی اثر(گلارژین)

انواع وسایل تزریق انسولین
 
سرنگ انسولین

خطوط ثبت شده بر روی بدنه سرنگ انسولین بر حسب واحد می باشد.تصویر مقابل اجزای یک سرنگ انسولین را نشان می دهد.

هنگام استفاده از سرنگ های انسولین نکات زیر را به خاطر بسپارید:

– جهت تزریق انسولین فقط از سرنگ های مخصوص تزریق انسولین استفاده کنید.

– هر سرنگ را می توان تا ۲۰ بار استفاده نمود. استفاده مجدد از سرنگ را تا زمانی می توان ادامه داد که سر سوزن کُند نشده باشد.

– هر سرنگ در صورت استفاده مجدد ، باید برای همان شخص استفاده شود و استفاده سرنگ یک فرد برای فرد دیگر ممنوع می باشد،

زیرا خطر انتقال عفونتهای ویروسی قابل انتقال را افزایش می دهد.

– برای استفاده مجدد از هر سرنگ چند بار پیستون را با فشار به عقب و جلو ببرید تا انسولینی که در سرسوزن می ماند، ( حدود ۵ واحد) خارج گردد. سپس اقدام به کشیدن مجدد انسولین کنید.

داخل هر شیشه چه مقدار انسولین وجود دارد؟

مقدار انسولین داخل هر شیشه بر اساس واحد سنجیده می شود. هر شیشه انسولین حاوی ۱۰ سی سی انسولین ۱۰۰ واحدی است و در مجموع هزار واحد انسولین (۱۰۰۰=۱۰× ۱۰) داخل هر شیشه وجود دارد. به این ترتیب شما می توانید زمان تقریبی اتمام انسولین داخل هر شیشه را با توجه به میزان انسولین تزریق روزانه محاسبه کنید. به طور مثال اگر روزی ۱۵ واحد انسولین NPH مصرف می کنید  باید به این طریق عمل کنید:

۶۶ = ۱۵ (میزان انسولین مصرفی روزانه) / (کل انسولین موجود در یک شیشه) ۱۰۰۰

بنابراین ۶۶ روز طول می کشد تا یک شیشه انسولین NPHتمام شود. اگر انسولین کریستال مصرف می کنید، به همین طریق زمان اتمام شیشه را محاسبه نمایید. با انجام این محاسبه می توان چند روز قبل از اتمام شیشه انسولین اقدام به تهیه شیشه جدید نمایید تا با کمبود انسولین مواجه نگردید.

شیوه نگهداری انسولین چگونه است؟

ویال‌های انسولین را دورازگرما) نزدیک شوفاژ، بخاری، شومینه، اجاق‌گاز، هواساز( وسرمای شدید) کولر،فریزر، جایخی و …(قراردهید
انسولین را در ماههای خیلی سرد و خیلی گرم سال در محفظه بسته خودرو قرار ندهید.
انسولین را از نور مستقیم خورشید دور نگه دارید.
در صورت‌ خروج از منزل در هوای خیلی سرد یا گرم از کیفهای مخصوص یا فلاسک استفاده کنید .از تماس مستقیم انسولین با یخ جلوگیری کنید.

انسولین‌های ذخیره را در قسمت درب یخچال نگهداری و ٣٠ دقیقه قبل از تزریق جهت گرم شدن آن راخارج نمایید.

انسولین‌های مصرفی روزانه را در دمای اتاق و دور از رطوبت، سرما و گرما حد اکثر تا یک ماه میتوانید نگهداری کنید.

قبل از تزریق انسولین رعایت چه نکاتی الزامی است؟

به منظور جلوگیری ازکاهش اثر دارو از تکانهای بیش از حد ویال انسولین پرهیز نمایید.

ویال انسولین را قبل از استفاده از نظر وجود ذرات خارجی و یخ‌زدگی بررسی کنید.

هنگام خرید واستفاده از ویال انسولین به تاریخ انقضای آن توجه کنید.

شفاف و یک‌دست بودن انسولین رگولار(کریستال) تا آخرین قطره مصرف.

امکان نگهداری انسولین در صورتی‌که یک نوع آن را داخل سرنگ کشیده‌اید، تا ١ هفته داخل یخچال.

یک‌دست و شیری شدن انسولین NPH پس از یک تکان ملایم

رعایت فواصل تزریق در یک عضو، (حدود۵/ ٢ ـ٢سانتی متر)

در صورت استفاده مجدد از سرنگ نگهداری آن در یخچال یا پاک کردن سر سوزن با الکل لازم نیست.

 
محتوی ویال انسولین چیست؟

هر شیشه حاوی ١٠ میلی لیتر انسولین١٠٠واحدی است

 وجود دارد.

 
نواحی مجاز جهت تزریق انسولین کدامند؟
 

ناحیه شکم

قسمت بالایی و بیرونی بازوها                                                  

  قسمت بیرونی عضله ران

 قسمتهای بیرونی باسن

باید بدانیم که:
انسولین را در نزدیکی مفاصل و استخوانها تزریق نکنیم.

بهتر است تزریق انسولین روزانه در شکم وانسولین زمان خواب روی پاها انجام شود.

بیماری باد سرخ

استاندارد

 

یک بیماری حاد است که عموما با راش های پوستی همراه است.
عفونت بافت نرم و لنفاتیک است که اغلب در بچه های کم سن و سال اتفاق می افتد وبه صورت برجستگی های قهوه ای با حاشیه مشخص روی پوست می باشد.
یک نوع سلولیت حاد و التهابی است که به واسطه درگیری مجاری لنفاوی از انواع دیگر سلولیت افتراق داده میشود.

نسبت به سلولیت سطحی تر بوده و بخش های فوقانی درم را درگیر میکند. عامل بیماری استرپتوکوک است.عفونت بدنبال اسیب و خراش پوستی وارد میشود شایعترین محل درگیری ساق پا است ولی سایر نواحی مانند صورت-بازو-ران و در نوزادان اطراف ناف ممکن است درگیر شوند.

شروع بیماری ناگهانی است و از۴-۴۸ ساعت طول میکشد و  علایم آغازی شامل لرز ، تب ، سردرد و استفراغ است . بیمار ابتدا در محل ضایعه احساس خارش و سوزش می کند و سپس به صورت بی حالی درد عضلانی و لرز و تب بالا بروز میکند. لکه ای شدیدا سفت گرم و براق با حدود کاملا واضح و برجسته ایجاد میشود. و در لمس گرم و دردناک است .
باکتری استرپتوکوکوس پایوژنز از راه پوست یا مخاط به داخل لنفاتیکهای سطحی راه یافته و به تدریج در اطراف محل ورود خود پیش می‏رود و تورم قرمز رنگ سخت و برجسته به وجود می‏آورد که با تب و علایم عمومی همراه است. شروع بیماری ناگهانی بوده و بیمار ابتدا در محل ضایعه احساس سوزش و خارش می‏کند. در نگاه اول یک منطقه قرمز و برجسته در پوست دیده می‏شود که در هنگام لمس، گرم و دردناک است و حدودش کاملا از پوست سالم تشخیص داده می‏شود. معمولا گلودرد و بزرگی خفیف غدد لنفاوی گردنی با عفونت همراه است خصوصا وقتی که صورت مبتلا باشد. سر درد و استفراغ علایم شایعی هستند. آسیب پوستی ممکن است به چرک بنشیند و یا روی آن تاولهایی به وجود آید گاهی نیز عفونت به بافت عمقی و خون می‏رسد و سلولیت و عفونت خون ایجاد می‏نماید. مناطقی که در این بیماری به طور شایع گرفتار می‏شوند صورت، انتهاها، یا تنه می‏باشد.  محل بروز ضایعه اکثرا در اطراف پل بینی یا در محل انسیزیون جراحی ، زخم ، محل یک ضایعه اگزمائی و یا بند نافی است که تازه جدا شده باشد . صورت ، انتها یا تنه مناطقی هستند که بیشتر گرفتار می شوند . در مناطقی که پوست روی برجستگی استخوانی قرار دارد ضایعات بسیار دردناک می باشد و وقتی عفونت پلک ها را نیز گرفتار کند تورم زیادی وجود دارد . زخم به سرعت گسترش یافته و در مدت ۳ تا ۶ روز به حداکثر اندازه خود میرسد .بهبودی در اشکال درمان نشده بسته به سن بیمار و شدت عفونت تا چند هفته به طول می‏انجامد و عود نسبتا شایع است

به طور کلی، پزشک با دیدن علائم و ظاهر مناطق آسیب دیده پوست می تواند بیماری را تشخیص دهد. دلیل این موضوع این است که علائم بیماری پوستی باد سرخ معمولا تمایل دارند که در شرایط خاص ظاهر شوند. ضمن این که سابقه پزشکی شخص بیمار، برجسته شدن آسیب های قبلی یا جراحی، اغلب علت احتمالی را نیز نشان می دهند.

اما اگر نشانه هایی از عفونت سیستمیک مانند باکتری در خون (باکترمی) وجود داشته باشد، پزشک ممکن است آزمایش خون را تجویز کند. با این حال، شناسایی باکتری ها همیشه در آزمایشگاه امکان پذیر نیست.

تست های زیر نیز می توانند به تشخیص این بیماری کمک کنند:

  • ازدیاد بیش از حد گلبول های سفید در خون که می تواند به علت آسیب بافتی و عفونت باکتریایی رخ دهد.
  • سطح بالایی از پروتئین واکنشی C که توسط کبد تولید می شود و در زمان افزایش التهاب رخ می دهد.
  • کشت خون مثبت نشان دهنده عفونت باکتریایی است.
  • حضور یک عفونت خاص، برای مثال ناشی از گزیدگی حشرات و حیوانات
  • در برخی موارد که عفونت عمقی است، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا اسکن کامپیوتری (CT) لازم است.

درمان و بهبودی بیماری باد سرخ

بیماری Erysipelas قابل درمان است. مهم است که به محض مشاهده علائم درمان را شروع کنید تا احتمال عوارض بیشتر محدود شود.

