مسمومیت با سرب

استاندارد

سرب یکى از فلزهاى کمیاب است که در محیط زیست به فراوانى وجود دارد. به‌علت ویژگى‌هاى سرب، این فلز در انواع گوناگون صنایع به‌کار مى‌رود.در بیش از دویست صنعت سرب به‌کار مى‌رود، از جمله در ساختن باترى (انبارهٔ برق)، شیشه‌سازی، کشتى‌سازی، چاپ و کوزه‌گری، لاستیک‌سازى و …

زیان‌آورترین ترکیبات آن عبارتند از: آرسنات سرب، اکسید سرب و کربنات سرب، و کم‌خطرترین ترکیب آن سولفید سرب است.مهم‌ترین منبع زیست محیطى (غیرشغلی) مواجهه با سرب بنزین است. در هر سال هزاران تن سرب از خودروها خارج مى‌شود. سرب یکى از فلزهاى کمیاب است که در محیط زیست به فراوانى وجود دارد. مواجهه با سرب از راه آشامیدن آبى که به‌وسیلهٔ لوله‌هاى سربى منتقل مى‌شود ممکن است روى دهد. جویدن رنگ‌هاى سرب‌دار درگاه پنجره‌ها یا اسباب‌‌بازى‌ها توسط کودکان هم یک راه مواجهه با سرب است.

– راه جذب سرب:

مسمومیت با سرب به یکى از سه راه روى مى‌دهد؛ به‌شرح ذیل:

الف – راه استنشاق، بیشتر موارد مسمومیت سرب در صنعت به‌علت استنشاق بخار و غبارهاى سرب یا ترکیبات آن است.

ب – خوردن، مسمومیت از سرب از راه خوردن کمتر روى مى‌دهد. مقادیر ناچیز سرب که در دستگاه تنفسى فوقانى گیر افتاده باشند ممکن است خورده شوند. خوردن سرب از راه خوردن و آشامیدن با دست‌هاى آلوده هم ممکن است اتفاق بیافتد.

ج – راه پوست، جذب از راه پوست تنها در صورت مواجهه با ترکیب‌هاى آلى سرب ممکن است روى دهد، (به‌خصوص تترا اتیل سرب). ترکیب‌هاى غیرآلى سرب از راه پوست جذب نمى‌شوند.

به خاطر افزایش وزن تریاک بسیاری از قاچاقچیان سرب را به تریاک اضافه می کنند،بیشتر کسانی که با علائم مسمومیت با سرب به بیمارستان‌ها مراجعه کرده‌اند، مصرف‌کننده تریاک آن هم به شیوه خوراکی بوده‌اند و همین مسئله این ذهنیت را تقویت کرده است که این مسمومیت‌ها به دلیل سربی است که به ماده مصرفی آن‌ها اضافه شده است.

– میزان ذخیرهٔ سرب در بدن:

به‌طور متوسط در بدن اشخاص بالغ جامعه ۱۵۰ تا ۴۰۰ میلى‌گرم سرب انبار مى‌شود. سطح سرب در خون نزدیک به ۲۵ میکروگرم در صد میلى‌لیتر است.

اگر مقدار سرب خون به ۷۰ میکروگرم در صد میلى‌لیتر برسد به‌طور معمول نشانه‌هاى بالینى به همراه دارد. اشخاص بالغ عادى نزدیک به دو دهم تا سه دهم میلى‌گرم سرب در هر روز مى‌خورند که بخش بزرگى از آن از راه غذا و نوشابه‌ها است.

– توزیع سرب در بدن:

نود درصد سرب خورده شده از راه مدفوع دفع مى‌شود و سرب جذب شده از راه روده به جریان خون مى‌رود و نود و پنج درصد آن به گویچه‌هاى سرخ وارد مى‌شود و از این‌ راه به کبد و کلیه رفته و در پایان به استخوان‌ها مى‌رسد و در آنجا با دیگر مواد معدنى آزاد مى‌شود، با آنکه گمان مى‌رود مغز استخوان از نظر سوخت و ساز غیرفعال باشد ولى در شرایط تحلیل رفتن استخوان ممکن است مقدارى از سرب دوباره به بافت‌هاى نرم برود. به‌احتمال اثر سمى سرب از راه ترکیب شدن با گروه‌هاى SH لازم براى بعضى آنزیم‌ها عمل مى‌کند. به‌عنوان مثال بعضى آنزیم‌هائى که در ساخته‌شدن پورفیرین و متابولیسم قندها دخالت مى‌کنند. سرب بر تراوش‌پذیرى بعضى پرده‌ها اثر مى‌کنند و نشت پتاسیم در گویچه‌هاى سرخى که با سرب مواجهه بوده‌اند مشاهده شده است.

آزمون‌های تشخیصی مسمومیت با سرب شامل آزمایش‌های خون و ادرار برای اندازه‌گیری سطح سرب، عکس استخوان‌ها و شکم برای دیدن رسوبات احتمالی سرب در این نواحی است.

علایم شایع
اغلب بدون علامت بوده یا در مراحل دیررس ، علایم ایجاد می گردند.

مسمومیت خفیف تا متوسط :
لرزش ؛ اختلالات خواب
اختلال در تمرکز
سردرد؛ استفراغ ؛ کاهش وزن
ناراحتی شکمی
رنگ پریدگی ، خستگی ، خواب آلودگی
تغییرات رفتاری (مثلاً تحریک پذیری )
مسمومیت شدید:
احساس طعم فلزی در دهان
ضعف یا فلج عضلانی
کرامپ های شدید؛ سفتی جدار شکم
یبوست
مسمومیت مغزی یا انسفالوپاتی ناشی از سرب (که در کودکان شایع تر است ) با علایم تشنج ، اغما و عوارض بلندمدت شامل نقایص عصبی ، عقب ماندگی تکامل ذهنی ، پرفعالیتی مزمن

– درمان:

اهداف عمده در چاره‌جوئى براى مسمومیت از سر ب عبارت است از: پیشگیرى از جذب بعدى سرب، برداشتن سرب از بافت‌هاى نرم، و پیشگیرى از رویداد دوباره، شناسائى زودرس موارد به جلوگیرى از مواجههٔ بیشتر کمک مى‌کند. سرب جذب نشده در روده را مى‌توان با دادن یک مسهل نمکى به بیمار از بین برد. استفاده از پنى‌سیلینامین هم مؤثر گزارش شده است زیرا این هم مانند Ca-EDTA یک عامل برگیرندهٔ فلزات سنگین (Chelating) است و دفع سرب از ادرار را افزایش مى‌دهد.

 

نوروم مورتون Morton neuroma

استاندارد

نوروم مورتون بزرگ و برجسته شدن عصبی است که از کف پا عبور کرده و به انگشتان میرود.
این بیماری در زنان بسیار بیشتر از مردان بوده و پوشیدن کفش های تنگ آن را تشددید میکند. نوروم مورتون بیشتر در عصبی است که در پنجه پا و بین متاتارس های سوم و چهارم است.این عارضه معمولا بین انگشت سوم و چهارم پا اتفاق می افتد. (ممکن است بین انگشت دوم و سوم نیز به وجود بیاید). مورتون نوروما می تواند باعث خارش، بی حسی ،گزگز کف پا  و درد شدید و سوزناک در ناحیه ی کروی کف پا و سوزن سوزن شدن بین انگشتان پا شود. افراد مبتلا احساس عجیبی را بین انگشتان پا و یا در قسمت کروی کف پا، تجربه می کنند مانند این که روی یک تیله ایستاده، یک ریگ در کفش آن ها رفته و یا جوراب آن ها تا خوردگی متورمی پیدا کرده باشد.
علت اصلی به وجود آمدن درد،مورمور و گزگز بین انگشتان پا و علت بی حسی پا ، هنوز به درستی مشخص نیست، ولی به نظر می رسد که برخی عوامل در به وجود آمدن آن نقش دارند:
  • کفش تنگ یا نامناسب
  • بدشکلی های فیزیکی مثل گودی یا صافی کف پا
  • دیگر عارضه های پا مثل پینه یا انگشت چکشی
  • جراحت
  • تنش و فشار مکرر که ممکن است به دلیل نوع خاصی ورزش یا شغل باشد.
باور بر این است که قوس بیش از حد یا صاف بودن کف پا و دیگر بدشکلی ها و همچنین آسیب های خاص با ایجاد ناپایداری در مفاصل انگشتان پا باعث بروز نورومای مورتون می شوند.
پزشک باید نحوه ی راه رفتن و دویدن شما را مورد ارزیابی قرار دهد. (آنالیز حرکتی) پزشک به دنبال عواملی ایجاد یا تشدید نورومای مورتون خواهد گشت. آنالیز حرکتی به طرح ریزی فیزیوتراپی منحصر به فرد و طراحی پرتز های مناسب کمک می کند.

اختلال عاطفی فصلی (Seasonal Affective Disorder) (SAD)

استاندارد
این اختلال نوعی افسردگی با الگویی ویژه است. اختلال عاطفی فصلی هر سال به طور منظم در پاییز و زمستان شروع می ­شود و در بهار و تابستان پایان می ­یابد. به همین دلیل گاهی به آن « افسردگی راجعه زمستانی» ۲ هم گفته می­ شود. با تغییر فصل برخی دچار تغییر جدی در شرایط روحی خود می‌شوند. آن‌ها ممکن است زیاد بخوابند، انرژی کمی داشته باشند و احساس افسردگی کنند. معمولاً این نشانه‌ها که می‌توانند جدی هم باشند، با تغییر فصل از بین می‌روند. شرایط بیماری در تابستان می‌توانند با اضطراب شدید همراه باشند.
متخصصین معتقدند که اختلال خلقی فصلی، احتملا به دلیل اینچنین تغییرات هورمونی می باشد. یک نظریه این است که نور کمتر خورشید در فصل پاییز و زمستان باعث می شود تا مغز سروتونین کمتری تولید کند، سروتونین ماده ای شیمیایی است که به مغز مربوط می شود و حالات و احساسات انسان را کنترل و تنظیم می کند. زمانی که سلول های عصبی مغز که وظیفه ی تنظیم حالات انسان را دارند، به درستی کار نکنند، نتیجه می تواند احساس افسردگی به همراه نشانه ی خستگی و اضافه وزن باشد.افسردگی فصلی معمولا از دوران جوانی شروع می شود و در بین زنان نسبت به مردان شایع تر است. بعضی از افرادی که دچار این اختلال هستند، نشانه های کم و نه چندان شدیدی مثل زودرنجی را به همراه خواهند داشت، در حالی که ممکن است سایر افرادی که دچار این اختلال هستند با نشانه های بدتر و شدیدتری همراه شوند و در روابط و کارشان اختلال ایجاد شود. از آنجایی که نبود نور کافی در طول زمستان با اختلال خلقی فصلی مرتبط است، این اختلال در کشورهایی که در طول سال، نور خورشید زیادی دریافت می کنند، کمتر دیده می شود.سطوح پایین ویتامین D در خون این افراد میباشد
اگر به اختلال خلقی فصلی مبتلا باشید در صبح­های زمستان به سختی از خواب بیدار می­شوید و در طول روز هم خواب­آلود هستید. ممکن است بیشتر دلتان بخواهد شکلات و مواد غذایی که کربوهیدرات بیشتری دارند مثل نان سفید و شیرینیجات بخورید. در این حالت دلتان نمی­خواهد که فعالیت­های بدنی انجام بدهید و به همین خاطر در طول زمستان وزنتان اضافه می­شود.
افسردگی فصلی در فصل بهار بهتر می­شود. در حقیقت حدود یک سوم افراد مبتلا به اختلال خلقی فصلی در فصل تابستان و بهار خلقشان کمی از حد معمول بالاتر می­رود.
درمان اختلال عاطفی فصلی بستگی به شدت افسردگی دارد و شامل موارد زیر است:
◊ تماس بیشتر با آفتاب و لذت بردن از درخشش خورشید:
معمولا در برخی، کمبود نور و روشنایی ایجاد اختلال عاطفی فصلی و افسردگی می کند و شخص درونگرا می شود. یک نوع درمان برای این نوع افسردگی و یا اختلال عاطفی فصلی در معرض نور قرار گرفتن در فصل زمستان است.
برای مثال افرادی که افسردگی خفیف دارند و دچار اختلال عاطفی فصلی شده اند فقط کافی است  وقتی هوا رو شن است بیشتر در محیط بیرون قرار بگیرند و با ورزش کردن و قدم زدن این حس افسردگی را از بین ببرند. همه  طیف های نوری  که در لامپهای معمولی وجود دارند(مانند نور روز)، ممکن است در درمان افسردگی و اختلال عاطفی فصلی موثر باشند.
◊ درمان اختلال عاطفی فصلی با نور درمانی:
اختلال عاطفی فصلی یا همان افسرگی فصلی با نورهای قوی که روشنی روز را تامین می کند ممکن است درمان شود. یک جعبه نور (حاوی لامپهای فلورسنت) را روی میز بگذارید و در مقابل آن نشسته، و باچشمانی باز ولی نیمه بسته به تماشا بپردازید (معمولا صبحها ۴۵ دقیقه). شبکیه چشم باید نور را جذب کند. پس از گذشتن چند روز و یا چند هفته علائم افسردگی یا اختلال عاطفی فصلی بهبود می یابد.
معمولا استفاده از نور درمانی برای درمان اختلال عاطفی فصلی تا زمانی کاربرد دارد که نور کافی در محیط بیرون وجود داشته باشد. استفاده از نور درمانی برای درمان اختلال عاطفی فصلی می تواند عوارض جانبی کمی شامل سردرد و خستگی چشم را در بر داشته باشد. نورهایی که برای نور درمانی به کار میرود باید فاقد اشعه های UV باشد. از مکان هایی  که برای برنزه کردن پوست استفاده می شود مانند سواحل دریا، نباید برای نور درمانی استفاده  کرد.
اشعه ماوراء بنفش باعث چروکیدگی پوست، آسیب دیدگی، پیرشدن، حتی منجر به سرطان  پوست مثل ملانوما می شود. اگر شخصی هم به افسرگی غیرفصلی مبتلاست، نور درمانی برای او باید کاملا با احتیاط انجام شود. مثلا باید پوستهای حساس به نورونیز خطرات احتمالی بینایی را  در درمان این بیماران در نظر گرفت. استفاده از نور درمانی برای درمان اختلال عاطفی فصلی باید مثل سایر درمانها زیر نظر پزشک انجام شود.
◊ معالجه با دارو:
درمان با دارو ممکن است  با گفتار درمانی و نوردرمانی همرا ه باشد که برای افراد نوجوان مبتلا به افسردگی فصلی تجویز می شود. داروهای ضد افسرگی، سروتونین و سایر انتقال دهنده های عصبی مغزرا  تنظیم می کند. اگر فرزندتان از داروهای دیگر مثل داروهای گیاهی استفاده می کند باید با پزشک در میان بگذارید.
◊ درمان اختلال عاطفی فصلی با گفتار درمانی (روان درمانی):
گفتار درمانی، بر اصلاح افکار منفی و حس تنهایی که با افسردگی مرتبط است، تمرکز دارد. این روش می تواند به افراد افسرده و مبتلا به اختلال عاطفی فصلی کمک کند تا شرایطشان را درک کنند و راهی را بیاموزند تا کشمکش های آینده را کاهش داده و یا از بین ببرند.
چگونه با اختلال عاطفی فصلی مقابله کنیم؟
 اختلال عاطفی فصلی,تشخیص اختلال عاطفی فصلی,پیاده روی
 ورزش منظم می‌تواند علائم اختلال عاطفی فصلی متوسط را کاهش دهد
گاهی اوقات تشخیص اختلال عاطفی فصلی با انواع دیگر افسردگی ها توسط دکتر‌ها مشکل خواهد بود که بعضاً منجر به راهنمایی غلط نیز خواهند بود. بنابراین در این مطلب ما چندین راهکار برای شما ارائه خواهیم داد تا بتوانید خودتان با اختلال‌ خلقی‌ فصلی مقابله کرده و آن را از پای دربیاورید.
– به پیاده روی بپردازید:
در هنگام ابتلا به اختلال عاطفی فصلی، گذراندن مقداری زمان در محیط بیرون از منزل کمک بسیار بزرگی به بهبود حال روحی شما می‌کند. سعی کنید تا روزی حداقل ۲ ساعت از زمان خود را در تمامی شرایط آب و هوایی نظیر ابری و آفتابی به پیاده روی در هوای آزاد بپردازید.
– محیط منزل را روشن کنید:
یکی از تجویز‌هایی که پزشکان برای رهایی از حالت غم انگیز اختلال عاطفی فصلی برای شما در نظر می گیرند، متمرکز کردن میزان زیادی نور در منزل است. تلاش کنید برای بهبود حالت اختلال عاطفی فصلی در طول روز تا جایی که امکان دارد نور خورشید را به منزل راه داده و پس از غروب آفتاب نیز همواره محیط منزل را روشن نگاه دارید.
حتی در این باره محققان توصیه می کنند که با خرید چراغ خواب، سعی کنید در مواقع خواب نیز محیط اتاق را کمی روشن بگذارید.
– ورزش را به کارهای روزمره خود بیاورید:
ورزش منظم می‌تواند علائم افسردگی و یا اختلال عاطفی فصلی متوسط را کاهش دهد. مطالعات نشان می‌دهد ترکیبی از ورزش و نوردرمانی (نکته شماره ۲) به درمان اختلال عاطفی فصلی کمک شایانی می‌کند.
– از کربوهیدرات غافل نشوید:
برای رهایی و بهبود حالت اختلال عاطفی فصلی از مصرف کربوهیدات غافل نشوید. کربوهیدرات‌های پیچیده می‌تواند به حفظ سطح سروتوئین (انتقال دهنده عصبی) شما کمک کند. کربوهیدرات را می‌تواند در گروه های غذایی محصولات نان، حبوبات و غلات (نظیر ماکارونی، برنج و لوبیا)، سبزیجات(نظیر سیبزمینی پخته و ذرت)، میوه‌ها (نظیر موز،سیب و گلابی) و محصولات لبنی (نظیر ماست و شیربرنج) یافت که با خوردن آنها کمک شایانی به از بین بردن میزانی از افسردگی و اختلال عاطفی فصلی شما خواهد نمود.