آنتی بیوتیک های خوراکی معمولا برای درمان این بیماری استفاده می شوند. نوع دقیق آن بستگی به این دارد که کدام میکروب باعث ایجاد مشکل شده است. اما اغلب برای درمان از پنی سیلین استفاده می شود.

بنابراین ضروری است که هر کسی که به پنی سیلین آلرژی دارد قبل از شروع درمان به پزشک خود این موضوع را اطلاع دهد تا بتوانند داروهای دیگری مانند اریترومایسین یا سفالکسین تجویز کنند.

افراد مبتلا به این بیماری معمولا باید آنتی بیوتیک ها را از طریق خوراکی به مدت ۷ تا ۱۴ روز دریافت کنند. در موارد شدیدتر، داروها به وسیله قطره به طور مستقیم به پوست وارد می شوند.

راه های دیگری نیز وجود دارند که می توان از آن ها برای کمک به کاهش درد و ناراحتی و افزایش سرعت بهبودی بیماری استفاده کرد. این راه ها عبارتند از:

  • سطح آلوده را بالاتر از سطح قلب نگه دارید. گرچه در این حالت نیز باید برای جلوگیری از لخته شدن خون، مراقب حرکت عضو آسیب دیده باشید.
  • قرار دادن کمپرس یخ بر روی منطقه آسیب دیده
  • استفاده از لوسیون برای جلوگیری از خشک شدن پوست و ترک خوردگی
  • مصرف داروهای ضد التهاب مانند ایبوپروفن
  • استفاده از جوراب واریس بعد از این که عفونت از بین رفت.
  • درمان هو نوع بیماری پوستی که موجب ترک خوردن پوست می شود. این بیماری ها اغلب با کرم هایی که به طور مستقیم روی پوست مالیده می شود، درمان می شوند.

پیشگیری و چشم انداز بیماری باد سرخ

بیماری Erysipelas قابل درمان است. علائمی مانند تب و سایر علائم بیماری باد سرخ، اغلب در عرض چند روز پس از شروع درمان ناپدید می شوند. هرچند عفونت پوست می تواند چند هفته طول بکشد تا بهبود یابد. این بیماری زخمی بر جا نخواهد گذاشت.

حدود یک سوم از کسانی که بیماری خود را درمان می کنند، دوباره عود آن را تجربه می کنند. هنگامی که این اتفاق رخ می دهد بیمار باید دوره طولانی تری از دارو استفاده کند. اگر بیماری های دیگر مانند موارد زیر بعد از درمان بیماری باد سرخ ایجاد شد، باید برای درمان سریعا اقدام کرد:

  • اگزما
  • عفونت پای ورزشکاران
  • دیابت

درمان سریع هر گونه ترک خوردگی روی پوست می تواند از شیوع عفونت و پس از آن باد سرخ جلوگیری کند. به همین ترتیب، اگر اضافه وزن یا ضعف در گردش خون علت عفونت در حال رشد باشند، تغییر در شیوه زندگی و رژیم غذایی اغلب می تواند به کاهش احتمال ابتلا به این بیماری کمک کند.

 

اختلالات سازگاری ( Adjustment disorders)

استاندارد

 

اختلالات شخصیت عبارتند از مجموعه اختلال‌های روان شناختی که ویژگی اصلی آن‌ها رفتارهای خشک و غیرقابل انعطاف است. این رفتارها به اشخاص آسیب می‌رساند، چون مانع سازگاری آن‌ها با الزام‌های زندگی روزانه می‌شود و روابط آن‌ها را با دیگران مختل می‌سازد. اشخاصی که به اختلال‌های شخصیتی دچار هستند، صفات شخصیتی ناسازگارانه دارند و این صفت‌ها آن‌قدر ژرف و عمیق حکاکی شده‌اند که در برابر هرگونه تغییر و دگرگونی مقاومت می‌کنند. در بیشتر مواقع این اشخاص گمان می‌کنند دیگران باید تغییر کنند تا با آن‌ها مطابقت داشته باشند و نه بر عکس.
 اختلال سازگاری یک واکنش بیمارگونه در مقابل چیزی است که شخص عادی ممکن است آن را «بدشانسی» بنامد. این اختلال، تشدید یک اختلال روان‌پزشکی که شامل ملاک‌های تشخیصی دیگر باشد نیست.اختلالات سازگاری نوعی بیماری روانی مرتبط با استرس است. ممکن است احساس اضطراب و افسردگی کنید و یا حتی افکار خودکشی به سراغتان بیاید و یا ممکن است تصمیمات بی پروایی بگیرید . در واقع، به سختی می توانید با تغییر در زندگیتان سازگار شوید
عامل تنش زا می‌تواند بسیار جزئی باشد مانند یک ضرر مالی کوچک ولی فرد دچار مشکلاتی می‌شود مانند مشکلات خواب، بی قراری، تحریک پذیری، عصبی بودن، خستگی، اضطراب، از دست دادن تمرکز و منزوی شدن، عصبی بودن شدید، نگرانی و ناتوانی از حضور در سر کار، مدرسه یا بودن در کنار دیگران. در تشخیص باید دقت کرد فرد بیماری روانی دیگری نداشته باشد. معمولاً چون بیماری گذرا است بدون درمان در طی چند ماه بهبود می‌یابد.
محققان در حال تلاش برای کشف عامل موثر در اختلالات سازگاری هستند . همانند اختلالات روانی، علت این اختلال پیچیده است و ممکن است با ژنتیک، تجربیات زندگی ، خلق و خوی و حتی تغییر در مواد شیمیایی طبیعی مغز مرتبط باشد.
یک یا چندین وقایع استرس زا در زندگی ممکن است خطر ابتلا به اختلال سازگاری را افزایش دهد و این ممکن است در هر نوع رویداد استرس زا در زندگی فرد اتفاق بیافتد  هر دو رویدادهای مثبت و منفی نیز می تواند موجب استرس شدیدی شود. برخی از نمونه های رایج عبارتند از:
تشخیص یک بیماری جدی
مشکل در مدرسه
طلاق یا  فروپاشی یک رابطه
از دست دادن شغل
داشتن یک نوزاد
مشکلات مالی
حمله فیزیکی
جان سالم به در بردن از یک فاجعه
بازنشستگی
مرگ یک دوست
ادامه تحصیل در مکانی دور
مشکلات روحی و روانی
قرار گرفتن در معرض جنگ یا خشونت
شرایط دشوار زندگی
در برخی موارد، افرادی که با  موقعیت های استرس زا روبرو هستند بیشتر در معرض ابتلا به اختلال سازگاری قرار می گیرند .
خطر ابتلا به اختلالات سازگاری در دوران کودکی بیشتر است . بیش فعالی و یا سوء استفاده جنسی ، اختلالات خانوادگی در اوایل زندگی ممکن است فرد را بیشتر در معرض این اختلال قرار دهد  .
بیشتر افراد بزرگسال در ظرف شش ماه بهبود می یابند و پیامدهای بلند مدتی ندارد. گرچه ، افرادی که دچار یکی از اختلالات سلامت روانی ، مشکل سوء مصرف مواد یا یک اختلال سازگاری مزمن باشد ، بیشتر احتمال دارد که دچار مشکلات روحی و روانی طولانی مدت شود ،مانند :
افسردگی
اعتیاد یه الکل و مواد مخدر
افکار و رفتار خودکشی
در مقایسه با بزرگسالان، نوجوانان مبتلا به اختلال سازگاری  به طور قابل توجهی در معرض خطر مشکلات طولانی مدت هستند . علاوه بر افسردگی ، سوء مصرف مواد و رفتار خودکشی، نوجوانان با اختلال سازگاری در معرض خطر ابتلا به اختلالات روانی زیرمی باشند از جمله:
شیزوفرنیا
اختلال دو قطبی
اختلال شخصیت ضد اجتماعی
درمان اختلالات سازگاری 
مراقبت‌ از خود، روان درمانی، و در بعضی‌ از موارد، استفاده‌ از دارو.
۱.انتخاب‌ درمان بر مبنای‌ شدت‌ اختلال‌ سازگاری‌ و تأثیری‌ که‌ بر زندگی‌ فرد گذاشته‌ است‌ خواهد بود.
۲. خانواده‌ و دوستان‌ فرد می‌توانند به‌ وی‌ در سازگاری‌ با واقعه‌ کمک‌ کنند.
همچنین‌ فرد با کمک‌ آنها می‌تواند در زندگی‌ خود تغییراتی‌ را به‌ وجود آورد که‌ در آینده‌ بتواند سازگاری‌ بهتری‌ با وقایع‌ زندگی‌ داشته‌ باشد.
۳.  خود فرد هم‌ می‌تواند روش‌ سازگاری‌ با واقعه‌ استرس‌زا را فرا گیرد،
عوامل‌ استرس‌زا و احساسات‌ خود را در مورد آنها به‌ طور روزانه‌ یادداشت‌ کند،
با دوست‌ خود در مورد تجربیاتش‌ صحبت‌ کند،
به‌ یک‌ گروه‌ حمایتی‌ بپیوندد،
سلامت‌ جسمی‌ خود را فراموش‌ نکند ، رژیم‌ غذایی‌، ورزش‌، و خواب‌ مناسب‌.
۴. روش‌های‌ روان‌ درمانی‌ مختلفی‌ برای‌ کمک‌ به‌ فائق‌ آمدن‌ به‌ اختلال‌ سازگاری‌ موجود هستند و اثربخشی‌ آنها به‌ اثبات‌ رسیده‌ است‌.
هر کدام‌ از این‌ روش‌ها که‌ مورد استفاده‌ قرار گیرد، غالباً برای‌ مدت‌ کوتاهی‌ مورد نیاز خواهد بود.
در بعضی‌ از موارد ممکن‌ است‌ خانواده‌ درمانی‌ توصیه‌ شود ، از جمله‌ مشاوره‌ زناشویی‌.

 

مسمومیت با سرب

استاندارد

سرب یکى از فلزهاى کمیاب است که در محیط زیست به فراوانى وجود دارد. به‌علت ویژگى‌هاى سرب، این فلز در انواع گوناگون صنایع به‌کار مى‌رود.در بیش از دویست صنعت سرب به‌کار مى‌رود، از جمله در ساختن باترى (انبارهٔ برق)، شیشه‌سازی، کشتى‌سازی، چاپ و کوزه‌گری، لاستیک‌سازى و …

زیان‌آورترین ترکیبات آن عبارتند از: آرسنات سرب، اکسید سرب و کربنات سرب، و کم‌خطرترین ترکیب آن سولفید سرب است.مهم‌ترین منبع زیست محیطى (غیرشغلی) مواجهه با سرب بنزین است. در هر سال هزاران تن سرب از خودروها خارج مى‌شود. سرب یکى از فلزهاى کمیاب است که در محیط زیست به فراوانى وجود دارد. مواجهه با سرب از راه آشامیدن آبى که به‌وسیلهٔ لوله‌هاى سربى منتقل مى‌شود ممکن است روى دهد. جویدن رنگ‌هاى سرب‌دار درگاه پنجره‌ها یا اسباب‌‌بازى‌ها توسط کودکان هم یک راه مواجهه با سرب است.

– راه جذب سرب:

مسمومیت با سرب به یکى از سه راه روى مى‌دهد؛ به‌شرح ذیل:

الف – راه استنشاق، بیشتر موارد مسمومیت سرب در صنعت به‌علت استنشاق بخار و غبارهاى سرب یا ترکیبات آن است.

ب – خوردن، مسمومیت از سرب از راه خوردن کمتر روى مى‌دهد. مقادیر ناچیز سرب که در دستگاه تنفسى فوقانى گیر افتاده باشند ممکن است خورده شوند. خوردن سرب از راه خوردن و آشامیدن با دست‌هاى آلوده هم ممکن است اتفاق بیافتد.

ج – راه پوست، جذب از راه پوست تنها در صورت مواجهه با ترکیب‌هاى آلى سرب ممکن است روى دهد، (به‌خصوص تترا اتیل سرب). ترکیب‌هاى غیرآلى سرب از راه پوست جذب نمى‌شوند.

به خاطر افزایش وزن تریاک بسیاری از قاچاقچیان سرب را به تریاک اضافه می کنند،بیشتر کسانی که با علائم مسمومیت با سرب به بیمارستان‌ها مراجعه کرده‌اند، مصرف‌کننده تریاک آن هم به شیوه خوراکی بوده‌اند و همین مسئله این ذهنیت را تقویت کرده است که این مسمومیت‌ها به دلیل سربی است که به ماده مصرفی آن‌ها اضافه شده است.

– میزان ذخیرهٔ سرب در بدن:

به‌طور متوسط در بدن اشخاص بالغ جامعه ۱۵۰ تا ۴۰۰ میلى‌گرم سرب انبار مى‌شود. سطح سرب در خون نزدیک به ۲۵ میکروگرم در صد میلى‌لیتر است.

اگر مقدار سرب خون به ۷۰ میکروگرم در صد میلى‌لیتر برسد به‌طور معمول نشانه‌هاى بالینى به همراه دارد. اشخاص بالغ عادى نزدیک به دو دهم تا سه دهم میلى‌گرم سرب در هر روز مى‌خورند که بخش بزرگى از آن از راه غذا و نوشابه‌ها است.

– توزیع سرب در بدن:

نود درصد سرب خورده شده از راه مدفوع دفع مى‌شود و سرب جذب شده از راه روده به جریان خون مى‌رود و نود و پنج درصد آن به گویچه‌هاى سرخ وارد مى‌شود و از این‌ راه به کبد و کلیه رفته و در پایان به استخوان‌ها مى‌رسد و در آنجا با دیگر مواد معدنى آزاد مى‌شود، با آنکه گمان مى‌رود مغز استخوان از نظر سوخت و ساز غیرفعال باشد ولى در شرایط تحلیل رفتن استخوان ممکن است مقدارى از سرب دوباره به بافت‌هاى نرم برود. به‌احتمال اثر سمى سرب از راه ترکیب شدن با گروه‌هاى SH لازم براى بعضى آنزیم‌ها عمل مى‌کند. به‌عنوان مثال بعضى آنزیم‌هائى که در ساخته‌شدن پورفیرین و متابولیسم قندها دخالت مى‌کنند. سرب بر تراوش‌پذیرى بعضى پرده‌ها اثر مى‌کنند و نشت پتاسیم در گویچه‌هاى سرخى که با سرب مواجهه بوده‌اند مشاهده شده است.

آزمون‌های تشخیصی مسمومیت با سرب شامل آزمایش‌های خون و ادرار برای اندازه‌گیری سطح سرب، عکس استخوان‌ها و شکم برای دیدن رسوبات احتمالی سرب در این نواحی است.

علایم شایع
اغلب بدون علامت بوده یا در مراحل دیررس ، علایم ایجاد می گردند.

مسمومیت خفیف تا متوسط :
لرزش ؛ اختلالات خواب
اختلال در تمرکز
سردرد؛ استفراغ ؛ کاهش وزن
ناراحتی شکمی
رنگ پریدگی ، خستگی ، خواب آلودگی
تغییرات رفتاری (مثلاً تحریک پذیری )
مسمومیت شدید:
احساس طعم فلزی در دهان
ضعف یا فلج عضلانی
کرامپ های شدید؛ سفتی جدار شکم
یبوست
مسمومیت مغزی یا انسفالوپاتی ناشی از سرب (که در کودکان شایع تر است ) با علایم تشنج ، اغما و عوارض بلندمدت شامل نقایص عصبی ، عقب ماندگی تکامل ذهنی ، پرفعالیتی مزمن

– درمان:

اهداف عمده در چاره‌جوئى براى مسمومیت از سر ب عبارت است از: پیشگیرى از جذب بعدى سرب، برداشتن سرب از بافت‌هاى نرم، و پیشگیرى از رویداد دوباره، شناسائى زودرس موارد به جلوگیرى از مواجههٔ بیشتر کمک مى‌کند. سرب جذب نشده در روده را مى‌توان با دادن یک مسهل نمکى به بیمار از بین برد. استفاده از پنى‌سیلینامین هم مؤثر گزارش شده است زیرا این هم مانند Ca-EDTA یک عامل برگیرندهٔ فلزات سنگین (Chelating) است و دفع سرب از ادرار را افزایش مى‌دهد.

 

نوروم مورتون Morton neuroma

استاندارد

نوروم مورتون بزرگ و برجسته شدن عصبی است که از کف پا عبور کرده و به انگشتان میرود.
این بیماری در زنان بسیار بیشتر از مردان بوده و پوشیدن کفش های تنگ آن را تشددید میکند. نوروم مورتون بیشتر در عصبی است که در پنجه پا و بین متاتارس های سوم و چهارم است.این عارضه معمولا بین انگشت سوم و چهارم پا اتفاق می افتد. (ممکن است بین انگشت دوم و سوم نیز به وجود بیاید). مورتون نوروما می تواند باعث خارش، بی حسی ،گزگز کف پا  و درد شدید و سوزناک در ناحیه ی کروی کف پا و سوزن سوزن شدن بین انگشتان پا شود. افراد مبتلا احساس عجیبی را بین انگشتان پا و یا در قسمت کروی کف پا، تجربه می کنند مانند این که روی یک تیله ایستاده، یک ریگ در کفش آن ها رفته و یا جوراب آن ها تا خوردگی متورمی پیدا کرده باشد.
علت اصلی به وجود آمدن درد،مورمور و گزگز بین انگشتان پا و علت بی حسی پا ، هنوز به درستی مشخص نیست، ولی به نظر می رسد که برخی عوامل در به وجود آمدن آن نقش دارند:
  • کفش تنگ یا نامناسب
  • بدشکلی های فیزیکی مثل گودی یا صافی کف پا
  • دیگر عارضه های پا مثل پینه یا انگشت چکشی
  • جراحت
  • تنش و فشار مکرر که ممکن است به دلیل نوع خاصی ورزش یا شغل باشد.
باور بر این است که قوس بیش از حد یا صاف بودن کف پا و دیگر بدشکلی ها و همچنین آسیب های خاص با ایجاد ناپایداری در مفاصل انگشتان پا باعث بروز نورومای مورتون می شوند.
پزشک باید نحوه ی راه رفتن و دویدن شما را مورد ارزیابی قرار دهد. (آنالیز حرکتی) پزشک به دنبال عواملی ایجاد یا تشدید نورومای مورتون خواهد گشت. آنالیز حرکتی به طرح ریزی فیزیوتراپی منحصر به فرد و طراحی پرتز های مناسب کمک می کند.

اختلال عاطفی فصلی (Seasonal Affective Disorder) (SAD)