 

برفک دهان یا استوماتیت کاندیدیاز

استاندارد
برفک دهان به دلیل از بین رفتن باکتری‌های مفید موجود در دهان ایجاد می‌شود و با این وضع قارچ‌های کاندیدای موجود در دهان رشد بیش از حد پیدا می‌کنند و بصورت برفک در دهان دیده می‌شوند.برفک دهان در انسان‌های سالم نیز ممکن است رخ دهد، اما در بزرگسالان اکثراً عوامل زیر زمینه‌ساز بیماری هستند:
  • استرس: استرس شدید و طولانی در بدن باعث آزاد شدن هورمون کورتیزول می‌شود. این هورمون با کاهش ایمنی بدن و افزایش قند خون، می‌تواند موجب ایجاد برفک دهان شود.[۳]
  • کسانی که در دوره‌ای از آنتی بیوتیک یا دهانشویه‌های ضد باکتری استفاده کرده‌اند.
  • به عنوان عفونت فرصت طلب در بیماران دچار ضعف ایمنی مانند ایدز
  • کسانی که دیابت دارند.
  • کسانی که از دندان مصنوعی استفاده می‌کنند.
  • زنان باردار.
  • کسانیکه دچار نقص در هضم غذا هستند.
بیشتر بیماران بدون علامت هستند ولی ممکن است هنگام غذا خوردن درد داشته باشند یا در آغاز ابتلا از طعم بد دهان گله داشته باشند.
محیط دهان به طور طبیعی حاوی مقداری باکتری و حتی بعضی از قارچ‌ها می‌باشد که یکی از آن‌ها همان قارچ کاندیدا آلبیکانس یا برفک است که مشابه همان برفک دستگاه تناسلی زنانه است و با رعایت بهداشت تا حدی قابل کنترل است، به شرط آن‌ که سیستم ایمنی بدن ضعیف نباشد.
بیشتر اوقات در اثر حمله ویروسی یا باکتری، بدن مستعد به ابتلا بیماری برفک می‌شود. امکان این که استرس و عوامل روحی، زمینه را برای ابتلا به این بیماری آماده کند وجود دارد.
از موارد دیگر می‌توان استفاده طولانی‌مدت از داروهای کورتون و داروهایی که باعث ضعف سیستم ایمنی می‌شوند نام برد، و همچنین ممکن است با ایجاد شرایط نامناسب، محیط دهان از نظر اسیدی و قلیایی بودن و به هم خوردن این تعادل، زمینه برای رشد قارچ فراهم شود، یا مصرف آنتی‌بیوتیک به طور ناقص، یا وجود بیماری دیابت بی‌مزه یا تغییرات هورمونی هنگام حاملگی یا مصرف داروهای ضد بارداری. برفک دهانی بیشتر در بین اطفال شایع است تا در جوانان و بزرگسالان، مگر این که سیستم ایمنی بدن ضعیف باشد
برفک در کودکان به احتمال زیاد بلافاصله بعد از تب و سرماخوردگی ویروسی، ایجاد می‌شود و احتمال عود مجدد هم دارد.
 درمان در کودکان: درمان با قطره نیستاتین یا کلوتریمازول موضعی برای حداقل ده روز است.
درمان در بزرگسالان:
    درمان در بالغین از ترکیبات استروئیدی و فلوکونازول استفاده می‌شود. داروهایی مانند نیستاتین، میکونازول، آموفوتریسین بی.
    مصرف محلول دهانشویه نیستاتین در کم کردن برفک دهانی موثر است. نیستاتین دهانشویه مورد استفاده از دسته پلی‌ان‌ها و در حقیقت یک ترکیب آنتی‌بیوتیک ضد قارچی تتراماکرولیدی می‌باشد. مصرف بصورت ۴ بار در روز است.
    مصرف دهانشویه کلرهگزیدین بدون الکل نیز در کم کردن برفک دهانی موثر است. مصرف این دهانشویه بصورت دو بار در روز است. دهانشویه کلرهگزیدین، یک دهانشویه آنتی‌سپتیک است که توسط بسیاری از مطالعات بالینی و آزمایشگاهی، به عنوان یک داروی موضعی ضد باکتری و قارچی کاندیدا معرفی شده‌است
مصرف دهانشویه کلرهگزیدین بدون الکل بطور روزانه که یک دهانشویه آنتی‌سپتیک است که به عنوان یک داروی موضعی ضد باکتری و قارچی کاندیدا معرفی شده‌است میتواند پیشگیری کننده باشد.
 درمان در کودکان: درمان با قطره نیستاتین یا کلوتریمازول موضعی برای حداقل ده روز است.
درمان در بزرگسالان:
    درمان در بالغین از ترکیبات استروئیدی و فلوکونازول استفاده می‌شود. داروهایی مانند نیستاتین، میکونازول، آموفوتریسین بی.
    مصرف محلول دهانشویه نیستاتین در کم کردن برفک دهانی موثر است. نیستاتین دهانشویه مورد استفاده از دسته پلی‌ان‌ها و در حقیقت یک ترکیب آنتی‌بیوتیک ضد قارچی تتراماکرولیدی می‌باشد. مصرف بصورت ۴ بار در روز است.
    مصرف دهانشویه کلرهگزیدین بدون الکل نیز در کم کردن برفک دهانی موثر است. مصرف این دهانشویه بصورت دو بار در روز است. دهانشویه کلرهگزیدین، یک دهانشویه آنتی‌سپتیک است که توسط بسیاری از مطالعات بالینی و آزمایشگاهی، به عنوان یک داروی موضعی ضد باکتری و قارچی کاندیدا معرفی شده‌است
مصرف دهانشویه کلرهگزیدین بدون الکل بطور روزانه که یک دهانشویه آنتی‌سپتیک است که به عنوان یک داروی موضعی ضد باکتری و قارچی کاندیدا معرفی شده‌است میتواند پیشگیری کننده باشد.
باتوجه به اینکه قارچ‌های کاندیدایی در محیط شیرین و اسیدی رشد می‌کنند، برای مقابله با آنها باید رژیم غذایی خود را کمی تغییر دهید و از مصرف غذاهای اسیدی و قنددار خودداری کنید از جمله:
  • پنیر مانده
  • کلیه مشروبات الکلی (آبجو، لیکور، شراب و…)
  • شکلات
  • میوه‌ها (خشک و تازه)
  • غذاهای تخمیر شده
  • قارچ
  • سرکه و ترشی جاتی که سرکه دارند (پیاز ترشی، خیارترشی)
  • پاستا
  • انواع مواد شکر دار (شیرینی جات، عسل، شربت‌ها)
  • ادویه جاتی که شکر و سرکه دارند (سس کچاپ، سس استیک…)
  • سبزیجاتی مانند خیار و چغندر و کنسروهای گوجه
  • گوشت‌های هورمونی
  • فست فود و غذاهای آمادهٔ فریزری

غذاهای ضد استرس

استاندارد

 