استاندارد
این اختلال نوعی افسردگی با الگویی ویژه است. اختلال عاطفی فصلی هر سال به طور منظم در پاییز و زمستان شروع می ­شود و در بهار و تابستان پایان می ­یابد. به همین دلیل گاهی به آن « افسردگی راجعه زمستانی» ۲ هم گفته می­ شود. با تغییر فصل برخی دچار تغییر جدی در شرایط روحی خود می‌شوند. آن‌ها ممکن است زیاد بخوابند، انرژی کمی داشته باشند و احساس افسردگی کنند. معمولاً این نشانه‌ها که می‌توانند جدی هم باشند، با تغییر فصل از بین می‌روند. شرایط بیماری در تابستان می‌توانند با اضطراب شدید همراه باشند.
متخصصین معتقدند که اختلال خلقی فصلی، احتملا به دلیل اینچنین تغییرات هورمونی می باشد. یک نظریه این است که نور کمتر خورشید در فصل پاییز و زمستان باعث می شود تا مغز سروتونین کمتری تولید کند، سروتونین ماده ای شیمیایی است که به مغز مربوط می شود و حالات و احساسات انسان را کنترل و تنظیم می کند. زمانی که سلول های عصبی مغز که وظیفه ی تنظیم حالات انسان را دارند، به درستی کار نکنند، نتیجه می تواند احساس افسردگی به همراه نشانه ی خستگی و اضافه وزن باشد.افسردگی فصلی معمولا از دوران جوانی شروع می شود و در بین زنان نسبت به مردان شایع تر است. بعضی از افرادی که دچار این اختلال هستند، نشانه های کم و نه چندان شدیدی مثل زودرنجی را به همراه خواهند داشت، در حالی که ممکن است سایر افرادی که دچار این اختلال هستند با نشانه های بدتر و شدیدتری همراه شوند و در روابط و کارشان اختلال ایجاد شود. از آنجایی که نبود نور کافی در طول زمستان با اختلال خلقی فصلی مرتبط است، این اختلال در کشورهایی که در طول سال، نور خورشید زیادی دریافت می کنند، کمتر دیده می شود.سطوح پایین ویتامین D در خون این افراد میباشد
اگر به اختلال خلقی فصلی مبتلا باشید در صبح­های زمستان به سختی از خواب بیدار می­شوید و در طول روز هم خواب­آلود هستید. ممکن است بیشتر دلتان بخواهد شکلات و مواد غذایی که کربوهیدرات بیشتری دارند مثل نان سفید و شیرینیجات بخورید. در این حالت دلتان نمی­خواهد که فعالیت­های بدنی انجام بدهید و به همین خاطر در طول زمستان وزنتان اضافه می­شود.
افسردگی فصلی در فصل بهار بهتر می­شود. در حقیقت حدود یک سوم افراد مبتلا به اختلال خلقی فصلی در فصل تابستان و بهار خلقشان کمی از حد معمول بالاتر می­رود.
درمان اختلال عاطفی فصلی بستگی به شدت افسردگی دارد و شامل موارد زیر است:
◊ تماس بیشتر با آفتاب و لذت بردن از درخشش خورشید:
معمولا در برخی، کمبود نور و روشنایی ایجاد اختلال عاطفی فصلی و افسردگی می کند و شخص درونگرا می شود. یک نوع درمان برای این نوع افسردگی و یا اختلال عاطفی فصلی در معرض نور قرار گرفتن در فصل زمستان است.
برای مثال افرادی که افسردگی خفیف دارند و دچار اختلال عاطفی فصلی شده اند فقط کافی است  وقتی هوا رو شن است بیشتر در محیط بیرون قرار بگیرند و با ورزش کردن و قدم زدن این حس افسردگی را از بین ببرند. همه  طیف های نوری  که در لامپهای معمولی وجود دارند(مانند نور روز)، ممکن است در درمان افسردگی و اختلال عاطفی فصلی موثر باشند.
◊ درمان اختلال عاطفی فصلی با نور درمانی:
اختلال عاطفی فصلی یا همان افسرگی فصلی با نورهای قوی که روشنی روز را تامین می کند ممکن است درمان شود. یک جعبه نور (حاوی لامپهای فلورسنت) را روی میز بگذارید و در مقابل آن نشسته، و باچشمانی باز ولی نیمه بسته به تماشا بپردازید (معمولا صبحها ۴۵ دقیقه). شبکیه چشم باید نور را جذب کند. پس از گذشتن چند روز و یا چند هفته علائم افسردگی یا اختلال عاطفی فصلی بهبود می یابد.
معمولا استفاده از نور درمانی برای درمان اختلال عاطفی فصلی تا زمانی کاربرد دارد که نور کافی در محیط بیرون وجود داشته باشد. استفاده از نور درمانی برای درمان اختلال عاطفی فصلی می تواند عوارض جانبی کمی شامل سردرد و خستگی چشم را در بر داشته باشد. نورهایی که برای نور درمانی به کار میرود باید فاقد اشعه های UV باشد. از مکان هایی  که برای برنزه کردن پوست استفاده می شود مانند سواحل دریا، نباید برای نور درمانی استفاده  کرد.
اشعه ماوراء بنفش باعث چروکیدگی پوست، آسیب دیدگی، پیرشدن، حتی منجر به سرطان  پوست مثل ملانوما می شود. اگر شخصی هم به افسرگی غیرفصلی مبتلاست، نور درمانی برای او باید کاملا با احتیاط انجام شود. مثلا باید پوستهای حساس به نورونیز خطرات احتمالی بینایی را  در درمان این بیماران در نظر گرفت. استفاده از نور درمانی برای درمان اختلال عاطفی فصلی باید مثل سایر درمانها زیر نظر پزشک انجام شود.
◊ معالجه با دارو:
درمان با دارو ممکن است  با گفتار درمانی و نوردرمانی همرا ه باشد که برای افراد نوجوان مبتلا به افسردگی فصلی تجویز می شود. داروهای ضد افسرگی، سروتونین و سایر انتقال دهنده های عصبی مغزرا  تنظیم می کند. اگر فرزندتان از داروهای دیگر مثل داروهای گیاهی استفاده می کند باید با پزشک در میان بگذارید.
◊ درمان اختلال عاطفی فصلی با گفتار درمانی (روان درمانی):
گفتار درمانی، بر اصلاح افکار منفی و حس تنهایی که با افسردگی مرتبط است، تمرکز دارد. این روش می تواند به افراد افسرده و مبتلا به اختلال عاطفی فصلی کمک کند تا شرایطشان را درک کنند و راهی را بیاموزند تا کشمکش های آینده را کاهش داده و یا از بین ببرند.
چگونه با اختلال عاطفی فصلی مقابله کنیم؟
 اختلال عاطفی فصلی,تشخیص اختلال عاطفی فصلی,پیاده روی
 ورزش منظم می‌تواند علائم اختلال عاطفی فصلی متوسط را کاهش دهد
گاهی اوقات تشخیص اختلال عاطفی فصلی با انواع دیگر افسردگی ها توسط دکتر‌ها مشکل خواهد بود که بعضاً منجر به راهنمایی غلط نیز خواهند بود. بنابراین در این مطلب ما چندین راهکار برای شما ارائه خواهیم داد تا بتوانید خودتان با اختلال‌ خلقی‌ فصلی مقابله کرده و آن را از پای دربیاورید.
– به پیاده روی بپردازید:
در هنگام ابتلا به اختلال عاطفی فصلی، گذراندن مقداری زمان در محیط بیرون از منزل کمک بسیار بزرگی به بهبود حال روحی شما می‌کند. سعی کنید تا روزی حداقل ۲ ساعت از زمان خود را در تمامی شرایط آب و هوایی نظیر ابری و آفتابی به پیاده روی در هوای آزاد بپردازید.
– محیط منزل را روشن کنید:
یکی از تجویز‌هایی که پزشکان برای رهایی از حالت غم انگیز اختلال عاطفی فصلی برای شما در نظر می گیرند، متمرکز کردن میزان زیادی نور در منزل است. تلاش کنید برای بهبود حالت اختلال عاطفی فصلی در طول روز تا جایی که امکان دارد نور خورشید را به منزل راه داده و پس از غروب آفتاب نیز همواره محیط منزل را روشن نگاه دارید.
حتی در این باره محققان توصیه می کنند که با خرید چراغ خواب، سعی کنید در مواقع خواب نیز محیط اتاق را کمی روشن بگذارید.
– ورزش را به کارهای روزمره خود بیاورید:
ورزش منظم می‌تواند علائم افسردگی و یا اختلال عاطفی فصلی متوسط را کاهش دهد. مطالعات نشان می‌دهد ترکیبی از ورزش و نوردرمانی (نکته شماره ۲) به درمان اختلال عاطفی فصلی کمک شایانی می‌کند.
– از کربوهیدرات غافل نشوید:
برای رهایی و بهبود حالت اختلال عاطفی فصلی از مصرف کربوهیدات غافل نشوید. کربوهیدرات‌های پیچیده می‌تواند به حفظ سطح سروتوئین (انتقال دهنده عصبی) شما کمک کند. کربوهیدرات را می‌تواند در گروه های غذایی محصولات نان، حبوبات و غلات (نظیر ماکارونی، برنج و لوبیا)، سبزیجات(نظیر سیبزمینی پخته و ذرت)، میوه‌ها (نظیر موز،سیب و گلابی) و محصولات لبنی (نظیر ماست و شیربرنج) یافت که با خوردن آنها کمک شایانی به از بین بردن میزانی از افسردگی و اختلال عاطفی فصلی شما خواهد نمود.

 

برفک دهان یا استوماتیت کاندیدیاز

استاندارد
برفک دهان به دلیل از بین رفتن باکتری‌های مفید موجود در دهان ایجاد می‌شود و با این وضع قارچ‌های کاندیدای موجود در دهان رشد بیش از حد پیدا می‌کنند و بصورت برفک در دهان دیده می‌شوند.برفک دهان در انسان‌های سالم نیز ممکن است رخ دهد، اما در بزرگسالان اکثراً عوامل زیر زمینه‌ساز بیماری هستند:
  • استرس: استرس شدید و طولانی در بدن باعث آزاد شدن هورمون کورتیزول می‌شود. این هورمون با کاهش ایمنی بدن و افزایش قند خون، می‌تواند موجب ایجاد برفک دهان شود.[۳]
  • کسانی که در دوره‌ای از آنتی بیوتیک یا دهانشویه‌های ضد باکتری استفاده کرده‌اند.
  • به عنوان عفونت فرصت طلب در بیماران دچار ضعف ایمنی مانند ایدز
  • کسانی که دیابت دارند.
  • کسانی که از دندان مصنوعی استفاده می‌کنند.
  • زنان باردار.
  • کسانیکه دچار نقص در هضم غذا هستند.
بیشتر بیماران بدون علامت هستند ولی ممکن است هنگام غذا خوردن درد داشته باشند یا در آغاز ابتلا از طعم بد دهان گله داشته باشند.
محیط دهان به طور طبیعی حاوی مقداری باکتری و حتی بعضی از قارچ‌ها می‌باشد که یکی از آن‌ها همان قارچ کاندیدا آلبیکانس یا برفک است که مشابه همان برفک دستگاه تناسلی زنانه است و با رعایت بهداشت تا حدی قابل کنترل است، به شرط آن‌ که سیستم ایمنی بدن ضعیف نباشد.
بیشتر اوقات در اثر حمله ویروسی یا باکتری، بدن مستعد به ابتلا بیماری برفک می‌شود. امکان این که استرس و عوامل روحی، زمینه را برای ابتلا به این بیماری آماده کند وجود دارد.
از موارد دیگر می‌توان استفاده طولانی‌مدت از داروهای کورتون و داروهایی که باعث ضعف سیستم ایمنی می‌شوند نام برد، و همچنین ممکن است با ایجاد شرایط نامناسب، محیط دهان از نظر اسیدی و قلیایی بودن و به هم خوردن این تعادل، زمینه برای رشد قارچ فراهم شود، یا مصرف آنتی‌بیوتیک به طور ناقص، یا وجود بیماری دیابت بی‌مزه یا تغییرات هورمونی هنگام حاملگی یا مصرف داروهای ضد بارداری. برفک دهانی بیشتر در بین اطفال شایع است تا در جوانان و بزرگسالان، مگر این که سیستم ایمنی بدن ضعیف باشد
برفک در کودکان به احتمال زیاد بلافاصله بعد از تب و سرماخوردگی ویروسی، ایجاد می‌شود و احتمال عود مجدد هم دارد.
 درمان در کودکان: درمان با قطره نیستاتین یا کلوتریمازول موضعی برای حداقل ده روز است.
درمان در بزرگسالان:
    درمان در بالغین از ترکیبات استروئیدی و فلوکونازول استفاده می‌شود. داروهایی مانند نیستاتین، میکونازول، آموفوتریسین بی.
    مصرف محلول دهانشویه نیستاتین در کم کردن برفک دهانی موثر است. نیستاتین دهانشویه مورد استفاده از دسته پلی‌ان‌ها و در حقیقت یک ترکیب آنتی‌بیوتیک ضد قارچی تتراماکرولیدی می‌باشد. مصرف بصورت ۴ بار در روز است.
    مصرف دهانشویه کلرهگزیدین بدون الکل نیز در کم کردن برفک دهانی موثر است. مصرف این دهانشویه بصورت دو بار در روز است. دهانشویه کلرهگزیدین، یک دهانشویه آنتی‌سپتیک است که توسط بسیاری از مطالعات بالینی و آزمایشگاهی، به عنوان یک داروی موضعی ضد باکتری و قارچی کاندیدا معرفی شده‌است
مصرف دهانشویه کلرهگزیدین بدون الکل بطور روزانه که یک دهانشویه آنتی‌سپتیک است که به عنوان یک داروی موضعی ضد باکتری و قارچی کاندیدا معرفی شده‌است میتواند پیشگیری کننده باشد.
 درمان در کودکان: درمان با قطره نیستاتین یا کلوتریمازول موضعی برای حداقل ده روز است.
درمان در بزرگسالان:
    درمان در بالغین از ترکیبات استروئیدی و فلوکونازول استفاده می‌شود. داروهایی مانند نیستاتین، میکونازول، آموفوتریسین بی.
    مصرف محلول دهانشویه نیستاتین در کم کردن برفک دهانی موثر است. نیستاتین دهانشویه مورد استفاده از دسته پلی‌ان‌ها و در حقیقت یک ترکیب آنتی‌بیوتیک ضد قارچی تتراماکرولیدی می‌باشد. مصرف بصورت ۴ بار در روز است.
    مصرف دهانشویه کلرهگزیدین بدون الکل نیز در کم کردن برفک دهانی موثر است. مصرف این دهانشویه بصورت دو بار در روز است. دهانشویه کلرهگزیدین، یک دهانشویه آنتی‌سپتیک است که توسط بسیاری از مطالعات بالینی و آزمایشگاهی، به عنوان یک داروی موضعی ضد باکتری و قارچی کاندیدا معرفی شده‌است
مصرف دهانشویه کلرهگزیدین بدون الکل بطور روزانه که یک دهانشویه آنتی‌سپتیک است که به عنوان یک داروی موضعی ضد باکتری و قارچی کاندیدا معرفی شده‌است میتواند پیشگیری کننده باشد.
باتوجه به اینکه قارچ‌های کاندیدایی در محیط شیرین و اسیدی رشد می‌کنند، برای مقابله با آنها باید رژیم غذایی خود را کمی تغییر دهید و از مصرف غذاهای اسیدی و قنددار خودداری کنید از جمله:
  • پنیر مانده
  • کلیه مشروبات الکلی (آبجو، لیکور، شراب و…)
  • شکلات
  • میوه‌ها (خشک و تازه)
  • غذاهای تخمیر شده
  • قارچ
  • سرکه و ترشی جاتی که سرکه دارند (پیاز ترشی، خیارترشی)
  • پاستا
  • انواع مواد شکر دار (شیرینی جات، عسل، شربت‌ها)
  • ادویه جاتی که شکر و سرکه دارند (سس کچاپ، سس استیک…)
  • سبزیجاتی مانند خیار و چغندر و کنسروهای گوجه
  • گوشت‌های هورمونی
  • فست فود و غذاهای آمادهٔ فریزری

غذاهای ضد استرس

استاندارد

 