استرس و اضطراب را شاید یکی از فاکتورهای ناگریز زندگی امروزه دانست که نه کودک می شناسد نه بزرگسال . حال باید از خود پرسید پس باید چکار کنیم تا استرس و اضطراب را از بین ببریم .
یکی از راه های مقابله با استرس و اضطراب استفاده از مواد غذایی و تغذیه مناسب کاهش دهنده استرس و اضطراب در بدن می باشد.
کارشناسان معتقدند که یک رژیم غذایی تحریک کننده و نامنظم و آشفته در واقع پیش فاکتوری برای بروز استرس است که معمولا شامل مصرف چای و میان وعده‌ها به طور مکرر و نامنظم است، اما با دنبال کردن یک رژیم غذایی منظم و همچنین انتخاب خوردنی‌هایی مناسب می‌توان تا حد امکان استرس روزانه را از خود دور نگهداشت.
ـ اولین خوردنی استرس زدا در این فهرست، «ماست» است.
ماست به ویژه‌ برای فصل تابستان مفید است، چون سبک بوده و هضم آن هم آسان است. دکتر شیفا شارما، متخصص تناسب اندام در هند در این باره می‌گوید: ماست یا هر محصول لبنی دیگر غنی از ماده‌ای به نام تیروسین است که میزان سروتونین را در مغز افزایش می‌دهد. به بیانی دیگر پروتئین‌ها در محصولات لبنی مقدار سروتونین را که نوروهورمونی در مغز است، افزایش می‌دهند و در نتیجه استرس اعصاب را کاهش داده و شما را آرام می سازد
ـ خوردنی بعدی برای از بین بردن استرس، «شکلات تلخ» است.
پزشکان می گویند: مصرف شکلات تلخ از مقدار هورمون استرس می‌کاهد و سایر آشفتگی‌های بیوشیمیایی مرتبط با استرس را متعادل می‌سازد
ـ مرکبات هم خوردنی‌های مناسبی هستند برای برطرف کردن استرس.
میوه‌ها حاوی قند طبیعی هستند که ذهن را از استرس خالی می‌سازند و مرکبات و میوه‌های تابستانی تاثیر بیشتری در این زمینه دارند .
ـ خوردنی ضد استرس بعدی «بادام درختی» است.
بادام سرشار از ویتامین «B2» و ویتامین «E»، منیزیم و روی است. ویتامین‌های B و منیزیم تاثیر بسزایی در تولید سروتونین دارند که خلق انسان را تنظیم می‌کنند و استرس را تسکین می‌دهند. روی هم می‌تواند با برخی از اثرات منفی استرس مقابله کند و ویتامین E هم به عنوان یک آنتی اکسیدان مولکول‌های رادیکال آزاد را که با استرس و بیماری قلبی مرتبط هستند، نابود می‌سازد.
ـ گزینه بعدی «چای» گیاهی یا «چای سیاه» است .
که ضمن کنترل کالری‌ها، خلق و خوی شما را نیز بهبود می‌بخشد.چای بابونه، چای یاسمن و سایر چای‌های گیاهی تاثیر شگفت انگیزی روی بدن شما دارند و می‌توانند مثل یک داروی مسکن عمل کنند.
ـ ماهی هم جزو خوراکی‌های ضد استرس و آرامش بخش است.
«ماهی» منبع غنی از چربی‌های امگا ــ ۳ است که حاوی ویتامین‌های گروه B به ویژه‌ B6 و B12 مفید برای مقابله با استرس هستند. در واقع ویتامین B12 یکی از مهمترین مکمل‌ها برای ساخت سروتونین به عنوان هورمون شادی در مغز است و کمبود ویتامین B12 می‌تواند سبب افسردگی شود.
خوردنی های آرامش بخش و ضداسترس دیگر
با خوردن این مواد مفید و مغذی علاوه بر داشتن اندامی متناسب، از استرس و اضطراب به دور خواهید بود.
آجیل
از مغزها استفاده کنید
کمبود سلنیوم در بدن باعث اضطراب، افسردگی و خستگی می‌شود. آجیل (مغزها) سرشار از سلنیوم هستند، لذا مصرف مقداری از انواع آن به طور روزانه برای کاهش اضطراب و دل‌آشوب مفید می‌باشد.
قارچ، ماهی تن و ماهی سالمون نیز حاوی مقادیر مناسبی از سلنیوم هستند. با این وجود، مصرف مغزها را فراموش نکنید.
اسفناج
مانند ملوان زبل غذا بخورید!
منیزیم باعث آرامش اعصاب و عضلات می‌شود. همچنین بدن ما برای جلوگیری از فشارهای عصبی به منیزیم نیاز دارد، لذا کمبود آن منجر به تنش‌های عصبی، گرفتگی عضلانی و خستگی می‌شود. اسفناج یک موتورخانه منیزیم است و به علاوه سرشار از ویتامین‌های A، C و اسیدفولیک و کمی آهن می‌باشد.
سعی کنید روزانه یک پیمانه اسفناج تازه و خام یا نیم پیمانه اسفناج پخته بخورید، البته ماهی و تخم کدو حلوایی نیز جایگزین‌های مناسبی برای اسفناج می‌باشند.
ریحان
برای درمان از گیاهان کمک بگیرید
ریحان منبع خوبی از منیزیم است که باعث آرامش اعصاب، شل شدن عضلات و راحتی رگ‌های خونی می‌شود. همچنین در ریحان خواص ضدباکتریایی و ضدالتهابی دیده شده که برای بهبود افراد مبتلا به ورم مفاصل (آرتریت روماتوئید) یا التهاب روده مفید می‌باشد. با مصرف مشتی برگ ریحان به همراه غذا، علاوه بر مزه‌ای دلپذیر، مقدار زیادی آهن، کلسیم، پتاسیم و ویتامین C نیز دریافت خواهید کرد.
برای این که طعم و عطر ریحان از بین نرود، می‌توان آن را در انتهای پخت به غذا اضافه کرد. گفتنی است که بادرنجبویه و بابونه هم از سبزی‌های معروف در رفع استرس و کاهش اضطراب می‌باشند.
شکلات کاکائویی
تلخ‌های مفید را فراموش نکنید
تریپتوفان یک اسیدآمینه‌ی ضروری برای بدن است که باعث ساخت سروتونین در مغز و در نتیجه تسکین و آرامش می‌شود.
شکلات تلخ جدا از خواص آنتی‌اکسیدانی آن، سبب تقویت قلب می‌گردد، لذا به هنگام خرید شکلات دقت کنید تا میزان کاکائوی آن زیاد و شکرش کم باشد.
جو
از فواید جو بهره ببرید
مجموعه کربوهیدرات‌های موجود در بدن سبب افزایش جذب تریپتوفان و در پی آن ساخت سروتونین می‌شود.
جو دارای نشاسته مفید است و در نتیجه باعث تجمع مواد قندی در خون و به دنبال آن شوک انسولینی نمی‌شود.
به علاوه جو منبع خوبی از فیبر محلول است که در پایین آوردن کلسترول خون نقش مهمی دارد.
برای داشتن اثر تسکین‌دهنده، توصیه می‌گردد جو را همراه با مقداری مواد پروتئینی (مانند مغزها و یا دانه‌های مفید) مصرف کنید. برنج قهوه‌ای، غلات خام و حبوبات نیز منابع خوبی از کربوهیدرات‌ها به شمار می‌آیند و می‌توانند جایگزین مناسبی برای جو باشند.
لبنیات
به لبنیات «نه» نگویید!
شاید برای‌تان جالب باشد که بدانید شیر اثر آرام‌بخش دارد. فقط کافی است شب‌هایی را به یاد آورید که مادرتان شیشه شیر گرمی را در دهان‌تان می‌گذاشت.
شیر از آنجایی که حاوی تریپتوفان می‌باشد (تریپتوفان در ساخت سروتونین نقش دارد) باعث تسکین و آرامش مغز می‌شود.
سروتونین علاوه بر احساس آرامش، باعث خواب عمیق و راحت هم می‌شود.
اگر بدن شما قادر به هضم لاکتوز موجود در شیر نیست، از شیرهای بدون لاکتوز استفاده نمایید.
ماهی و میگو
از خوردن غذاهای دریایی لذت ببرید
میگو ممکن است ظاهری کوچک داشته باشد، ولی از نظر ارزش غذایی، ماده‌ای کامل به حساب می‌آید.
این موجودات دریایی کوچک منابع بسیار خوبی از تریپتوفان و سلنیوم هستند که برای حفظ آرامش و اعصاب بدن ضروری می‌باشند.
همچنین میگو دارای مقادیر مناسبی از اسیدهای چرب امگا-۳ و ویتامین‌های D و B12 می‌باشد.
آبزیان دیگر مانند ماهی هم همان خواص میگو را دارند و مصرف ماهی نیز توصیه می‌گردد.
بروکلی
مصرف گل‌های خوردنی را افزایش دهید
همان‌طور که می‌دانید کمبود پتاسیم سبب خستگی عضلات، بی‌حوصلگی و ضعف، تندمزاجی و اضطراب می‌شود، اما با مصرف کلم بروکلی می‌توانید مقدار مناسبی از پتاسیم لازم را دریافت کنید.
به علاوه، بروکلی سرشار از بتاکاروتن و ویتامین‌های C و E می‌باشد که تقویت سیستم ایمنی بدن را به همراه دارد، لذا مصرف آن در چند وعده طی هفته توصیه می‌گردد.
منابع دیگر پتاسیم شامل آواکادو، موز، کلم پیچ، کلم بروکسل، کدوحلوایی، گوجه‌فرنگی و بادمجان هستند.
چای ایرانی
روز را با نوشیدن چای آغاز کنید
برگ‌های چای حاوی یک اسیدآمینه ضروری برای بدن می‌باشند که با تولید امواج مغزی آلفا سبب کاهش استرس و افزایش آرامش می‌شود.
چای سبز نیز که لقب پادشاه گیاهان را به خود اختصاص داده است، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی و سرطان را کاهش می‌دهد و از فشار خون بالا جلوگیری می‌کند.
کیوی
با کیوی اوج بگیرید!
مغز برای تبدیل تریپتوفان به سروتونین نیازمند ویتامین C است. در واقع، مغز یک پمپ مخصوص برای ویتامین C دارد و ویتامین C اضافی در خون را به سمت خود می‌کشد و نگاه می‌دارد.
میوه کیوی منبع خوبی از ویتامین C است که مصرف روزانه آن توصیه می‌شود.
اگر از کیوی خوشتان نمی‌آید، می‌توانید میوه‌های دیگر غنی از ویتامین C را جایگزین آن کنید که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از توت‌فرنگی، پرتقال و گریپ‌فروت.
کلم بروکلی
کاهش ترس، اضطراب و نگرانی استرس و حتی افسردگی
یکی دیگر از خوردنی‌های مفید برای مقابله با استرس است که وقتی به پاستا، برنج و یا سالاد افزوده می‌شود، تاثیر معجزه آسایی در ایجاد شادی در شما اعمال می‌کند. کلم بروکلی هم سرشار از ویتامین‌های گروه B شامل اسید فولیک است که به کاهش ترس، اضطراب و نگرانی استرس و حتی افسردگی کمک می‌کنند. فیبر موجود در این سبزی نیز برای مقابله با یبوست و سندرم روده ترکیب پذیر مفید است که این سندرم در واقع حاصل استرس بلند مدت است .
سیر
آخرین ماده معجزه آسا در کاهش استرس
سیر برای آرام کردن تنش و استرس و نیز کاهش گلوکز خون مفید است. سیر سرشار از آنتی اکسیدان‌ها است و این مواد در مقابله با استرس بسیار مفید است

شیمی درمانی چیست؟

استاندارد

   شیمی درمانی (به آن کِموتراپی هم گفته می شود) نوعی از درمان سرطان است که در آن از دارو برای نابود کردن سلول های سرطانی استفاده می شود. شیمی درمانی یک شیوه رایج در معالجه بیماری‌هاست که سلول‌ها و بخصوص سلول‌های میکروارگانیسم‌ها و سلول‌های سرطانی را با استفاده از داروهای شیمیای و مواد شیمیایی از بین می‌برد.

شیمی درمانی چگونه عمل می کند؟
شیمی درمانی رشد سلول های سرطانی که تقسیم و رشد بالایی دارند را کاهش می دهند یا متوقف می کند. ولی شیمی درمانی می تواند به سلول های سالم خصوصاً آن دسته که رشد بالایی دارند مانند سلول های پوششی دهان، روده و مو هم آسیب بزند. معمولاً عوارض جانبی بعد از اتمام شیمی درمانی بهتر یا کاملاً برطرف می شود.
شیمی درمانی چه کاری انجام می دهد؟
بسته به نوع سرطان و میزان پیشرفتگی آن، شیمی درمانی می تواند:
· سرطان را معالجه کند :
اگر شیمی درمانی سلول های سرطانی را تا حدی از بین ببرد که دیگر پزشک نتواند اثری از آن را در بدن بیابد و بیماری، دیگر باز نگردد.
· سرطان را کنترل کند :
اگر شیمی درمانی از انتشار سرطان جلوگیری کند، سرعت رشد آن را کاهش دهد یا سلول های سرطانی که در سایر نقاط بدن پخش شده اند را نابود کند.
· بهبود علائم سرطان : (به آن درمان پالیاتیو هم گفته می شود) اگر شیمی درمانی توموری که باعث فشار یا درد شده است را کوچک کند.
شیمی درمانی چگونه استفاده می شود؟
گاهی شیمی درمانی به عنوان تنها درمان برای سرطان استفاده می شود. ولی بیشتر اوقات بیمار شیمی درمانی را همراه با جراحی، رادیوتراپی (پرتو درمانی Radiation Therapy-) یا زیست درمانی (بایولوجیکال تراپی Biological Therapy-) دریافت می کند. شیمی درمانی می تواند :
· قبل از جراحی یا رادیوتراپی، تومور را کوچک تر کند. این روش، شیمی درمانی نئوادجووَنت (Neo-adjuvant chemotherapy) نام دارد.
· تخریب سلول های سرطانی که ممکن است بعد از جراحی یا رادیوتراپی باقی مانده باشند. این روش، شیمی درمانی ادجووَنت (Adjuvant chemotherapy) نام دارد.
· باعث می شود رادیوتراپی و بایولوجیکال تراپی تأثیر بهتری داشته باشند.
· سلول های سرطانی که عود کرده اند یا به سایر نقاط بدن انتشار یافته اند (متاستاز داده اند) را از بین می برند.
پزشک چگونه تصمیم می گیرد که از کدام دارو استفاده کند؟

 

انتخاب دارو به عوامل زیر بستگی دارد:
· نوع سرطانی که بیمار به آن دچار است. بعضی از انواع داروهای شیمی درمانی برای انواع زیادی از سرطان استفاده می شود. بعضی دیگر برای یک یا دو نوع از سرطان استفاده می شود.
· آیا بیمار قبلاً شیمی درمانی گرفته است.
· آیا بیمار دچار سایر مشکلات و بیماری ها مانند دیابت یا مشکلات قلبی و غیره است یا خیر.
فرد برای شیمی درمانی باید به کجا مراجعه کند؟

 

بیمار ممکن است در مدت بستری بودن در بیمارستان، در خانه، در مطب پزشک، کلینیک یا به صورت سرپایی و بدون نیاز به بستری شدن در بیمارستان تحت شیمی درمانی قرار گیرد. مهم نیست که بیمار در کجا تحت شیمی درمانی قرار می گیرد، پزشک یا پرستار مراقب عوارضی که ممکن است برای او پیش آید و در صورت نیاز و لزوم تغییر دارو می باشند.
بیمار چند وقت یکبار شیمی درمانی می شود؟

 

برنامۀ شیمی درمانی بسیار متنوع و متفاوت با یکدیگر است. فواصل و طول شیمی درمانی بستگی دارد به:
· نوع سرطان و میزان پیشرفتگی آن.
· هدف از درمان (از شیمی درمانی برای معالجه، کنترل یا کاهش علائم سرطان استفاده می شود)
· نوع شیمی درمانی
· واکنش بدن بیمار به شیمی درمانی.
ممکن است شیمی درمانی به صورت سیکل هایی داده می شود. هر سیکل، دوره ای از شیمی درمانی است که در ادامۀ آن دوره های باقیمانده داده می شود به عنوان مثال بیمار ممکن است یک هفته تحت شیمی درمانی باشد، بعد از سه هفته استراحت داشته باشد این ۴ هفته، یک دوره را تشکیل می دهند، سه هفته استراحت به بدن اجازه می دهد تا سلول های جدید سالمی تولید کند. 
آیا می توان در یکی از جلسات شیمی درمانی حاضر نشد؟
غیبت از یکی از جلسات شیمی درمانی به صلاح بیمار نیست. ولی گاهی شاید پزشک برنامۀ شیمی درمانی را تغییر دهند. این تغییر ممکن است به خاطر عوارضی باشد که بیمار به آن/ها دچار شده است. اگر این اتفاق بیفتد، پزشک راه کار های لازم و زمان شروع مجدد درمان را برای بیمار توضیح می دهند.
داروهای شیمی درمانی چگونه داده می شوند؟
داروهای شیمی درمانی را می توان از راه های مختلفی وارد بد کرد:
· تزریق :
شیمی درمانی می تواند به صورت تزریق در عضلۀ بازو، ران، باسن یا درست زیر پوست دربافت چربیِ بازو، پا یا شکم باشد.
· درون شریانی (Intra – arterial [IA]) :
دارو را مستقیماً وارد شریان تغذیه کنندۀ تومور کرد.
· داخل صفاقی (Intraperitoneal [IP])
: داروی شیمی درمانی را مستقیماً وارد حفرۀ پری توئن کرد. (حفرۀ پری توئن ارگان هایی مثل روده ها، معده، کبد و تخمدان ها در بر می گیرد)
·
درون وریدی (Intravenous [IV]) : دارو را مستقیماً به ورید وارد کرد.
· موضعی
: داروی شیمی درمانی به صورت کرم است که بیمار آن را به پوست ناحیه مورد نظر می مالد.
· خوراکی : داروی شیمی درمانی می تواند به صورت قرص، کپسول یا مایعی که باید بلعیده شود باشد. 
 نکاتی که باید در مورد شیمی درمانی درون وریدی (IV) دانست :
داروی شیمی درمانی معمولاً از طریق یک سوزن باریک که در ورید دست یا قسمت پایینی بازو قرار دارد به بدن وارد می شود. پرستار در شروع هر درمان این سوزن را وارد دست می کند و بعد از اتمام درمان آن را بیرون می آورد. اگر کسی در حین شیمی درمانی IV دچار درد یا سوزش شد باید به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهد.
شیمی درمانی IV معمولاً از طریق کاتتر یا پورت و گاهی به کمک یک پمپ داده می شود.
· کاتتر : کاتتر یک لولۀ صاف، منعطف و باریک است. جراح یک انتهای آن را به یک ورید اصلی معمولاً در قفسۀ سینه می کند. انتهای دیگر کاتتر، خارج از بدن باقی می ماند. بیشتر کاتتر ها درجای خود باقی می مانند تا تمام جلسات شیمی درمانی تمام شود. از کاتترها می توان برای وارد کردن داروهایی غیر از داروهای شیمی درمانی و خون گرفتن هم استفاده کرد. بیمار باید مراقب علائم عفونت در اطراف محل کاتتر باشد.