استرس و اضطراب را شاید یکی از فاکتورهای ناگریز زندگی امروزه دانست که نه کودک می شناسد نه بزرگسال . حال باید از خود پرسید پس باید چکار کنیم تا استرس و اضطراب را از بین ببریم .
یکی از راه های مقابله با استرس و اضطراب استفاده از مواد غذایی و تغذیه مناسب کاهش دهنده استرس و اضطراب در بدن می باشد.
کارشناسان معتقدند که یک رژیم غذایی تحریک کننده و نامنظم و آشفته در واقع پیش فاکتوری برای بروز استرس است که معمولا شامل مصرف چای و میان وعده‌ها به طور مکرر و نامنظم است، اما با دنبال کردن یک رژیم غذایی منظم و همچنین انتخاب خوردنی‌هایی مناسب می‌توان تا حد امکان استرس روزانه را از خود دور نگهداشت.
ـ اولین خوردنی استرس زدا در این فهرست، «ماست» است.
ماست به ویژه‌ برای فصل تابستان مفید است، چون سبک بوده و هضم آن هم آسان است. دکتر شیفا شارما، متخصص تناسب اندام در هند در این باره می‌گوید: ماست یا هر محصول لبنی دیگر غنی از ماده‌ای به نام تیروسین است که میزان سروتونین را در مغز افزایش می‌دهد. به بیانی دیگر پروتئین‌ها در محصولات لبنی مقدار سروتونین را که نوروهورمونی در مغز است، افزایش می‌دهند و در نتیجه استرس اعصاب را کاهش داده و شما را آرام می سازد
ـ خوردنی بعدی برای از بین بردن استرس، «شکلات تلخ» است.
پزشکان می گویند: مصرف شکلات تلخ از مقدار هورمون استرس می‌کاهد و سایر آشفتگی‌های بیوشیمیایی مرتبط با استرس را متعادل می‌سازد
ـ مرکبات هم خوردنی‌های مناسبی هستند برای برطرف کردن استرس.
میوه‌ها حاوی قند طبیعی هستند که ذهن را از استرس خالی می‌سازند و مرکبات و میوه‌های تابستانی تاثیر بیشتری در این زمینه دارند .
ـ خوردنی ضد استرس بعدی «بادام درختی» است.
بادام سرشار از ویتامین «B2» و ویتامین «E»، منیزیم و روی است. ویتامین‌های B و منیزیم تاثیر بسزایی در تولید سروتونین دارند که خلق انسان را تنظیم می‌کنند و استرس را تسکین می‌دهند. روی هم می‌تواند با برخی از اثرات منفی استرس مقابله کند و ویتامین E هم به عنوان یک آنتی اکسیدان مولکول‌های رادیکال آزاد را که با استرس و بیماری قلبی مرتبط هستند، نابود می‌سازد.
ـ گزینه بعدی «چای» گیاهی یا «چای سیاه» است .
که ضمن کنترل کالری‌ها، خلق و خوی شما را نیز بهبود می‌بخشد.چای بابونه، چای یاسمن و سایر چای‌های گیاهی تاثیر شگفت انگیزی روی بدن شما دارند و می‌توانند مثل یک داروی مسکن عمل کنند.
ـ ماهی هم جزو خوراکی‌های ضد استرس و آرامش بخش است.
«ماهی» منبع غنی از چربی‌های امگا ــ ۳ است که حاوی ویتامین‌های گروه B به ویژه‌ B6 و B12 مفید برای مقابله با استرس هستند. در واقع ویتامین B12 یکی از مهمترین مکمل‌ها برای ساخت سروتونین به عنوان هورمون شادی در مغز است و کمبود ویتامین B12 می‌تواند سبب افسردگی شود.
خوردنی های آرامش بخش و ضداسترس دیگر
با خوردن این مواد مفید و مغذی علاوه بر داشتن اندامی متناسب، از استرس و اضطراب به دور خواهید بود.
آجیل
از مغزها استفاده کنید
کمبود سلنیوم در بدن باعث اضطراب، افسردگی و خستگی می‌شود. آجیل (مغزها) سرشار از سلنیوم هستند، لذا مصرف مقداری از انواع آن به طور روزانه برای کاهش اضطراب و دل‌آشوب مفید می‌باشد.
قارچ، ماهی تن و ماهی سالمون نیز حاوی مقادیر مناسبی از سلنیوم هستند. با این وجود، مصرف مغزها را فراموش نکنید.
اسفناج
مانند ملوان زبل غذا بخورید!
منیزیم باعث آرامش اعصاب و عضلات می‌شود. همچنین بدن ما برای جلوگیری از فشارهای عصبی به منیزیم نیاز دارد، لذا کمبود آن منجر به تنش‌های عصبی، گرفتگی عضلانی و خستگی می‌شود. اسفناج یک موتورخانه منیزیم است و به علاوه سرشار از ویتامین‌های A، C و اسیدفولیک و کمی آهن می‌باشد.
سعی کنید روزانه یک پیمانه اسفناج تازه و خام یا نیم پیمانه اسفناج پخته بخورید، البته ماهی و تخم کدو حلوایی نیز جایگزین‌های مناسبی برای اسفناج می‌باشند.
ریحان
برای درمان از گیاهان کمک بگیرید
ریحان منبع خوبی از منیزیم است که باعث آرامش اعصاب، شل شدن عضلات و راحتی رگ‌های خونی می‌شود. همچنین در ریحان خواص ضدباکتریایی و ضدالتهابی دیده شده که برای بهبود افراد مبتلا به ورم مفاصل (آرتریت روماتوئید) یا التهاب روده مفید می‌باشد. با مصرف مشتی برگ ریحان به همراه غذا، علاوه بر مزه‌ای دلپذیر، مقدار زیادی آهن، کلسیم، پتاسیم و ویتامین C نیز دریافت خواهید کرد.
برای این که طعم و عطر ریحان از بین نرود، می‌توان آن را در انتهای پخت به غذا اضافه کرد. گفتنی است که بادرنجبویه و بابونه هم از سبزی‌های معروف در رفع استرس و کاهش اضطراب می‌باشند.
شکلات کاکائویی
تلخ‌های مفید را فراموش نکنید
تریپتوفان یک اسیدآمینه‌ی ضروری برای بدن است که باعث ساخت سروتونین در مغز و در نتیجه تسکین و آرامش می‌شود.
شکلات تلخ جدا از خواص آنتی‌اکسیدانی آن، سبب تقویت قلب می‌گردد، لذا به هنگام خرید شکلات دقت کنید تا میزان کاکائوی آن زیاد و شکرش کم باشد.
جو
از فواید جو بهره ببرید
مجموعه کربوهیدرات‌های موجود در بدن سبب افزایش جذب تریپتوفان و در پی آن ساخت سروتونین می‌شود.
جو دارای نشاسته مفید است و در نتیجه باعث تجمع مواد قندی در خون و به دنبال آن شوک انسولینی نمی‌شود.
به علاوه جو منبع خوبی از فیبر محلول است که در پایین آوردن کلسترول خون نقش مهمی دارد.
برای داشتن اثر تسکین‌دهنده، توصیه می‌گردد جو را همراه با مقداری مواد پروتئینی (مانند مغزها و یا دانه‌های مفید) مصرف کنید. برنج قهوه‌ای، غلات خام و حبوبات نیز منابع خوبی از کربوهیدرات‌ها به شمار می‌آیند و می‌توانند جایگزین مناسبی برای جو باشند.
لبنیات
به لبنیات «نه» نگویید!
شاید برای‌تان جالب باشد که بدانید شیر اثر آرام‌بخش دارد. فقط کافی است شب‌هایی را به یاد آورید که مادرتان شیشه شیر گرمی را در دهان‌تان می‌گذاشت.
شیر از آنجایی که حاوی تریپتوفان می‌باشد (تریپتوفان در ساخت سروتونین نقش دارد) باعث تسکین و آرامش مغز می‌شود.
سروتونین علاوه بر احساس آرامش، باعث خواب عمیق و راحت هم می‌شود.
اگر بدن شما قادر به هضم لاکتوز موجود در شیر نیست، از شیرهای بدون لاکتوز استفاده نمایید.
ماهی و میگو
از خوردن غذاهای دریایی لذت ببرید
میگو ممکن است ظاهری کوچک داشته باشد، ولی از نظر ارزش غذایی، ماده‌ای کامل به حساب می‌آید.
این موجودات دریایی کوچک منابع بسیار خوبی از تریپتوفان و سلنیوم هستند که برای حفظ آرامش و اعصاب بدن ضروری می‌باشند.
همچنین میگو دارای مقادیر مناسبی از اسیدهای چرب امگا-۳ و ویتامین‌های D و B12 می‌باشد.
آبزیان دیگر مانند ماهی هم همان خواص میگو را دارند و مصرف ماهی نیز توصیه می‌گردد.
بروکلی
مصرف گل‌های خوردنی را افزایش دهید
همان‌طور که می‌دانید کمبود پتاسیم سبب خستگی عضلات، بی‌حوصلگی و ضعف، تندمزاجی و اضطراب می‌شود، اما با مصرف کلم بروکلی می‌توانید مقدار مناسبی از پتاسیم لازم را دریافت کنید.
به علاوه، بروکلی سرشار از بتاکاروتن و ویتامین‌های C و E می‌باشد که تقویت سیستم ایمنی بدن را به همراه دارد، لذا مصرف آن در چند وعده طی هفته توصیه می‌گردد.
منابع دیگر پتاسیم شامل آواکادو، موز، کلم پیچ، کلم بروکسل، کدوحلوایی، گوجه‌فرنگی و بادمجان هستند.
چای ایرانی
روز را با نوشیدن چای آغاز کنید
برگ‌های چای حاوی یک اسیدآمینه ضروری برای بدن می‌باشند که با تولید امواج مغزی آلفا سبب کاهش استرس و افزایش آرامش می‌شود.
چای سبز نیز که لقب پادشاه گیاهان را به خود اختصاص داده است، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی و سرطان را کاهش می‌دهد و از فشار خون بالا جلوگیری می‌کند.
کیوی
با کیوی اوج بگیرید!
مغز برای تبدیل تریپتوفان به سروتونین نیازمند ویتامین C است. در واقع، مغز یک پمپ مخصوص برای ویتامین C دارد و ویتامین C اضافی در خون را به سمت خود می‌کشد و نگاه می‌دارد.
میوه کیوی منبع خوبی از ویتامین C است که مصرف روزانه آن توصیه می‌شود.
اگر از کیوی خوشتان نمی‌آید، می‌توانید میوه‌های دیگر غنی از ویتامین C را جایگزین آن کنید که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از توت‌فرنگی، پرتقال و گریپ‌فروت.
کلم بروکلی
کاهش ترس، اضطراب و نگرانی استرس و حتی افسردگی
یکی دیگر از خوردنی‌های مفید برای مقابله با استرس است که وقتی به پاستا، برنج و یا سالاد افزوده می‌شود، تاثیر معجزه آسایی در ایجاد شادی در شما اعمال می‌کند. کلم بروکلی هم سرشار از ویتامین‌های گروه B شامل اسید فولیک است که به کاهش ترس، اضطراب و نگرانی استرس و حتی افسردگی کمک می‌کنند. فیبر موجود در این سبزی نیز برای مقابله با یبوست و سندرم روده ترکیب پذیر مفید است که این سندرم در واقع حاصل استرس بلند مدت است .
سیر
آخرین ماده معجزه آسا در کاهش استرس
سیر برای آرام کردن تنش و استرس و نیز کاهش گلوکز خون مفید است. سیر سرشار از آنتی اکسیدان‌ها است و این مواد در مقابله با استرس بسیار مفید است

شیمی درمانی چیست؟

استاندارد

   شیمی درمانی (به آن کِموتراپی هم گفته می شود) نوعی از درمان سرطان است که در آن از دارو برای نابود کردن سلول های سرطانی استفاده می شود. شیمی درمانی یک شیوه رایج در معالجه بیماری‌هاست که سلول‌ها و بخصوص سلول‌های میکروارگانیسم‌ها و سلول‌های سرطانی را با استفاده از داروهای شیمیای و مواد شیمیایی از بین می‌برد.

شیمی درمانی چگونه عمل می کند؟
شیمی درمانی رشد سلول های سرطانی که تقسیم و رشد بالایی دارند را کاهش می دهند یا متوقف می کند. ولی شیمی درمانی می تواند به سلول های سالم خصوصاً آن دسته که رشد بالایی دارند مانند سلول های پوششی دهان، روده و مو هم آسیب بزند. معمولاً عوارض جانبی بعد از اتمام شیمی درمانی بهتر یا کاملاً برطرف می شود.
شیمی درمانی چه کاری انجام می دهد؟
بسته به نوع سرطان و میزان پیشرفتگی آن، شیمی درمانی می تواند:
· سرطان را معالجه کند :
اگر شیمی درمانی سلول های سرطانی را تا حدی از بین ببرد که دیگر پزشک نتواند اثری از آن را در بدن بیابد و بیماری، دیگر باز نگردد.
· سرطان را کنترل کند :
اگر شیمی درمانی از انتشار سرطان جلوگیری کند، سرعت رشد آن را کاهش دهد یا سلول های سرطانی که در سایر نقاط بدن پخش شده اند را نابود کند.
· بهبود علائم سرطان : (به آن درمان پالیاتیو هم گفته می شود) اگر شیمی درمانی توموری که باعث فشار یا درد شده است را کوچک کند.
شیمی درمانی چگونه استفاده می شود؟
گاهی شیمی درمانی به عنوان تنها درمان برای سرطان استفاده می شود. ولی بیشتر اوقات بیمار شیمی درمانی را همراه با جراحی، رادیوتراپی (پرتو درمانی Radiation Therapy-) یا زیست درمانی (بایولوجیکال تراپی Biological Therapy-) دریافت می کند. شیمی درمانی می تواند :
· قبل از جراحی یا رادیوتراپی، تومور را کوچک تر کند. این روش، شیمی درمانی نئوادجووَنت (Neo-adjuvant chemotherapy) نام دارد.
· تخریب سلول های سرطانی که ممکن است بعد از جراحی یا رادیوتراپی باقی مانده باشند. این روش، شیمی درمانی ادجووَنت (Adjuvant chemotherapy) نام دارد.
· باعث می شود رادیوتراپی و بایولوجیکال تراپی تأثیر بهتری داشته باشند.
· سلول های سرطانی که عود کرده اند یا به سایر نقاط بدن انتشار یافته اند (متاستاز داده اند) را از بین می برند.
پزشک چگونه تصمیم می گیرد که از کدام دارو استفاده کند؟

 

انتخاب دارو به عوامل زیر بستگی دارد:
· نوع سرطانی که بیمار به آن دچار است. بعضی از انواع داروهای شیمی درمانی برای انواع زیادی از سرطان استفاده می شود. بعضی دیگر برای یک یا دو نوع از سرطان استفاده می شود.
· آیا بیمار قبلاً شیمی درمانی گرفته است.
· آیا بیمار دچار سایر مشکلات و بیماری ها مانند دیابت یا مشکلات قلبی و غیره است یا خیر.
فرد برای شیمی درمانی باید به کجا مراجعه کند؟

 

بیمار ممکن است در مدت بستری بودن در بیمارستان، در خانه، در مطب پزشک، کلینیک یا به صورت سرپایی و بدون نیاز به بستری شدن در بیمارستان تحت شیمی درمانی قرار گیرد. مهم نیست که بیمار در کجا تحت شیمی درمانی قرار می گیرد، پزشک یا پرستار مراقب عوارضی که ممکن است برای او پیش آید و در صورت نیاز و لزوم تغییر دارو می باشند.
بیمار چند وقت یکبار شیمی درمانی می شود؟

 

برنامۀ شیمی درمانی بسیار متنوع و متفاوت با یکدیگر است. فواصل و طول شیمی درمانی بستگی دارد به:
· نوع سرطان و میزان پیشرفتگی آن.
· هدف از درمان (از شیمی درمانی برای معالجه، کنترل یا کاهش علائم سرطان استفاده می شود)
· نوع شیمی درمانی
· واکنش بدن بیمار به شیمی درمانی.
ممکن است شیمی درمانی به صورت سیکل هایی داده می شود. هر سیکل، دوره ای از شیمی درمانی است که در ادامۀ آن دوره های باقیمانده داده می شود به عنوان مثال بیمار ممکن است یک هفته تحت شیمی درمانی باشد، بعد از سه هفته استراحت داشته باشد این ۴ هفته، یک دوره را تشکیل می دهند، سه هفته استراحت به بدن اجازه می دهد تا سلول های جدید سالمی تولید کند. 
آیا می توان در یکی از جلسات شیمی درمانی حاضر نشد؟
غیبت از یکی از جلسات شیمی درمانی به صلاح بیمار نیست. ولی گاهی شاید پزشک برنامۀ شیمی درمانی را تغییر دهند. این تغییر ممکن است به خاطر عوارضی باشد که بیمار به آن/ها دچار شده است. اگر این اتفاق بیفتد، پزشک راه کار های لازم و زمان شروع مجدد درمان را برای بیمار توضیح می دهند.
داروهای شیمی درمانی چگونه داده می شوند؟
داروهای شیمی درمانی را می توان از راه های مختلفی وارد بد کرد:
· تزریق :
شیمی درمانی می تواند به صورت تزریق در عضلۀ بازو، ران، باسن یا درست زیر پوست دربافت چربیِ بازو، پا یا شکم باشد.
· درون شریانی (Intra – arterial [IA]) :
دارو را مستقیماً وارد شریان تغذیه کنندۀ تومور کرد.
· داخل صفاقی (Intraperitoneal [IP])
: داروی شیمی درمانی را مستقیماً وارد حفرۀ پری توئن کرد. (حفرۀ پری توئن ارگان هایی مثل روده ها، معده، کبد و تخمدان ها در بر می گیرد)
·
درون وریدی (Intravenous [IV]) : دارو را مستقیماً به ورید وارد کرد.
· موضعی
: داروی شیمی درمانی به صورت کرم است که بیمار آن را به پوست ناحیه مورد نظر می مالد.
· خوراکی : داروی شیمی درمانی می تواند به صورت قرص، کپسول یا مایعی که باید بلعیده شود باشد. 
 نکاتی که باید در مورد شیمی درمانی درون وریدی (IV) دانست :
داروی شیمی درمانی معمولاً از طریق یک سوزن باریک که در ورید دست یا قسمت پایینی بازو قرار دارد به بدن وارد می شود. پرستار در شروع هر درمان این سوزن را وارد دست می کند و بعد از اتمام درمان آن را بیرون می آورد. اگر کسی در حین شیمی درمانی IV دچار درد یا سوزش شد باید به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهد.
شیمی درمانی IV معمولاً از طریق کاتتر یا پورت و گاهی به کمک یک پمپ داده می شود.
· کاتتر : کاتتر یک لولۀ صاف، منعطف و باریک است. جراح یک انتهای آن را به یک ورید اصلی معمولاً در قفسۀ سینه می کند. انتهای دیگر کاتتر، خارج از بدن باقی می ماند. بیشتر کاتتر ها درجای خود باقی می مانند تا تمام جلسات شیمی درمانی تمام شود. از کاتترها می توان برای وارد کردن داروهایی غیر از داروهای شیمی درمانی و خون گرفتن هم استفاده کرد. بیمار باید مراقب علائم عفونت در اطراف محل کاتتر باشد.

· پورت ها: پورت، یک صفحۀ گردِ کوچک از جنس پلاستیک یا فلز است که زیر پوست قرار داده می شود. کاتتر، پورت را به ورید اصلی وصل می کند. پرستار می تواند با قرار دادن یک سوزن در پورت داروی مورد نیاز را وارد بدن می کند یا خون می گیرد. این سوزن می تواند در درمان های شیمی درمانی که بیشتر از یک روز طول می کشد باقی بماند. بیمار باید مراقب علائم عفونت در اطراف پورت باشد.
· پمپ ها : پمپ ها معمولاً به کاتتر یا پورت متصل می شوند. آن ها مقدار و سرعت انتقال داروی کِموتراپی به کاتتر یا پورت را کنترل می کنند. پمپ ها می توانند داخلی یا خارجی باشند. پمپ های خارجی در بیرون بدن باقی می مانند، بیشتر افراد می توانند این پمپ ها را با خود حمل کنند. پمپ های داخلی با جراحی در زیر پوست قرار داده می مانند. 
 وضعیت بیمار در حین شیمی درمانی چگونه است ؟
شیمی درمانی افراد را به صورت های مختلف تحت تأثیر قرار می دهد. وضعیت بیمار، به میزان سلامتی او قبل از درمان، نوع سرطان و میزان پیشرفتگی آن، نوع داروها و دوزی که می گیرد بستگی دارد. پزشکان و پرستاران نمی توانند به قطعیت وضعیت بیمار را حین شیمی درمانی ت حدس بزنند.
گروهی بلافاصله بعد از شیمی درمانی حال مساعدی ندارند. شایع ترین عارضۀ جانبی خستگی و کسالت است. می توان خستگی و کسالت را به روش های زیر کنترل کرد :
· درخواست از کسی برای بردن و آوردن بیمار از / به درمان.
· تصمیم به استراحت در همان روز و روز بعد از درمان.
· کمک گرفتن برای تهیۀ غذا و مراقبت از کودکان در روز درمان و روز بعد از درمان.
راه های زیادی برای کنترل و کنار آمدن با عوارض جانبی شیمی درمانی وجود دارد.
آیا می توان در حین شیمی درمانی سرکار رفت ؟
افراد زیادی تا زمانی که حال مساعدی داشته باشند می توانند در حین شیمی درمانی کار کنند. این که بیمار می تواند کار کند یا خیر به نوع کار او بستگی دارد. اگر امکان دارد شاید بهتر باشد در روز هایی که حال بیمار خوب نیست به صورت پاره وقت یا از خانه کار کند.
کارفرماهای زیادی از طرف قانون ملزم به تغییر برنامۀ کاری بیمار می شوند تا او بتواند تحت مراقبت های درمانی قرار گیرد. بهتر است بیمار با کارفرمایش در مورد هماهنگ و تطبیق کار با شیمی درمانیش صحبت کند. برا اطلاعات بیشتر از قانون می توان با مدد کار اجتماعی صحبت کرد.

آیا بیمار می تواند در حین شیمی درمانی دارویی مصرف کند؟
این موضوع به نوع داروهایی که در شیمی درمانی مصرف می شود و داروهایی که بیمار می خواهد مصرف کند بستگی دارد. او باید فقط از داروهایی استفاده کند که پزشک یا پرستار تأیید کرده و اجازه داده است.
بیمار باید پزشک را از تمام داروهایی که با نسخه یا بدون نسخه مصرف می کند مثل ملین ها، داروهای ضد حساسیت، ضد سرماخوردگی، مُسَکِن ها، آسپیرین . ایبوپروفن مطلع کند.
بیمار می تواند تمام داروهایی که مصرف می شود را همراه خود بیاورد و به پزشک یا پرستار خود نشان دهد. بهتر است پزشک یا پرستار :
· نام همۀ داروهایی که مصرف می شود
· دلیلی که مصرف می شود، را بداند.
· میزانی که مصرف می شود،
· فواصلی که مصرف می شود،

بیمار باید قبل از مصرف هر دارو، ویتامین، مکمل های تغذیه ای و مکمل های معدنی یا داروهای گیاهی با پزشک یا پرستار خود مشورت کند.
آیا بیمار می تواند در حین شیمی درمانی از ویتامین ها، مکمل های تغذیه ای و مکمل های معدنی یا داروهای گیاهی استفاده کند؟
گروهی از این محصولات می توانند در شیمی درمانی اختلال ایجاد کنند؛ به همین دلیل بهتر است که در مورد تمام ویتامین ها، مکمل های تغذیه ای و مکمل های معدنی یا داروهای گیاهی که قبل از شیمی درمانی مصرف شده است به پزشک یا پرستار اطلاع داد. در حین شیمی درمانی باید قبل از مصرف هرکدام از این محصولات از پزشک اجازه گرفت.

بیمار چگونه می تواند از تأثیر گذاری شیمی درمانی مطلع شود؟
پزشک او را معاینه می کند و آزمایش هایی برای او تجویز می کند (مثل آزمایش خون و تصویربرداری)؛ هم چنین در مورد وضعیت او و احساسی که دارد از او می پرسد.
بیمار نمی تواند بر اساس عوارض جانبی شیمی درمانی حدس بزند که درمان تأثیر گذار بوده است یا خیر. گروهی از افراد فکر می کنند عوارض جانبی شدید و حاد به این معناست که شیمی درمانی مؤثر بوده است، یا اگر عارضۀ جانبی وجود نداشته باشد یعنی شیمی درمانی مؤثر نبوده است. حقیقت این است که عوارض جانبی به میزانی که شیمی درمانی در مبارزه با سرطان موفق شده است ربطی ندارد.

هزینۀ شیمی درمانی چه قدر است ؟

سخت است که بتوان در مورد هزینۀ شیمی درمانی صحبت کرد چون به عوامل زیادی بستگی دارد. مثل :
· نوع و دوز داروهایی که در شیمی درمانی استفاده می شود.
· شیمی درمانی در چه مدت و با چه فواصلی انجام می شود.
· شیمی درمانی در خانه، کلینیک، مطب یا در حین بستری بودن در بیمارستان انجام شود.
· جایی که بیمار زندگی می کند.