· پورت ها: پورت، یک صفحۀ گردِ کوچک از جنس پلاستیک یا فلز است که زیر پوست قرار داده می شود. کاتتر، پورت را به ورید اصلی وصل می کند. پرستار می تواند با قرار دادن یک سوزن در پورت داروی مورد نیاز را وارد بدن می کند یا خون می گیرد. این سوزن می تواند در درمان های شیمی درمانی که بیشتر از یک روز طول می کشد باقی بماند. بیمار باید مراقب علائم عفونت در اطراف پورت باشد.
· پمپ ها : پمپ ها معمولاً به کاتتر یا پورت متصل می شوند. آن ها مقدار و سرعت انتقال داروی کِموتراپی به کاتتر یا پورت را کنترل می کنند. پمپ ها می توانند داخلی یا خارجی باشند. پمپ های خارجی در بیرون بدن باقی می مانند، بیشتر افراد می توانند این پمپ ها را با خود حمل کنند. پمپ های داخلی با جراحی در زیر پوست قرار داده می مانند. 
 وضعیت بیمار در حین شیمی درمانی چگونه است ؟
شیمی درمانی افراد را به صورت های مختلف تحت تأثیر قرار می دهد. وضعیت بیمار، به میزان سلامتی او قبل از درمان، نوع سرطان و میزان پیشرفتگی آن، نوع داروها و دوزی که می گیرد بستگی دارد. پزشکان و پرستاران نمی توانند به قطعیت وضعیت بیمار را حین شیمی درمانی ت حدس بزنند.
گروهی بلافاصله بعد از شیمی درمانی حال مساعدی ندارند. شایع ترین عارضۀ جانبی خستگی و کسالت است. می توان خستگی و کسالت را به روش های زیر کنترل کرد :
· درخواست از کسی برای بردن و آوردن بیمار از / به درمان.
· تصمیم به استراحت در همان روز و روز بعد از درمان.
· کمک گرفتن برای تهیۀ غذا و مراقبت از کودکان در روز درمان و روز بعد از درمان.
راه های زیادی برای کنترل و کنار آمدن با عوارض جانبی شیمی درمانی وجود دارد.
آیا می توان در حین شیمی درمانی سرکار رفت ؟
افراد زیادی تا زمانی که حال مساعدی داشته باشند می توانند در حین شیمی درمانی کار کنند. این که بیمار می تواند کار کند یا خیر به نوع کار او بستگی دارد. اگر امکان دارد شاید بهتر باشد در روز هایی که حال بیمار خوب نیست به صورت پاره وقت یا از خانه کار کند.
کارفرماهای زیادی از طرف قانون ملزم به تغییر برنامۀ کاری بیمار می شوند تا او بتواند تحت مراقبت های درمانی قرار گیرد. بهتر است بیمار با کارفرمایش در مورد هماهنگ و تطبیق کار با شیمی درمانیش صحبت کند. برا اطلاعات بیشتر از قانون می توان با مدد کار اجتماعی صحبت کرد.

آیا بیمار می تواند در حین شیمی درمانی دارویی مصرف کند؟
این موضوع به نوع داروهایی که در شیمی درمانی مصرف می شود و داروهایی که بیمار می خواهد مصرف کند بستگی دارد. او باید فقط از داروهایی استفاده کند که پزشک یا پرستار تأیید کرده و اجازه داده است.
بیمار باید پزشک را از تمام داروهایی که با نسخه یا بدون نسخه مصرف می کند مثل ملین ها، داروهای ضد حساسیت، ضد سرماخوردگی، مُسَکِن ها، آسپیرین . ایبوپروفن مطلع کند.
بیمار می تواند تمام داروهایی که مصرف می شود را همراه خود بیاورد و به پزشک یا پرستار خود نشان دهد. بهتر است پزشک یا پرستار :
· نام همۀ داروهایی که مصرف می شود
· دلیلی که مصرف می شود، را بداند.
· میزانی که مصرف می شود،
· فواصلی که مصرف می شود،

بیمار باید قبل از مصرف هر دارو، ویتامین، مکمل های تغذیه ای و مکمل های معدنی یا داروهای گیاهی با پزشک یا پرستار خود مشورت کند.
آیا بیمار می تواند در حین شیمی درمانی از ویتامین ها، مکمل های تغذیه ای و مکمل های معدنی یا داروهای گیاهی استفاده کند؟
گروهی از این محصولات می توانند در شیمی درمانی اختلال ایجاد کنند؛ به همین دلیل بهتر است که در مورد تمام ویتامین ها، مکمل های تغذیه ای و مکمل های معدنی یا داروهای گیاهی که قبل از شیمی درمانی مصرف شده است به پزشک یا پرستار اطلاع داد. در حین شیمی درمانی باید قبل از مصرف هرکدام از این محصولات از پزشک اجازه گرفت.

بیمار چگونه می تواند از تأثیر گذاری شیمی درمانی مطلع شود؟
پزشک او را معاینه می کند و آزمایش هایی برای او تجویز می کند (مثل آزمایش خون و تصویربرداری)؛ هم چنین در مورد وضعیت او و احساسی که دارد از او می پرسد.
بیمار نمی تواند بر اساس عوارض جانبی شیمی درمانی حدس بزند که درمان تأثیر گذار بوده است یا خیر. گروهی از افراد فکر می کنند عوارض جانبی شدید و حاد به این معناست که شیمی درمانی مؤثر بوده است، یا اگر عارضۀ جانبی وجود نداشته باشد یعنی شیمی درمانی مؤثر نبوده است. حقیقت این است که عوارض جانبی به میزانی که شیمی درمانی در مبارزه با سرطان موفق شده است ربطی ندارد.

هزینۀ شیمی درمانی چه قدر است ؟

سخت است که بتوان در مورد هزینۀ شیمی درمانی صحبت کرد چون به عوامل زیادی بستگی دارد. مثل :
· نوع و دوز داروهایی که در شیمی درمانی استفاده می شود.
· شیمی درمانی در چه مدت و با چه فواصلی انجام می شود.
· شیمی درمانی در خانه، کلینیک، مطب یا در حین بستری بودن در بیمارستان انجام شود.
· جایی که بیمار زندگی می کند.

آیا بیمه هزینۀ شیمی درمانی بیمار را پرداخت می کند؟

بیمار باید با شرکت بیمه خود دربارۀ آن که
– بیمه، هزینۀ کدام خدمات را پرداخت می کند؟
– آیا نیاز است قبل از هر درمان با شرکت بیمه تماس گرفت؟ از طرف بیمار یا مطب پزشک ؟
– بیمار باید هزینۀ چه خدماتی را پرداخت کند؟
– آیا بیمار می تواند به پزشکی مراجعه کند؟ یا باید از لیست تأیید شده توسط بیمه، پزشکی را انتخاب کرد.
– آیا برای مراجعۀ به یک متخصص به معرفی/توصیه نامه نیاز است؟
– آیا باید در هر جلسه ویزیت پزشک، پولی پرداخت کرد؟
– آیا قبل از آن بیمه هزینه ها را پرداخت کند، بیمار باید مقداری را متقبل شود؟
– از کجا باید داروهای تجویز شده را گرفت؟
– آیا بیمه چه بیمار بستری باشد یا سرپایی باشد، هزینۀ تمام آزمایش ها و درمان ها را می پردازد؟

چگونه می توان با بیمه بهترین همکاری را داشت؟

· بهتر است قبل از آن که درمان شروع شود قوانین بیمه مطالعه شود تا بیمار بداند که کدام درمان ها را بیمه تحت تحت پوشش خود قرار می دهد.
· حفظ وثبت هزینۀ تمام درمان ها و ادعای بیمه.
· فرستادن تمام مدارک مورد نیاز به شرکت بیمه. این مدارک می توانند شامل قبض های ملاقات با پزشک، نسخه ها و آزمایش ها باشند. ولی حتماً بیمار باید یک کپی از همۀ آن ها را برای خود نگه دارد.
· در صورت لزوم می توان برای جمع کردن مدارک مورد نیاز از یک دوست، عضوی از خانواده، مددکار اجتماعی یا Local group مانند Senior center کمک گرفت.
· اگر بیمه هزینۀ درمانی را پرداخت نمی کند در صورتی که بیمار فکر می کند باید آن را پرداخت کند، به دنبال دلیل آن بگردد. سپس با پزشک یا پرستار خود در مورد کاری که باید انجام دهد صحبت کند.

تحقیقات کلینیکی چیست و آیا جزو گزینه های بیمار می تواند باشد؟

تحقیقات کلینیکی سرطان (به آن مطالعات درمانی سرطان هم گفته می شود) درمان های جدید سرطان را آزمایش می کند. این تحقیقات می توانند شامل داروهای جدید، سایر درمان ها یا ترکیب های جدید درمانی باشد. هدف این تحقیقات پیداکردن راه های بهتری برای کمک به افراد مبتلا به سرطان است.
پزشک یا پرستار ممکن است به بیمار توصیه کنند تا در تحقیقات شرکت کنند. بهتر است بیمار قبل از آن که در یک تحقیق شرکت کند در مورد مسائل زیر اطلاعات کسب کند:

· فواید : تمام آزمایشات بالینی مراقبت های مناسبی برای افراد مبتلا در نظر می گیرند. می توان در مورد نحوۀ کمک آنها پرسید. به عنوان مثال ممکن است فرد جزو اولین دسته از افرادی باشد که درمان یا داروی جدید را دریافت می کند.
· ریسک ها و خطرات: همیشه درمان های جدید بهتر یا حتی در سطح درمان استاندارد نیستند. حتی ممکن است درمان بسیار خوب باشد ولی برای فرد مؤثر نباشد.
· هزینه ها : شرکت بیمه ای که بیمار تحت پوشش آن است ممکن است هزینۀ قسمتی از درمان که جزو مطالعات کلینیکی است را بپردازد شاید هم این هزینه را متقبل نشود. بهتر است بیمار قبل از آن که قبول کند تا در تحقیقات شرکت کند از شرکت بیمۀ خود در مورد تحت پوشش قرار دادن هزینۀ این تحقیقات سؤال کند.

راهنمایی هایی برای ملاقات با پزشک یا پرستار:

· قبل از هر ملاقات سؤالت خود را بنویسد: می توان در یک لیست هر سؤالی که به ذهنش می رسد را بنویسد. بهتر است بعد از هر سؤال به اندازۀ کافی جای خالی وجود داشته باشد تا بتوان جواب آن را نوشت.
این · در هر ملاقات با پزشک با یک همراه بیاید: این فرد می تواند به بیمار در تفهیم بیشتر آن چه پزشک یا پرستار می گوید کمک کند و بعد از ملاقات با پزشک در مورد آن با بیمار صحبت کند.
· بیمار باید تمام سؤالاتش را بپرسد: چیزی به نام سؤال احمقانه وجود ندارد. اگر بیمار متوجه موضوعی نشد باید در مورد آن سؤال کند.
· یادداشت بردارد: بیمار می تواند صحبت های پزشک یا پرستار را بنویسد یا ضبط کند. بعداً می تواند آن را مرور کند و آنچه را که پزشک گفته است به خاطر آورد.
· در مورد مطالبی که می تواند برای اطلاعات بیشتر مطالعه کند سؤال کند.
· به پزشک یا پرستار خود بگوید که چقدر می خواهد اطلاعات داشته باشد، آیا می خواهد اطلاعات بیشتری داشته باشد یا همان قدری که می داند کافی است: گروهی از افراد می خواهند همه چیز را در مورد بیماری و درمانشان بدانند. گروهی دیگر نمی خواهند، انتخاب با خود بیمار است.
· بداند چگونه در موارد فوری با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرد: بداند با چه گسی باید تماس بگیرد و به کجا باید مراجعه کند.

سؤال هایی که می توان پرسید؟

درمورد سرطان

· به چه سرطانی دچار هستم؟

· در چه مرحلۀ سرطانی هستم؟

در مورد شیمی درمانی

· چرا به شیمی درمانی نیاز دارم؟

· هدف از شیمی درمانی چیست؟

· فواید این شیمی درمانی چیست؟

· آیا راه های دیگری برای درمان نوع سرطان من وجود دارد؟

· درمان و مراقبت استاندارد برای نوع سرطان من چیست؟

· آیا تحقیقات کلینیکی برای سرطان من در حال انجام است؟

در مورد درمان:

· چند جلسه شیمی درمانی می شوم؟ هر درمان چقدر طول می کشد؟ چقدر بین هر درمان فاصله است؟

· تحت چه نوع شیمی درمانی قرار می گیرم؟

· این داروها را چگونه دریافت می کنم؟

· برای درمان به کجا باید مراجعه می کنم؟

· آیا کسی باید مرا به محل درمان ببرد یا بیاورد؟

در مورد عوارض جانبی:

· باید در هنگام درمان منتظر چه عوارضی باشم؟

· باید بعد از هر جلسه درمان منتظر چه عوارضی باشم؟

· این عوارض چقدر جدی هستند؟

· این عوارض چه قدر طول می کشند؟

· آیا پس از اتمام درمان همۀ این عوارض از بین می روند؟

· برای کنترل یا کاهش این عوارض چه کارهایی می توانم انجام دهم؟

· پزشک یا پرستار برای کنترل یا کاهش این عوارض چه می توانند انجام دهند؟

· چه زمان هایی باید در رابطه با این عوارض با پزشک یا پرستارم تماس بگیرم؟

احساس افراد در حین شیمی درمانی:

در بعضی مواقع هنگام شیمی درمانی بیمار ممکن است احساسات زیر را داشته باشد.:
– نگرانی
– افسردگی
– ترس
– خشم
– یأس و سرخوردگی
– درماندگی
– تنهایی
عادی است که بیمار دچار احساساتی از این دست شود. زندگی با سرطان و انجام درمان استرس زا است. هم چنین فرد ممکن است احساس خستگی هم بکند که خود باعث می شود تا به سختی با این احساسات کنار بیاید.

چگونه بیمار می تواند با احساساتش کنار بیاید؟

– تمدد اعصاب و تفکر: بیمار می تواند خود را در محیطی دلخواه تصور کند، به آرامی نفس بکشد و یا به یک موسیقی آرامش بخش گوش دهد، این کارها می تواند به ایجاد آرامش بیشتر و استرس کمتر کمک کند.
– تمرین و فعالیت: افراد زیادی متوجه شدند که فعالیت های سبک باعث می شود که احساس بهتری داشته باشند. این فعالیت ها می توانند متنوع باشند مانند قدم زدن، دوچرخه سواری، یوگا و غیره. بیمار باید با پزشک یا پرستار خود در مورد فعالیت هایی که می تواند انجام دهد، صحبت کند.
– صحبت با سایر افراد: بهتر است بیمار در مورد احساسات و افکار خود با کسی که به او اعتماد دارد، صحبت کند. این فرد می تواند یک دوست، عضوی از خانواده، پرستار، مددکار اجتماعی یا روانشناس باشد. ممکن است صحبت با فرد دیگری که در حال درمان و شیمی درمانی است موثر باشد.
– پیوستن به یک گروه: در گروه های حامی بیماران سرطانی افراد مبتلا به سرطان در کنار یکدیگر جمع می شوند، در این گروه ها، بیمار با افراد دیگری آشنا می شود که با مشکلاتی مشابه رو به رو هستند. در این ملاقات ها بیمار می تواند در مورد احساسات خود صحبت کند و به احساسات سایر افراد هم گوش کند. گاهی شخص از دیگران نوع برخورد و کنار آمدن با سرطان، شیمی درمانی و عوارض ناشی از آنها را می آموزد. پزشک، پرستار یا مددکار اجتماعی می توانند این گروه ها را به بیمار معرفی کنند اگر کسی به هر دلیلی نمی توانست به صورت حضوری در این جمع ها شرکت کند، می توان به صورت اینترنتی هم با این گروه ها مکاتبه کند.
صحبت با پزشک یا پرستار در مورد مسائلی که آزار دهنده یا نگران کننده هستند. گاهی بهتر است بیمار با یک مشاور صحبت کند، یا گاهی پزشک داروهایی را برای بیمار تجویز می کند تا بهتر بتواند با احساسات خود کنار بیاید.

طبیعی است که بیمار دچار احساساتی از این دست شود. علاوه بر آن زندگی با سرطان و انجام درمان استرس زا است.

 

دلایل دل درد کدام اند؟

استاندارد
هرکسی شکم درد (دل درد یا Abdominal pain) را در زندگی خود تجربه می کند. شکم درد (دل درد) به دردی گفته می شود که در ناحیه بین قفسه سینه و کشاله ران رخ می دهد. دل درد می تواند دلایل مختلفی داشته باشد، اما دلیل اکثر دل درد ها مشکلی جدی نبوده و می شود براحتی درمانشان کرد. شکم درد ممکن است شدید و یا قابل تحمل باشد. ممکن است این درد ممکن است دردی مزمن بوده و یا فقط برای یک دوره کوتاه رخ دهد. البته توجه به علایم مختلف دل درد ها لازم است، تا درصورتیکه شکم درد شما از نوع جدی و خطرناک آن بود، بتوانید بموقع به پزشک و یا مراکز درمانی مراجعه نمایید.
دلایل معمول شکم درد کدام اند؟
بدون توجه به اینکه نوع درد شکم شما چگونه است، دلایل شکم درد بسیار متفاوت هستند. بعی از معمول ترین انواع شکم درد شامل:
سوءهاضمه
یبوست
ویروس های درون معده
دردهای قاعدگی
مسمومیت غذایی
حساسیت به غذاها
گاز درون معده (باد شکم)
حساسیت به لاکتوز
زخم های گوارشی
بیماری التهابی لگن
فتق
سنگ کیسه صفرا
سنگ کلیه
عفونت دستگاه ادراری
بیماری ریفلاکس معده و مری (GERD)
آپاندیسیت
سندرم روده تحریک پذیر
علایم دل درد های خطرناک
اگر دل درد شما شدید بود و یا بهمراه هریک از علایم زیر برایتان اتفاق افتاد، می بایست به پزشکتان و یا بیمارستان مراجعه نمایید. این علایم شامل:
تب
استفراغ غذا در چند روز متوالی
ناتوانی در اجابت مزاج بخصوص که همراه با استفراغ باشد
ادرار دردناک و یا مکرر
حساسیت شکم به لمس شدن
دردیکه ناشی از آسیب دیدن شکم باشد
دردیکه در چند روز پشت سر هم ادامه داشته باشد
در صورتیکه هریک از مشکلات زیر بهمراه دل درد شما رخ داد، سریعا به بیمارستان و یا پزشک مراجعه نمایید:
استفراغ خون
مدفوع خونی
مشکل در تنفس
دردیکه در دوران بارداری رخ می دهد.
درمان خانگی شکم درد
درصورتیکه دل درد شما شدید نیست و معمولی می باشد، ممکن است بعضی از توصیه های زیر به شما کمک نماید:
ذره ذره نوشیدن آب و یا سایر مایعات
اجتناب از مصرف غذاهای سفت در چند ساعت اول شروع درد شکم
اگر تهوع دارید چند ساعت صبر کرده و سپس مقادیر کوچکی از خوراکی های معتدل همچون برنج، سیب و … مصرف نمایید و از خوردن خوراکی های لبنی اجتناب نمایید.
اگر درد در ناحیه بالایی شکم شماست و بعد از مصرف غذاها رخ می دهد، می بایست از آنتی اسید ها استفاده نمایید.
از مصرف آسپرین، بروفن و یا سایر داروهای ضدالتهاب و مسکن های مخدر دار بجز زمانیکه پزشکتان تجویز کرده است، اجتناب نمایید. اگر مطمئنید که درد شما مربوط به کبدتان نیست، از استامینوفن استفاده نمایید.

روش های مختلف لاغری مو ضعی

استاندارد

 


 

لیپوساکشن

به لیپوساکشن، لیپوپلاستی که به معنی «شکل دادن به چربی‌ها» است نیز گفته می‌شود. همچنین گاهی اوقات به آن ساکشن لیپکتومی هم گفته می‌شود که به معنی «برداشتن چربی با کمک مکش» است. اسم اختصاری این عمل لیپو است که البته باعث سردرگمی می‌شود؛ زیرا لیپو به معنای لیپولیز، که به گزینه‌های غیرجراحی اشاره دارد، نیز به کار برده می‌شود.

لیپوساکشن چگونه انجام می‌شود؟

لیپوساکشن انواع مختلفی دارد که همگی اساساً به یک شکل انجام می‌شوند؛ ابتدا جراح برای وارد کردن کانولا (یک لوله باریک) به بدن و رسیدن آن به لایه‌های چربی، در پوست یک برش ایجاد می‌کند. این کانولا سلول‌های چربی را (با استفاده از حرکات مکانیکی، لیزر، اولتراسوند و غیره) می‌شکند و سپس سلول‌های شکسته شده با استفاده از مکش خارج می‌شوند. برش ایجادشده بخیه زده‌شده یا باز گذاشته می‌شود تا مایعات جراحی بهتر خارج شوند.

تکنیک‌های لیپوساکشن

چندین تکنیک برای انجام لیپوساکشن وجود دارد.‌ پیش‌ازاین ، لیپوساکشن تنها به یک شکل نسبتاً تهاجمی انجام می‌شد که در آن پوست از طریق جراحی کنار زده‌شده و پس از برداشتن چربی‌های اضافه دوباره سر جایش قرار می‌گرفت؛ اما در سال‌های اخیر، علاوه بر این روش، تکنیک‌های دیگری برای انجام این عمل به وجود آمده که از آن‌ها برای بیمارانی استفاده می‌شود که می‌خواهند مقدار کمتری از چربی‌هایشان را بردارند. در میان این تکنیک‌ها، پرطرفدارترین موارد عبارت‌اند از لیپوساکشن‌های اولتراسونیک، تومسنت، برقی و لیزری. در لیپوساکشن اولتراسونیک، امواج اولتراسونیک از بیرون یا داخل به چربی‌ها اعمال می‌شوند که این باعث تخریب سلول‌های چربی می‌شود. در لیپوساکشن تومسنت به بیهوشی عمومی نیازی نبوده بلکه در آن از یک محلول لیدوکائین و اپی‌نفرین برای بی‌حس کردن ناحیه موردنظر و تخریب سلول‌های چربی استفاده می‌شود.‌ در لیپوساکشن لیزری هم از پرتوهای لیزر برای تخریب سلول‌های چربی استفاده می‌شود.
عمل جراحی لیپوساکشن به روش بادی جت که با نام «لیپوساکشن آب» یا «لیپوساکشن با کمک آب» نیز شناخته می‌شود، یک روش ابتکاری برای حذف چربی‌های اضافی بدن است. این روش از جریان مایعات شور استفاده می‌کند تا چربی‌ها را به آرامی از جای خود براند و بردارد.

لیپولیز لیزری

با استفاده از تکنیک لیپولیز لیزری عملاً می‌توان چربی‌ها را ذوب کرد. این تکنیک کاملاً شبیه به سایر فن‌آوری‌های لیپوساکشن لیزری بوده و در آن از امواج پیوسته و هدف‌گیری دقیق استفاده می‌شود که این باعث می‌شود بتوان آن را برای نواحی کوچک بدن و نزدیک بافت فیبری استفاده کرد.‌ با این تکنیک، بعد از عمل سطح پوست نسبت به نتایج سایر تکنیک‌های لیزری صاف‌تر شده و ناهمواری‌های کمتری خواهد داشت.
وکیوم تراپی (اندرمولوژی) سلولیت و تجمع چربی را با دفع مواد سمی از بین می‌برد، خاصیت ارتجاعی پوست را بهبود می‌بخشد، عضله‌های سرینی را بالا می‌برد و بزرگ و سفت می‌کند، پوست را نرم می‌کند و کشش و فشار روی عضله را کاهش می‌دهد. وکیوم تراپی با افزایش خاصیت ارتجاعی پوست به رفع چین و چروک‌های صورت و از بین بردن حالت پرتقالی پوست روی ران و کوچک کردن باسن کمک می‌کند. این روش درمانی بدون درد، ایمن و بسیار موثر است.

مزایا

اسلیم لیپو هم مثل سایر تکنیک‌های لیزری، نه‌تنها از طریق برداشتن چربی بفرم بدنتان را بهبود می‌دهد، بلکه با سفت و کشیده کردن پوستتان باعث بهبود ظاهر آن نیز می‌شود. دلیل این امر این است که لیزر، پوست را برای تولید کلاژن و الاستین تحریک می‌کند. اگر سالخورده هستید، احتمالاً پوستتان کلاژن و الاستین زیادی تولید نمی‌کند که این باعث افتادگی و چروکیدگی پوستتان می‌شود، پس بنابراین این تکنیک یکی از بهترین گزینه‌ها برای شما است.‌

جایگزین‌های لیپوساکشن

امروزه در کنار لیپوساکشن که روشی بسیار تهاجمی است، روش‌های لاغری غیرجراحی هم وارد بازار شده است. این روش‌های غیرجراحی شما را قادر می‌سازند تا بدون جراحی به همان نتایج قابل‌توجه به‌دست‌آمده از لیپوساکشن دست پیدا کنید. در این روش‌ها نه از برش‌های کوچک خبری است و نه از کانولا.
امروزه از تکنولوژی لاغری با آر اف (RF) به عنوان یک روش درمان بسیار ایمن با حداقل بهبودی می‌توان برای دستیابی به ظاهر دلخواه در نقاط مختلف بدن استفاده کرد.
همان‌طور که از اسم این روش درمان مشخص است، درمان رادیوفرکوئنسی یا آر اف (RF) یک روش درمان غیر تهاجمی است که برای تغییر شکل لایه‌های زیر سطح پوست مورد استفاده قرار می‌گیرد. در روش کاهش سایز با RF از یک دستگاه پیشرفته که به‌طور خاص برای از بین بردن بافت‌های چربی اضافی در بدن مردان و زنان طراحی شده استفاده می‌گردد و از این طریق می‌توان سلولیت را نیز تحت درمان قرار داد.
در این روش از امواج رادیوفرکوئنسی برای گرم کردن بافت‌ها و تغییر شکل آن‌ها استفاده می‌شود. به این ترتیب برخلاف روش‌های تهاجمی که عمدتاً بر لایه‌های سطحی پوست تاثیر می‌گذراند، امواج رادیوفرکوئنسی عمدتاً بر لایه‌های عمیق‌تر پوست همچون درم تاثیر گذاشته و بر لایه‌های بالای پوست همچون اپیدرم تاثیر خاص ندارند.
اولتراسوند کویتیشن یک روش غیر تهاجمی برای از بین بردن چربی در نقاط مختلف بدن به صورت غیر بازگشت است. در این روش چربی به‌طور طبیعی حذف می‌شود که این فرایند توسط سیستم تصفیه بدن انجام می‌شود. در مقایسه با روش‌های جراحی ، در این روش هیچ زخم و خونریزی  و خطر عفونت و دردی وجود ندارد و  نیاز به  زمان استراحت و نقاهت برای ریکاوری بدن وجود ندارد. در اکثر موارد  لاغری با کویتیشن بسیار مقرون به صرفه‌تر از روش‌های دیگر است. در مقایسه با روش‌های انجماد چربی  و حذف چربی‌ها با  لیزر، در این روش رسیدن به نتیجه  سریع‌تر است  و کاملاً بدون درد و بدون دوره نقاهت هست.
هایفوتراپی (درمان با امواج مافوق صوت متمرکز با شدت بالا) روشی غیرجراحی برای لاغری و کاهش چربی است. هایفو لاغری چربی اضافی را با تکنولوژی اولتراسوند متمرکز با شدت بالا برای همیشه از بین می‌برد. تکنولوژی هایفو انرژی اولتراسوند متمرکز را به موضع درمان می‌رساند و به این ترتیب ناحیه مورد نظر به طور مستقیم و به روشی موثر لاغر می‌شود.

 

این روش‌ها چگونه عمل می‌کنند؟

جایگزین‌های لیپوساکشن غالباً با نام اختصاصی برندشان شناخته می‌شوند. در این تکنیک‌ها از امواج رادیویی، لیزر و اولتراسوند با شدت بالا استفاده می‌شود تا بدون نیاز به وارد شدن هرگونه وسیله‌ای به پوست، چربی‌ها ذوب شوند. سپس خود بدن، با متابولیزه کردن ترکیبات چربی و با استفاده از مکانیزم‌هایی که برای تخلیه مواد زائد دارد، چربی‌ها را (عمدتاً از طریق سیستم لنفاوی) دفع می‌کند.‌ گاهی اوقات انجام کمی تمرینات ایروبیک به دفع چربی از بدن کمک می‌کند.