آیا بیمه هزینۀ شیمی درمانی بیمار را پرداخت می کند؟

بیمار باید با شرکت بیمه خود دربارۀ آن که
– بیمه، هزینۀ کدام خدمات را پرداخت می کند؟
– آیا نیاز است قبل از هر درمان با شرکت بیمه تماس گرفت؟ از طرف بیمار یا مطب پزشک ؟
– بیمار باید هزینۀ چه خدماتی را پرداخت کند؟
– آیا بیمار می تواند به پزشکی مراجعه کند؟ یا باید از لیست تأیید شده توسط بیمه، پزشکی را انتخاب کرد.
– آیا برای مراجعۀ به یک متخصص به معرفی/توصیه نامه نیاز است؟
– آیا باید در هر جلسه ویزیت پزشک، پولی پرداخت کرد؟
– آیا قبل از آن بیمه هزینه ها را پرداخت کند، بیمار باید مقداری را متقبل شود؟
– از کجا باید داروهای تجویز شده را گرفت؟
– آیا بیمه چه بیمار بستری باشد یا سرپایی باشد، هزینۀ تمام آزمایش ها و درمان ها را می پردازد؟

چگونه می توان با بیمه بهترین همکاری را داشت؟

· بهتر است قبل از آن که درمان شروع شود قوانین بیمه مطالعه شود تا بیمار بداند که کدام درمان ها را بیمه تحت تحت پوشش خود قرار می دهد.
· حفظ وثبت هزینۀ تمام درمان ها و ادعای بیمه.
· فرستادن تمام مدارک مورد نیاز به شرکت بیمه. این مدارک می توانند شامل قبض های ملاقات با پزشک، نسخه ها و آزمایش ها باشند. ولی حتماً بیمار باید یک کپی از همۀ آن ها را برای خود نگه دارد.
· در صورت لزوم می توان برای جمع کردن مدارک مورد نیاز از یک دوست، عضوی از خانواده، مددکار اجتماعی یا Local group مانند Senior center کمک گرفت.
· اگر بیمه هزینۀ درمانی را پرداخت نمی کند در صورتی که بیمار فکر می کند باید آن را پرداخت کند، به دنبال دلیل آن بگردد. سپس با پزشک یا پرستار خود در مورد کاری که باید انجام دهد صحبت کند.

تحقیقات کلینیکی چیست و آیا جزو گزینه های بیمار می تواند باشد؟

تحقیقات کلینیکی سرطان (به آن مطالعات درمانی سرطان هم گفته می شود) درمان های جدید سرطان را آزمایش می کند. این تحقیقات می توانند شامل داروهای جدید، سایر درمان ها یا ترکیب های جدید درمانی باشد. هدف این تحقیقات پیداکردن راه های بهتری برای کمک به افراد مبتلا به سرطان است.
پزشک یا پرستار ممکن است به بیمار توصیه کنند تا در تحقیقات شرکت کنند. بهتر است بیمار قبل از آن که در یک تحقیق شرکت کند در مورد مسائل زیر اطلاعات کسب کند:

· فواید : تمام آزمایشات بالینی مراقبت های مناسبی برای افراد مبتلا در نظر می گیرند. می توان در مورد نحوۀ کمک آنها پرسید. به عنوان مثال ممکن است فرد جزو اولین دسته از افرادی باشد که درمان یا داروی جدید را دریافت می کند.
· ریسک ها و خطرات: همیشه درمان های جدید بهتر یا حتی در سطح درمان استاندارد نیستند. حتی ممکن است درمان بسیار خوب باشد ولی برای فرد مؤثر نباشد.
· هزینه ها : شرکت بیمه ای که بیمار تحت پوشش آن است ممکن است هزینۀ قسمتی از درمان که جزو مطالعات کلینیکی است را بپردازد شاید هم این هزینه را متقبل نشود. بهتر است بیمار قبل از آن که قبول کند تا در تحقیقات شرکت کند از شرکت بیمۀ خود در مورد تحت پوشش قرار دادن هزینۀ این تحقیقات سؤال کند.

راهنمایی هایی برای ملاقات با پزشک یا پرستار:

· قبل از هر ملاقات سؤالت خود را بنویسد: می توان در یک لیست هر سؤالی که به ذهنش می رسد را بنویسد. بهتر است بعد از هر سؤال به اندازۀ کافی جای خالی وجود داشته باشد تا بتوان جواب آن را نوشت.
این · در هر ملاقات با پزشک با یک همراه بیاید: این فرد می تواند به بیمار در تفهیم بیشتر آن چه پزشک یا پرستار می گوید کمک کند و بعد از ملاقات با پزشک در مورد آن با بیمار صحبت کند.
· بیمار باید تمام سؤالاتش را بپرسد: چیزی به نام سؤال احمقانه وجود ندارد. اگر بیمار متوجه موضوعی نشد باید در مورد آن سؤال کند.
· یادداشت بردارد: بیمار می تواند صحبت های پزشک یا پرستار را بنویسد یا ضبط کند. بعداً می تواند آن را مرور کند و آنچه را که پزشک گفته است به خاطر آورد.
· در مورد مطالبی که می تواند برای اطلاعات بیشتر مطالعه کند سؤال کند.
· به پزشک یا پرستار خود بگوید که چقدر می خواهد اطلاعات داشته باشد، آیا می خواهد اطلاعات بیشتری داشته باشد یا همان قدری که می داند کافی است: گروهی از افراد می خواهند همه چیز را در مورد بیماری و درمانشان بدانند. گروهی دیگر نمی خواهند، انتخاب با خود بیمار است.
· بداند چگونه در موارد فوری با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرد: بداند با چه گسی باید تماس بگیرد و به کجا باید مراجعه کند.

سؤال هایی که می توان پرسید؟

درمورد سرطان

· به چه سرطانی دچار هستم؟

· در چه مرحلۀ سرطانی هستم؟

در مورد شیمی درمانی

· چرا به شیمی درمانی نیاز دارم؟

· هدف از شیمی درمانی چیست؟

· فواید این شیمی درمانی چیست؟

· آیا راه های دیگری برای درمان نوع سرطان من وجود دارد؟

· درمان و مراقبت استاندارد برای نوع سرطان من چیست؟

· آیا تحقیقات کلینیکی برای سرطان من در حال انجام است؟

در مورد درمان:

· چند جلسه شیمی درمانی می شوم؟ هر درمان چقدر طول می کشد؟ چقدر بین هر درمان فاصله است؟

· تحت چه نوع شیمی درمانی قرار می گیرم؟

· این داروها را چگونه دریافت می کنم؟

· برای درمان به کجا باید مراجعه می کنم؟

· آیا کسی باید مرا به محل درمان ببرد یا بیاورد؟

در مورد عوارض جانبی:

· باید در هنگام درمان منتظر چه عوارضی باشم؟

· باید بعد از هر جلسه درمان منتظر چه عوارضی باشم؟

· این عوارض چقدر جدی هستند؟

· این عوارض چه قدر طول می کشند؟

· آیا پس از اتمام درمان همۀ این عوارض از بین می روند؟

· برای کنترل یا کاهش این عوارض چه کارهایی می توانم انجام دهم؟

· پزشک یا پرستار برای کنترل یا کاهش این عوارض چه می توانند انجام دهند؟

· چه زمان هایی باید در رابطه با این عوارض با پزشک یا پرستارم تماس بگیرم؟

احساس افراد در حین شیمی درمانی:

در بعضی مواقع هنگام شیمی درمانی بیمار ممکن است احساسات زیر را داشته باشد.:
– نگرانی
– افسردگی
– ترس
– خشم
– یأس و سرخوردگی
– درماندگی
– تنهایی
عادی است که بیمار دچار احساساتی از این دست شود. زندگی با سرطان و انجام درمان استرس زا است. هم چنین فرد ممکن است احساس خستگی هم بکند که خود باعث می شود تا به سختی با این احساسات کنار بیاید.

چگونه بیمار می تواند با احساساتش کنار بیاید؟

– تمدد اعصاب و تفکر: بیمار می تواند خود را در محیطی دلخواه تصور کند، به آرامی نفس بکشد و یا به یک موسیقی آرامش بخش گوش دهد، این کارها می تواند به ایجاد آرامش بیشتر و استرس کمتر کمک کند.
– تمرین و فعالیت: افراد زیادی متوجه شدند که فعالیت های سبک باعث می شود که احساس بهتری داشته باشند. این فعالیت ها می توانند متنوع باشند مانند قدم زدن، دوچرخه سواری، یوگا و غیره. بیمار باید با پزشک یا پرستار خود در مورد فعالیت هایی که می تواند انجام دهد، صحبت کند.
– صحبت با سایر افراد: بهتر است بیمار در مورد احساسات و افکار خود با کسی که به او اعتماد دارد، صحبت کند. این فرد می تواند یک دوست، عضوی از خانواده، پرستار، مددکار اجتماعی یا روانشناس باشد. ممکن است صحبت با فرد دیگری که در حال درمان و شیمی درمانی است موثر باشد.
– پیوستن به یک گروه: در گروه های حامی بیماران سرطانی افراد مبتلا به سرطان در کنار یکدیگر جمع می شوند، در این گروه ها، بیمار با افراد دیگری آشنا می شود که با مشکلاتی مشابه رو به رو هستند. در این ملاقات ها بیمار می تواند در مورد احساسات خود صحبت کند و به احساسات سایر افراد هم گوش کند. گاهی شخص از دیگران نوع برخورد و کنار آمدن با سرطان، شیمی درمانی و عوارض ناشی از آنها را می آموزد. پزشک، پرستار یا مددکار اجتماعی می توانند این گروه ها را به بیمار معرفی کنند اگر کسی به هر دلیلی نمی توانست به صورت حضوری در این جمع ها شرکت کند، می توان به صورت اینترنتی هم با این گروه ها مکاتبه کند.
صحبت با پزشک یا پرستار در مورد مسائلی که آزار دهنده یا نگران کننده هستند. گاهی بهتر است بیمار با یک مشاور صحبت کند، یا گاهی پزشک داروهایی را برای بیمار تجویز می کند تا بهتر بتواند با احساسات خود کنار بیاید.

طبیعی است که بیمار دچار احساساتی از این دست شود. علاوه بر آن زندگی با سرطان و انجام درمان استرس زا است.