 

فهرست جایگزین‌های لیپوساکشن

۱- لیپولیز لیزری غیرجراحی: 
آی-لیپو یکی از ده‌ها برندِ فن‌آوری لیپولیز لیزری و یکی از جدیدترین روش لاغری است که در سال‌های اخیر و در پاسخ به افزایش تقاضاها برای اعمال جراحی پلاستیک سریع، راحت، غیرتهاجمی و بی‌خطر وارد بازار شده‌اند. در این فن‌آوری از لیزرهای کم‌توان برای ذوب و تخلیه چربی از بدن و لاغری موضعی شکم  استفاده می‌شود. برخلاف انواع لیپوساکشن، در لاغری موضعی شکم از کانولا استفاده نمی‌شود. لیزر از بیرونِ بدن اعمال‌شده و تخلیه چربی از طریق مکانیزم‌های خود بدن انجام می‌شود. پزشک، به‌جای استفاده از کانولا، پدهای درمان‌کننده را روی نواحی موردنظر قرار می‌دهد. پرتو لیزر کم‌توان (۶۵۰ نانومتر) باعث به وجود آمدن یک سیگنال شیمیایی می‌شود که با تغییر ترکیب شیمیایی سلول، باعث آزاد شدن آنزیمی به نام لیپاز می‌شود. این آنزیم تری‌گلیسریدها را در درون سلول‌های چربی به اسیدهای چرب و گلیسرول تبدیل می‌کند. سپس اسیدهای چرب و گلیسرول از طریق کانال‌هایی در غشاء سلول چربی آزاد می‌شوند. بعد از آن این ترکیبات به بافت‌های بدن انتقال‌یافته و برای تولید انرژی متابولیزه می‌شوند.
مزایا: 
فرایند فوق پاسخ ۱۰۰% طبیعی بدن در زمانی است که به انرژی نیاز دارد.‌ به همین دلیل است که آی-لیپو باعث هیچ‌گونه واکنش غیرطبیعی در بدن (مثل تخریب سلول‌های چربی و تخلیه آن‌ها از طریق مکش) نمی‌شود و استرس بسیار کمتری به بدن وارد می‌کند. نکته مهم دیگر این است که فرایند آی-لیپو باعث هیچ‌گونه تخریب سلول‌های خون، اعصاب جانبی یا پوست (که جزء عوارض عادی تکنیک‌های دیگری مثل لیپوساکشن اولتراسونیک است) نمی‌شود.

۲- کول‌اسکالپینگ: 

کول‌اسکالپینگ یک روش غیرجراحی برای برداشتن چربی‌های اضافی از طریق تخریب سلول‌ها و حذف آن از نقاط خاصی از بدن است. اساس کار کول‌اسکالپینگ هدف قرار دادن سلول‌های چربی و حذف آن‌ها به شیوه کاملاً طبیعی است. این روش بدون هرگونه بی‌حسی یا بیهوشی انجام می‌شود؛ در طول درمان پزشک از اپلیکاتور کول‌اسکالپینگ، که در اصل یک وسیله مکش سردکننده است، استفاده می‌کند؛ این اپلیکاتور برای تخریب بافت چربی، آن را تا کمی بالاتر از نقطه انجماد سرد می‌کند. با این کار، فعالیت لیپولیز آغازشده و سلول‌های چربی کریستالی می‌شوند، فرایندی که سلول‌های چربی را برای همیشه تخریب می‌کند.

 

مزایا:
 با استفاده از کول‌اسکالپینگ، اشخاص دارای چربی‌های موضعی و مقاوم می‌توانند بدون نیاز به هرگونه چاقوی جراحی، سوزن‌ها یا شیلنگ‌های مکش، و در نتیجه بدون به‌جا ماندن هرگونه جای زخم برای همیشه از چربی‌هایشان خلاص شوند (البته مادامی‌که بیمار بعد از درمان به‌طور مستمر ورزش کرده و از یک رژیم غذایی سالم پیروی کند). به‌علاوه، این روش هیچ تأثیری بر بافت‌های اطراف ندارد. همچنین، بعد از درمان، بیمار می‌تواند تقریباً بلافاصله به فعالیت‌های عادی و سر کارش برگردد. کول‌اسکالپینگ علاوه بر حذف چربی‌ها، سلولیت را نیز درمان می‌کند.

۳- مزوتراپی: 

مزوتراپی نوعی ابتکاری از اعمال زیبایی است که بدون نیاز به برش‌های دردناک، تأثیر چندگانه‌ای بر زیبایی ظاهری شخص می‌گذارد. این روش به‌عنوان جایگزین مؤثری برای لیپوساکشن شناخته‌شده و کمک زیادی به مقابله با نشانه‌های پیری، چربی و سلولیت‌ها می‌کند.
در مزوتراپی که یک روش کاملاً غیرتهاجمی است ویتامین‌ها و داروهای هومیوپاتیک به لایه میانی پوست (مزودرم) تزریق می‌شوند. با این کار، پزشک تمامی مواد موردنیاز برای شروع فرایند سوزاندن چربی‌ها (که بعداً به‌طور طبیعی از بدن تخلیه می‌شوند)، حذف سلولیت‌ها و همچنین کمک به رفع چروک‌ها و افتادگی پوست را به بدن بیمار وارد می‌کند. به‌این‌ترتیب، می‌توان بدن را با مکانیزم‌های طبیعی خودش و بدون استفاده از روش‌های تهاجمی و دردناک درمان کرد.

 

۴- لیپوماتیک:  

لیپوماتیک تکنولوژی نوینی است که بعد از روش های سنتی لیپوساکشن به بازار آمده و مورد تایید FDA قرار گرفته است.  لیپوماتیک یک راه سریع و موثر برای برداشتن چربی هایی است که با ورزش و رژیم غذایی از بین نمی روند. به کمک لیپوماتیک چربی های تجمع یافته در نواحی مختلف مانند پهلو، ران ها، شکم و کفل ها را می توان از بین برد. لیپوماتیک در حقیقت یک نوع دستگاه ساکشن پیشرفته برای تخلیه چربی های موضعی زیر پوست است. هیچ کدام از دستگاه های لاغری فعلی کوچکترین تاثیری بر چربی های لابه لای احشا ندارند و صرفاً شکل بدن را بهبود می بخشند. تاثیرات مثبتی که بر سلامتی ذکر می شود، از طریق ورزش و رژیم غذایی به دست می آید و تمام این روش ها از جنبه بهبود عملکرد قلب و عروق و کاهش چربی های خطرناک بدن بی تاثیرند.درواقع لیپوماتیک، در سیستم Nutational Infrasonic LipoMatic با استفاده از هوای فشرده، نوک یک کانولا با سه نوع حرکت نوسانی، چرخشی و ارتعاشی در زیر پوست به پیش می‌رود که این باعث جدا و معلق شدن چربی‌ها در زیر پوست می‌شود. در لیپوماتیک لاغری کانولا، همزمان چربی‌های معلق شده را تخلیه می‌کند که این زمان عمل را کاهش می‌دهد. در عمل لیپوماتیک، بدن با آسیب کمتر (ورم، کبودی و ناراحت) و دقیق‌تر شکل می‌گیرد.
پیش تر دستگاه هایی نظیر لیپولیز یا لیپوساکشن مورد استفاده قرار می گرفتند که حالت تهاجمی تری نسبت به لیپوماتیک داشتند و لیپوماتیک روشی کم تهاجمی است. لیپوماتیک روشی موثر و در عین حال کم خطر و کم عارضه است و معمولاً در طول یک جلسه نتیجه مطلوبی می دهد. بر خلاف لیپوساکشن کلاسیک که صرفاً مبتنی بر حرکت مکانیکی دست جراح بود و بسیار خسته کننده و نیزگاهاً عارضه دار بود لیپوماتیک درد و ناراحتی کم تری را برای بیمار ایجاد می کند و سبب سهولت کار جراح می شود.
در لیپوماتیک با استفاده از هوای کمپرس شده، میله ای به نام کانولا را به صورت۳۶۰ درجه به حرکت در می آورند. این میله یا کانولا ارتعاش دائمی دارد و با امواج اینفراسونیک و ارتعاش و نوسان ثابت حول یک محور، بدون اینکه سبب تخریب سلول های چربی شود، سلول های چربی را از محل اتصالات آنها به یکدیگر جدا می سازد و سلول های بافت چربی را به صورت سالم از زیر پوست با عمل ساکشن خارج می نماید. از بین بردن چربی ها در روش لیپوماتیک به معنای سوزاندن چربی ها نیست، عبارت برداشتن چربی برای لیپوماتیک مناسب تر است. مزیت لیپوماتیک این است که سلول های خارج شده چربی توسط این تکنیک را می توان مجدداً به عنوان “پر کننده” برای حجیم سازی گونه و صورت یا سایر اعضاء استفاده نمود. اگر از چربی حاصل از لیپوماتیک جهت پرکردن و فرم دادن استفاده شود، به مراتب دوام بیشتر و تورم کمتر پس از تزریق خواهد داشت و چون صدمه ای به سلول های چربی وارد نمی شود، نسبت به چربی خارج شده توسط ساکشن برای حجیم سازی بسیار مناسب تراست. از لیپوماتیک جهت درمان سلولیت (تجمع چربی زیر پوست)، پیوند چربی و درمان تمام نواحی نیازمند به لیپوساکشن استفاده می شود. میزان چربی که می توان در یک جلسه خارج کرد در حدود ۵ تا ۶ لیتر است و می توان یک جلسه دیگر لیپوماتیک را به فاصله یک هفته تا یک ماه بعد انجام داد.
مزایای لیپوماتیک شامل موارد زیر است:
  • کبودی های معمول در لیپوساکشن در این روش بسیار کاهش یافته است.
  • درد کمی دارد.
  • موثر و امن است و خطر آمبولی وجود ندارد.
  • تغییر قوام و رنگ پوست که گاهی در لیپولیز دیده می شود، در این روش رخ نمی دهد.
  • بیمار به سرعت بهبود می یابد و مدت استفاده از گن و دوران نقاهت کوتاه تر است.
  • پوست به سرعت جمع می شود و قوام طبیعی می یابد.
  • به محض اینکه کانولا به بافت غیرچربی برخورد کند از حرکت می ایستد، بنابراین آسیبی به پوست و عضلات وارد نمی کند.
  • زمان عمل کوتاه تر است.
  • نسبت به بیشتر روش های کلاسیک قیمت ارزان تری دارد.
یک سری آزمایش، ده روز قبل از لیپوماتیک باید انجام شود و مصرف مسکن هایی نظیر آسپیرین و ضددرد های غیراستروئیدی نظیر بروفن و ناپروکسن و نیز الکل و مواد مخدر باید قطع شود. بعد از جراحی برای ۴ الی ۵ روز از یک گن مخصوص و سپس به مدت یک ماه و نیم از گن لیپوماتیک استفاده می شود. درد خفیفی که احساس خواهد شد برای دو هفته به وسیله استامینوفن و پس از آن با مسکن های دیگر نظیر ژلوفن تخفیف خواهد یافت و فرد بلافاصله بعد از جراحی می تواند به فعالیت های روزانه بپردازد؛ اما ورزش های جدی که فشارخون یا ضربان را بالا می برند یک هفته بعد از لیپوماتیک می تواند انجام شود. دوش گرفتن بعد از دو روز آزاد است. ماساژ دادن تا سه هفته نتایج لیپوماتیک را بهتر می کند.
این که مجدداً فرد در همان ناحیه دچار چاقی موضعی شود زیاد محتمل نیست؛ اما اگر بیماری متابولیک یا پرخوری زیاد داشته باشد، تجمع چربی در نواحی دیگر بدن ممکن است رخ دهد.
عوارضی که ممکن است در لیپوماتیک رخ دهد شامل حساسیت به لیدوکائین، خونریزی و کبودی در کسانی که آسپیرین و وارفارین مصرف می کنند، است. عفونت به خصوص در کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، نظیر افراد دیابتی یا مبتلایان به بیماری خودایمنی پیشرفته و کسانی که داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی نظیر کورتن و داروهای ضدسرطان مصرف می کنند، ممکن است رخ دهد. مسمومیت با لیدوکایین عارضه دیگری است که در برخی افراد رخ می دهد و اصولاً لیپوماتیک برای برخی از افراد نظیر خانم هایی که نیاز به کوچک کردن سینه دارند، مناسب نیست؛ اما برای آقایانی که نیاز به کوچک کردن سینه دارند کاربرد دارد.مناطق قابل درمان بدن

 


می‌توان از لاغری موضعی برای بسیاری از بخش‌های مختلف بدن استفاده کرد. این بخش‌ها بیشتر شامل ران‌ها، باسن و شکم می‌شوند، هرچند که می‌توان چربی اضافه بازوها و سایر بخش‌های بدن را نیز برداشت. اگرچه نمی‌توان در مناطق بسیار حساس بدن از لیپوساکشن استفاده کرد، اما گاهی اوقات می‌توان با لیپوساکشن تومسنت، بدون هیچ خطری، نواحی اطراف پایانه‌های عصبی حساس را درمان کرد

 استفاده از این روش‌ها چند مزیت دارد که بدیهی‌ترین مزایا لاغری موضعی، خلاص شدن از چربی‌های اضافی و دادن شکلی جذاب به بدن است.‌ بسیاری از زنان بعد از بارداری به استفاده از این روش‌ها نیاز پیدا می‌کنند. به‌علاوه، لاغری موضعی می‌تواند اعتمادبه‌نفسی که اشخاص برای بهبود کیفیت زندگی اجتماعی‌شان نیاز دارند را به ایشان بدهد؛ و البته مهم‌تر از مسئله زیبایی ظاهری، مزایای بهداشتی استفاده از این روش‌ها است. برای مثال، برداشتن چربی‌های اضافی و لاغری شکم علاوه بر آنکه برای سلامت عمومی بدن بسیار مفید است از برخی مشکلات قلبی ناشی از وجود چربی‌های شکم نیز جلوگیری می‌کند. گاهی اوقات، اشخاص به خاطر ترکیبی از دلایل فوق از لیپو استفاده می‌کنند.

مسمومیت غذایی

استاندارد
طی سال‌های اخیر وقوع مسمومیت‌ها و بیماری‌های میکروبی ناشی از غذا نه‌تنها در کشورهای در حال توسعه بلکه در کشورهای توسعه یافته نیز که از استانداردهای بهداشتی بالایی برخوردارهستند، به نحو چشمگیری افزایش یافته است.
این نوع مسمومیت‌ها از عمده بیماری‌های جوامع کشورهای مختلف جهان به‌شمار می‌رود.مصرف مواد غذایی فاسد یا آلوده، سبب ایجاد مسمومیت غذایی می شود. بیشترین مسمومیت ها بوسیله میکروب استافیلوککاس یا ای.کولی صورت می گیرد. مسمومیت می تواند بصورت فردی یا در صورت مصرف غذای آلوده بصورت جمعی، باشد. در مکانهای عمومی همچون بوفه مدارس، شرکتها، رستورانها و … احتمال مسمومیت بیشتر است، چرا که آنها مجبورند به دلیل حجم غذای زیاد یا مواد را بیرون از یخچال نگه دارند یا اینکه در حین تهیه آنها موارد بهداشتی را به درستی رعایت نکنند. بیشترین مسمومیت ها در اثر عدم پخت کامل مواد گوشتی، خرابی محصولات لبنی و بیرون ماندن غذاهایی همچون سالادها (الویه، سالاد کلم و.. )که در آنها از سس مایونز استفاده شده است، اتفاق می افتد. عوامل ایجاد مسمومیت وجود باکتریهایی چون  باسیلوس کراس، بوتولیسم، کامپی لوبکتر، کولرا، گازهای ای.کولی، لیستریا، استافیلوککاس،… ،قارچ سمی و مسمومیت ماهی می باشند.
بوتولیسم میکروبی است که در صورت تهیه نامناسب انواع کنسرو ها در آنها رشد کرده و در مواقعی نیز منجر به مرگ بیمار میشود.
این تصور که گرم کردن مجدد غذا باعث از بین ‌رفتن میکروب‌ها می‌شود، اشتباه است زیرا دما به هیچ‌وجه هنگام گرم کردن غذا به ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد نمی‌رسد.
مواد غذایی باید کاملا سرد یعنی در دمای منهای ۵ درجه سانتی‌گراد یا کاملا گرم یعنی در دمای بالای ۶۵ درجه سانتی‌گراد مصرف شوند. به فاصله دمایی منفی ۵ تا ۶۵ درجه سانتی‌گراد، «ناحیه خطرناک» یا «منطقه خطرناک» گفته می‌شود، بنابراین مواد غذایی نباید در این دما نگهداری شوند اما متأسفانه در بسیاری از موارد این نکته رعایت نمی‌شود…
شایع‌ترین دلیل مسمومیت غذایی چیست؟
شایع‌ترین علت مسمومیت در کشورهای جهان سوم و در حال توسعه از جمله ایران به این دلیل است که بسیاری از آشپزها، خانم‌های خانه‌دار و… بعد از پخت مواد غذایی، آن‌ها را در دمای «منطقه خطرناک» قرار می‌دهند درحالی‌که نگهداری غذا در این دما باعث رشد و تکثیر میکروارگانیسم‌ها (میکروب‌های بیماری‌زا و عوامل فساد) خواهد شد که برخی از آن‌ها قادر به ترشح توکسین یا سم میکروبی هستند. حداکثر زمان مجاز برای نگهداری ماده غذایی در دمای خطرناک، ۲ ساعت است. پس از ۲ ساعت، هر ۲۰ دقیقه، تکثیر میکروب‌ها به توان ۲ می‌رسد و در نتیجه برخی از میکروب‌ها مانند استافیلوکوکوس اورئوس با افزایش تعداد و ترشح سم به دوز عفونی‌کننده و بیماری‌زا خواهند رسید که در نهایت باعث ایجاد مسمومیت غذایی می‌شوند.
جالب است بدانید که در این موارد هیچ تغییری در رنگ، بو و مزه غذا ایجاد نمی‌شود. این مسئله در مورد غذاهایی که دستکاری و دستمالی (هندلینگ) زیادی دارند مانند سالاد الویه، کباب کوبیده یا جوجه‌کباب، بیشتر صدق می‌کند و احتمال آلوده شدنشان بسیار بیشتر است. در ضمن، بیش‌ترین موارد مسمومیت غذایی گزارش‌شده در منازل، خوابگاه‌ها، رستوران‌ها، میهمانی‌ها، مجالس عروسی و دهه‌های عاشورا و ماه مبارک رمضان نیز به دلیل نگهداری مواد غذایی در این دما و به مدت زمان نامناسب و در حجم انبوه است.
فراموش نکنید حداکثر ۲ ساعت مجاز هستید غذا را در منطقه دمایی خطرناک یعنی بین کاملا سرد و کاملا گرم نگهداری کنید و تنها یک بار می‌توانید غذا را گرم یا سرد کنید. این تصور که گرم کردن مجدد غذا باعث از بین‌ رفتن میکروب‌ها می‌شود، اشتباه است زیرا دما به هیچ‌وجه هنگام گرم کردن غذا به ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد نمی‌رسد. درحالی‌که سم باکتری استافیلوکوکوس اورئوس این دما را به مدت نیم ساعت تحمل می‌کند.
ضمن اینکه نگهداری غذا در یخچال در حجم زیاد مانع خنک شدن سریع و کافی قسمت مرکزی غذا می‌شود بنابراین برای حفظ بهداشت مواد غذایی و پیشگیری از مسمومیت آن را در حجم کم و در ظروف دربسته که عمق کمی دارند، بریزید و در یخچال بگذارید. بعد از پخت هر غذایی، بیش از ۴۸ تا ۷۲ ساعت نمی‌توانید آن را در یخچال نگه دارید، زیرا حتی اگر تغییری در طعم و ظاهر آن ایجاد نشده باشد، قابل مصرف نیست.
اگر مسموم شدید این خوراکی را فوراً بخورید
اگر ساندویچی نامرغوب خورده‌اید و مسموم شده‌اید با خوردن چند حبه سیر می‌توانید حالتان را بهتر کنید. یکی از قدیمی‌ترین گیاهان مورد مصرف غذایی و دارویی گیاه سیر است. قدیمی‌ترین اسناد به جای مانده در مورد سیر مربوط به کتیبه‌های سومریان است که از ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح به جای مانده است.
همچنین سیر یکی از مهم‌ترین داروهای مصر باستان است که حداقل ۲۲ خاصیت درمانی برای آن قائل بوده‌اند و در پاپیروس‌های به جای مانده از ۱۵۵۰ سال قبل از میلاد مسیح ثبت شده است. محققان می‌گویند سیر از هر آنتی‌بیوتیکی قوی‌تر است و می‌تواند مسمومیت‌ها را هم کاهش دهد.
بررسی‌ها نشان می‌دهند سیر می‌تواند مسمومیت‌های ناشی از گوشت‌های خام یا فرآوری شده را درمان کرده و آمار مسمومیت‌ها را کاهش دهد. گفتنی است، سیر به دلیل دارا بودن خواص بسیار، کاربرد دارویی نیز دارد این گیاه خاصیت ضد باکتریایی، ضد ویروسی و ضد قارچ دارد و قادر است به محض وارد شدن ماده‌ای مسموم و یا آلوده با آن مبارزه کند و سیستم ایمنی بدن را تقویت کند.
گفتنی است، سولفور موجود در آن مانع از ایجاد مشکلات گوارشی می‌شود و باعث تقویت معده و روده خواهد شد از این رو افرادی که دچار این‌گونه مشکلات هستند می‌توانند از آن به عنوان مسکن برای بهبود سیستم گوارشی خود استفاده کنند و عفونت‌های گوارشی و مسمومیت‌های شدید را درمان کنند.
مصرف آب‌لیمو و مایعات؛ درمان خانگی مسمومیت
درمان خانگی مسمومیت تا زمانی مجاز است که بیمار احساس سردرد و سرگیجه نداشته باشد چرا که پس از آن بیماری خطرناک می‌شود. بیماران با مصرف مایعات، آب‌لیموی تازه و لبنیات تازه می‌توانند به دفع مواد مسموم کمک کنند. با توجه به افزایش مسمومیت‌های غذایی در فصل گرما، مردم باید به محض مشاهده تغییر رنگ و طعم مواد غذایی با دقت در مورد مصرف آن تصمیم بگیرند و فقط به تاریخ مصرف روی آن اطمینان کامل نداشته باشند.
از طرفی بعضی از مواد غذایی پس از پایان مهلت استفاده، فقط کیفیت آن کاهش پیدا می‌کند اما برخی از مواد غذایی ممکن است آلودگی‌های میکروبی و حتی سموم خطرناک و کشنده تولید کنند.
توجه داشته باشید که مصرف داروهای خودسرانه در منزل بسیار خطرناک است و در صورتی که بیمار احساس سردرد و سرگیجه داشت، حتماً به مراکز درمانی مراجعه کند تا با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌هایی که پزشک معالج تجویز می‌کند، بهبودی حاصل شود. در نظر داشته باشید که سیستم دفاعی بدن تلاش می‌کند تا از راه اسهال و استفراغ و در واکنش اولیه مسمومیت را دفع کند، در این صورت بیماران باید با مصرف مایعات، آب‌لیموی تازه و لبنیات تازه به دفع مواد مسموم کمک کنند.
همیشه قبل از پختن و خوردن غذا دست‌های خود را بشویید. مطمئن شوید که غذای شما به نحو مناسب تهیه شده است. غذاهای سرد و یخ زده را به نحو مناسب نگهداری کنید. گوشت و تخم مرغ را به طور کامل بپزید. هر چیزی که با مواد غذایی خام تماس دارد باید قبل از استفاده برای پخت غذای دیگر تمیز و پاک شود. همچنین مطمئن شوید که همیشه میوه‌ها و سبزیجات را قبل از مصرف به خوبی می‌شویید.
همواره درباره مواد غذایی و بیماری‌های متنوع ناشی از آن‌ها اطلاعات مناسب در اختیار داشته باشید. در صورتی که اطلاع پیدا کردید مواد غذایی خریداری شده آلوده هستند، این مواد را کنار گذاشته و مصرف نکنید. کسانی که در معرض خطر بالای واکنش شدید به مسمومیت غذایی هستند (نوزادان و کودکان، افراد مسن، افرادی که سیستم ایمنی بدن آن‌ها ضعیف شده است، و زنان باردار) باید از خوردن غذاهای دارای ریسک مسمومیت بالا همچون سوشی، کالباس، پنیر بومی، آب میوه یا شیر پاستوریزه نشده خودداری کنند.
کند.

 

تیپ بدن و رژیم غذایی

استاندارد
نوع بدن (Body Type) انسان تنها ظاهر یک فرد را توصیف نمی کند. در حقیقت، نوع بدن می تواند شیوه واکنش سیستم بدن شما به غذاهایی که می خورید و همچنین ویژگی های هورمونی شما را توصیف کند. حتی بر اساس نوع بدن یک فرد می توان بهترین تمرینات ورزشی را برای کمک به کاهش وزن وی تعیین کرد.
اصلی ترین تقسیم بندی تیپ های بدنی/ البته انواع دیگری هم در برخی منابع ذکر شده ولی این سه مورد، تیپ های اصلی به شمار می روند
انواع بدن می توانند در سه دسته سیب شکل، گلابی شکل و ساعت شنی شکل طبقه بندی شوند. افرادی که دارای نوع بدن سیب شکل هستند بیشترین میزان چربی را در ناحیه اطراف شکم دارند و دارای پاهای بلند و باریک هستند. افرادی که بدن گلابی شکل دارند دارای بالا تنه باریک بوده و تمام وزن آنها در باسن و ران ها ذخیره شده است. در نهایت، افرادی با بدن ساعت شنی شکل دارای توزیع برابر وزن در سراسر بدن خود هستند.
نوع بدن ساعت شنی شکل دارای بهترین سوخت و ساز است، در شرایطی که نوع بدن گلابی شکل به طور معمول با نرخ پایین سوخت و ساز و موضوع وزن دست و پنجه نرم می کند.
هر نوع بدن نسبت به دیگری متفاوت است و به روش های مختلف چربی ذخیره می کند که به ایجاد اشکال مختلف منجر می شود. هنگامی که سوخت مورد نیاز بدن را بر اساس نوع بدن خود تنظیم می کنید احتمالا نسبت به سرعت سازگاری و واکنش آن به برنامه غذایی خود شگفت زده خواهید شد. بر همین اساس، در زمینه بهبود سطوح انرژی و کاهش وزن شرایط راحت‌تری را تجربه خواهید کرد.
برای بهبود سوخت و ساز و تسریع کاهش وزن در ادامه راهنمایی خلاصه از این که بر اساس نوع بدن چه چیزهایی باید در رژیم غذایی وجود داشته باشند و چه چیزهایی باید حذف شوند را ارائه می کنیم.
نوع بدن سیب شکل
این نوع بدن، که به نام اندومورف نیز شناخته می شود، با انتشار انسولین و کورتیزول بیش از اندازه به همراه ذخیره چربی در اطراف ناحیه شکم سر و کار دارند. تناسبات یک بدن سیب شکل تحت تاثیر سطوح بالاتر آندروژن قرار می گیرد که به ذخیره بافت چربی اضافه در اطراف سینه، دور کمر و پشت منجر می شود. وزن اضافی در اطراف ناحیه شکم با برخی تهدیدات سلامت از جمله خطر افزایش یافته بیماری قلبی، دیابت و سرطان مرتبط است.
با این وجود، ران ها و بازوها به طور کلی در این نوع بدن باریک و بدون وزن اضافی هستند. افرادی که دارای این نوع بدن هستند به طور معمول قد کوتاه‌تری دارند. به نظر می رسد این افراد به سرعت وزن اضافه می کنند، اما خبر خوب این است که به سرعت نیز وزن از دست می دهند.
تمام کاری که افراد دارای بدن سیب شکل باید انجام دهند زیر نظر داشتن رژیم غذایی است تا هرچه سریع‌تر به شکل دلخواه و مناسب باز گردند. به خاطر داشته باشید که چربی های شکمی سریع‌تر از چربی های ذخیره شده در ناحیه باسن و ران شکسته می شوند. یک سبک زندگی نشسته و کم تحرک به هیچ عنوان برای افرادی با نوع بدن سیب شکل توصیه نمی شود.
تغذیه برای بدن سیب شکل
اگر دارای نوع بدن سیب شکل هستید باید میزان کالری دریافتی روزانه خود را زیر نظر داشته باشید. بر همین اساس، باید یک رژیم غذایی با توزیع متعادل از درشت مغذی ها مانند ۳۰ درصد کربوهیدرات، ۳۵ درصد پروتئین و ۳۵ درص چربی را هدف گذاری کنید.
روی دریافت مقادیر بالای پروتئین و سبزیجات با میزان برابر از چربی های سالم متمرکز شوید. نیاز خود به کربوهیدارت ها را با مواد غذایی مفید مانند میوه ها و سبزیجات تامین کنید. از مصرف مواد غذایی با کربوهیدارت بالا پرهیز کنید زیرا به راحتی تبدیل به قند می شوند که سرانجام به صورت چربی در بدن ذخیره می شود. در همین راستا، خوردن مواد غذایی با کربوهیدارت بالا یک بار در هفته را مد نظر قرار دهید.
چه چیزی بخوریم؟
چربی های اشباع نشده سالم: این چربی های دوستدار قلب در آجیل (گردو و بادام)، دانه ها (شنبلیله، جو، چیا)، روغن زیتون، روغن نارگیل، کره های آجیل و پنیر پر چرب یافت می شود. مواد غذایی حاوی این چربی های سالم به حفظ سطوح قند خون، محدود کردن ترشح انسولین اضافی، سرکوب لپتین، کاهش واکنش انسولین پس از غذا، و تعادل سطوح گلوکز و انسولین در بدن کمک می کنند.
چربی های ضد التهابی: این چربی ها در آووکادو، روغن زیتون، ماهی سی باس، ماهی سالمون و غلات سبوس دار مانند جو و گندم سیاه یافت می شوند. این مواد غذایی به تثبیت سطوح قند خون در بدن و همچنین کنترل سطوح کورتیزول کمک می کنند.
لوبیا سفید: این ماده غذایی منبع طبیعی از فسفاتیدیل‌سرین، یک ماده شیمیایی که به کاهش سطح کورتیزول (هورمون استرس) در مغز کمک می کند، است. همچنین لوبیا سفید حاوی فیبر است که به تعادل و تثبیت سطوح انسولین در بدن کمک می کند.
بلوبری: بلوبری حاوی ترکیبات زیست‌فعال ویژه است که به افزایش حساسیت انسولین و کاهش خطر ابتلا به دیابت کمک می کند.
شکلات تلخ یا پودر کاکائو: کاکائو موجود در شکلات تلخ به مهار آنزیم هایی که حفظ سطوح فشار خون در بدن را محدود می سازند، کمک می کند. افزون بر این، این ماده غذایی سروتونین را افزایش می دهد که یک ماده شیمیایی با اثر ضد افسردگی است و به کاهش سطوح کورتیزول در خون کمک می کند. از این رو، در تسکین استرس و بهبود افسردگی موثر است.
پروتئین پاک: گوشت مرغ، گوشت ماهی و گوشت گاو به کاهش سطوح لپتین در بدن کمک می کنند. این شرایط در نهایت به بهبود سوخت و ساز و چربی سوزی سریع‌تر منجر می شود.
سبزیجات برگ دار: اسفناج، کلم پیچ، کلم، و دیگر سبزیجات سبز برگ بدن را وارد وضعیت چربی سوزی می کنند. به جای دخیره چربی، با مصرف این مواد غذایی بدن حذف چربی از سلول ها را آغاز می کند.
سیب ارگانیک: سیب به کاهش سطح کلسترول بد (LDL) در خون کمک می کند.
چه چیزی نخوریم؟
 
شیرین کننده های مصنوعی: غذاهای حاوی آسپارتام و شیرین کننده های مصنوعی که انسولین را افزایش می دهند به افزایش هوس غذا خوردن و اضافه وزن منجر می شوند.
قهوه یا نوشیدنی های کافئین دار: این نوع از نوشیدنی ها به افزایش سطوح کورتیزول و انسولین منجر می شوند.
کربوهیدارت های پالایش شده: غذاهایی مانند برنج، پاستا و نان سفید چربی کمی دارند اما موجب افزایش قند خون می شوند که می تواند به افزایش استرس در بدن و گرسنگی بیشتر منجر شود.
غذاهای شیرین شده با فروکتوز یا شربت ذرت با فروکتور بالا: این مواد غذایی موجب افزایش میل و اشتها به غذا خوردن می شوند.
غذاهایی با قند بالا: غذاهایی با قند بالا مانند کیک، کلوچه و دونات سطوح انسولین را در خون افزایش داده و به افزایش وزن منجر می شوند. مواد غذایی مانند انبه، آناناس، انگور، ماست های طعم دار و نوشیدنی های انرژی‌زا نیز شرایطی مشابه ایجاد می کنند.
مواد غذایی کم ارزش: مواد غذایی کم ارزش مانند چیپس، پیتزا، همبرگر، و غیره سرشار از چربی و کربوهیدارت هستند و باید از خوردن آنها پرهیز کنید.
نکته: فردی با نوع بدن سیب شکل نسبت به کربوهیدارت های سالم مانند سیب زمینی شیرین، برنج قهوه ای و نخود نیز حساس است و این مواد غذایی نیز می توانند به افزایش وزن منجر شوند.
بدن گلابی شکل
بدن گلابی شکل که به نام اکتومورف نیز شناخته می شود با استروژن بیش از اندازه و تمایل به افزایش وزن در اطراف باسن و ران ها سر و کار دارد. تسلط استروژن به شرایطی مانند افزایش چربی سمی، حبس آب، نفخ و دیگر موضوعات سلامت منجر می شود. افرادی با بدن گلابی شکل به طور معمول دارای بالا تنه کوچک‌تر به همراه مقداری وزن اضافی در اطراف بازو ها و سینه هستند.
هنگامی که بحث کاهش وزن مطرح می شود، افراد دارای بدن گلابی شکل بیشتر دچار سرخوردگی می شوند زیرا چربی سوزی در این افراد به واسطه ذخیره چربی در اطراف باسن و ران ها دشوار است. به بیان دیگر، برای افراد دارای بدن گلابی شکل کاهش وزن در دیگر نقاط بدن آسان‌تر است. مصرف مواد غذایی که تولید استروژن را محدود می سازند به این افراد در کاهش وزن کمک می کند.
هنگامی که بحث سلامت مطرح می شود، افراد دارای بدن گلابی شکل خوش شانس هستند. برخلاف چربی شکمی، چربی ذخیره شده در اطراف باسن و ران ها به طور معمول خطر بیماری قلبی و دیابت را افزایش نمی دهد. این نوع چربی مقاومت انسولین را کاهش می دهد و کلسترول خوب (HDL) را افزایش می دهد.
تغذیه برای بدن گلابی شکل
سوخت و ساز سریع نکته مثبت در افراد دارای بدن گلابی شکل است. از این رو، فرد باید نسبت به مصرف کافی از کالری و کربوهیدارت اطمینان حاصل کند. در همین راستا، درشت مغذی ها را می توانید این گونه تقسیم کنید: ۵۰ درصد کربوهیدارت، ۲۵ درصد چربی و ۲۵ درصد پروتئین.
برای فردی با بدن گلابی شکل دنبال کردن یک رژیم غذایی کم چربی خوب است و به شکستن چربی ذخیره شده در قسمت پایین تنه کمک می کند.
چه چیزی بخوریم؟

تخم کتان: تخم کتان یک ماده غذایی با ویژگی فیتواستروژنیک ضعیف است و از این رو به حذف استروژن اضافی از بدن کمک می کند.
سبزیجات چلیپایی: سبزیجاتی مانند کلم، گل کلم، شاهی و دیگر سبزیجات برگ سبز دیگر که حاوی مقادیر زیاد از مواد مغذی گیاهی (سولفورافان و ایزوتیوسیانات) هستند به کاهش استروژن کمک می کنند.
لبنیات و گوشت قرمز ارگانیک: این مواد غذایی به کاهش سطح هورمون استروژن کمک می کنند.
لبنیات کم چرب: کلسیم موجود در لبنیات کم چرب به تنظیم روش ذخیره، انباشتگی و شکستن چربی در بدن کمک می کند.
میوه ها و سبزیجاتی با فیبر بالا: مواد غذایی مانند کنگر فرنگی و چغندر سرشار از فیبر هستند و از این رو به کاهش استروژن در بدن کمک می کنند.
جوانه کلم بروکلی: جوانه کلم بروکلی منبعی فوق العاده برای سولفورافان است که به کاهش سطح استروژن کمک می کند. افزون بر این، مواد مغذی گیاهی موجود در آن خطر ابتلا به سرطان را کاهش می دهد.
جوانه لوبیا: جوانه لوبیا سرشار از گلوتاریک اسید است که جذب دوباره استروژن توسط دستگاه گوارش را محدود می کند. از این رو، استروژن بیشتری دفع می شود.
غلات کامل: غلات کامل مانند کینوا، جو و گندم سیاه منابع فوق العاده برای فیتواستروژن و پلی فنل های ضد استروژن هستند که به کاهش استروژن کمک می کنند.
پروتئین بدون چربی: پروتئین های بدون چربی حاوی لیزین و ترئونین هستند که این ترکیبات به عملکرد مناسب کبد و سوخت و ساز استروژن کمک می کنند.
چه چیزی نخوریم؟
لبنیات پر چرب، توفو و محصولات تخمیر نشده سویا: این قبیل مواد غذایی سطوح استروژن را در بدن افزایش می دهند.
کافئین: نوشیدن بیش از اندازه قهوه و دیگر نوشیدنی های حاوی کافئین می تواند به افزایش سطوح استروژن منجر شود.
کربوهیدارت های سفید/پاستا: این مواد غذایی از کربوهیدارت های با میزان قند بالا هستند که به حبس آب و ذخیره چربی در پایین تنه کمک می کنند.
گوشت های فرآوری شده: این قبیل گوشت ها حاوی چربی زیادی هستند که به افزایش سطوح استروژن منجر می شود. افزون بر این، آنها حاوی نمک فراوان هستند که به حبس آب منجر می شود.
الکل: نوشیدن الکل تولید استروژن را در بدن افزایش می دهد که هر چه بیشتر خطر ابتلا به سرطان های مرتبط با هورمون مانند سرطان پستان را افزایش می دهد.
چربی های مضر: چربی های مضر شامل روغن های هیدروژنه و نیمه هیدروژنه می شوند. این چربی ها تولید استروژن را افزایش می دهند.
چربی های التهابی: چربی های التهابی شامل بیشتر روغن های گیاهی مانند آفتابگردان، نخل و پنبه دانه می شوند که سطوح استروژن را در بدن افزایش می دهند.
چربی های اشباع: این چربی ها منشا حیوانی دارند که از جمله مواد غذایی شامل آنها می توان به لبنیات پر چرب و گوشت های قرمز اشاره کرد.
بدن ساعت شنی شکل
بدن ساعت شنی شکل در جایی میان بدن سیب شکل و بدن گلابی شکل قرار می گیرد. این نوع از شکل بدن به نام مزومورف نیز شناخته می شود. افرادی که دارای بدن ساعت شنی شکل هستند با میزان پایین هورمون تیروئید سر و کار دارند و وزن آنها به صورت برابر در تمام بدن توزیع شده است.
این نوع بدن به طور معمول دارای ظاهری نرم و گرد با ساختار عضلانی و تراکم توده بدنی در بازوها، سینه، زانوها و قوزک پاها است. افرادی که دارای این نوع بدن هستند ظاهری لاغر اما ورزشی داشته و میزان چربی در بدن آنها کم است. افرادی که دارای بدن ساعت شنی شکل هستند از سلول های ماهیچه ای پاسخگو و سوخت و ساز بالا بهره می برند. به واسطه سوخت و ساز بالا این افراد به راحتی چربی می سوزانند. این افراد بدون تلاش خاصی و با توجه به مواد غذایی مصرفی می توانند وزن اضافه کنند یا آن را کاهش دهند.
تغذیه برای بدن ساعت شنی شکل
از آنجایی که این نوع بدن بین نوع سیب شکل و گلابی شکل قرار می گیرد باید درشت مغذی های خود را به صورت مساوی بین کربوهیدارت ها، پروتئین ها و چربی ها تقسیم کنید. دریافت یک سوم از مجموع کالری دریافتی از هر یک از این سه گروه را مد نظر قرار دهید.
چه چیزی بخوریم؟
سبزیجات خام و میوه ها: میوه ها و سبزیجات مختلف مانند سیب، پرتقال، گلابی، تربچه، هویج و سبزیجات سبز برگ را در رژیم غذایی خود قرار دهید.
غلات سبوس دار: بلغور جو دوسر، کینوآ و گندم سیاه را در رژیم غذایی منظم خود قرار دهید.
گوشت گاو: گوشت گاو منبع طبیعی از ید، آهن، اسیدهای چرب قدرتمند و اسید لینولئیک است.
ماست یونانی: ماست یونانی حاوی پروتئین فراوان و کربوهیدارت و چربی کم است و گزینه ای خوب برای افزایش انرژی و کاهش وزن محسوب می شود.
جلبک دریایی و کلپ: این مواد منابع فوق العاده برای ید هستند. ید در تولید تیروکسین نقش دارد که هر چه بیشتر به تنظیم و بهبود سوخت و ساز بدن کمک می کند.
روغن نارگیل: این ماده به کاهش چربی شکمی و افزایش انرژی کمک می کند.
آجیل برزیلی: آجیل برزیلی سرشار از سلنیم است که برای تیروئید فوق العاده خوب است.
چه چیزی نخوریم؟
نوشیدنی های کافئین دار: چای، قهوه، و شکلات داغ و همچنین نوشیدنی های انرژی‌زا که حاوی کافئین هستند برای فردی با بدن ساعت شنی شکل چندان خوب نیستند.
کربوهیدرات های پالایش شده: از کربوهیدارت های پالایش شده مانند آرد، و محصولاتی که حاوی آرد سفید هستند مانند نان سفید و پاستا پرهیز کنید.
سویا تخمیر نشده: این ماده می تواند سطوح استروژن را افزایش دهد که در عملکرد درست تیروئید اختلال ایجاد می کند.
فلوراید و آب کلردار: این مواد در عملکرد تیروئید اختلال ایجاد می کنند.
تیروئیدسازها: مواد غذایی مانند کلم، بروکلی، گل کلم، جوانه بروکسل، سیب زمینی شیرین، ذرت، لوبیا، و محصولات سویا می توانند در سنتز هورمون تیروئید به صورت سالم اختلال ایجاد کنند و به بزرگ شدن این غذه منجر شوند.
بادام زمینی و کره بادام زمینی: این مواد غذایی بسیار اسیدی و التهابی هستند و در عملکرد تیروئید اختلال ایجاد می کنند.
ماهی با جیوه بالا: ماهی هایی مانند شاه ماهی خال مخالی، کوسه، شمشیر ماهی و بیشتر ماهی های تن در عملکرد تیروئید اختلال ایجاد می کنند.
منبع:asriran.com